tag:blogger.com,1999:blog-24388001254748815492011-11-28T08:39:33.476+08:00Share Your Feeling....Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.comBlogger441100tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-73549254754324789622011-04-01T15:36:00.003+08:002011-04-01T16:34:41.435+08:00ေအပရယ္ဖူး<div style="text-align: justify;">မေန႔က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ လာျပီးစကားေျပာတယ္</div><div style="text-align: justify;">He: Can you help me?</div><div style="text-align: justify;">Me: What is that?</div><div style="text-align: justify;">He : Looking for a girl who wanna sleep with me at <a href="http://www.marinabaysands.com/">MBS</a> for one night? </div><div style="text-align: justify;">ပထမေတာ့ နည္းနည္းေၾကာင္သြားတယ္.. ဒီေကာင္ဘာလဲေပါ့... ဒါနဲ႔ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ လုပ္ျပလိုက္ေတာ့ သူေတာ္ေတာ္စိတ္ေလသြားတယ္.... ေနာက္ေတာ့ သူကဘဲျပန္ရွင္းရတယ္.. မနက္ျဖန္မွ ဖူးရင္ နင္တို႔ေတြ သိပ္လန္႔မွာ မဟုတ္လို႔ ဒီေန႔ၾကိဳဖူးလိုက္တာတဲ့ နင္ကလည္း ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ဆိုျပီး စိတ္ေလေလနဲ႔ ေျပာသြားတယ္... ေအပရယ္ဖူးျပန္လုပ္တဲ့သူကို ျပန္ဖူးေပးလိုက္တာ... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဒါနဲ႔ ဘယ္သူကို အရႈးလုပ္ရရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္တာ ကံဆိုးသူကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ အရင္းႏီွးဆံုး သူတစ္ေယာက္ေပါ့.... ဘယ္လိုစရရင္ေကာင္းမလဲလို႔ လွည့္ပတ္စဥ္းစားတယ္။ အရူးလုပ္တယ္ဆိုကတည္းက အဲဒီလူကို ထိသြားေအာင္လုပ္မွရမယ္ဆိုျပီး ေသခ်ာစဥ္းစားျပီးတာနဲ႔ သူဂီ်ေတာ့မွာ ေျပာထားလိုက္တယ္။ မနက္အိပ္ရာလည္းနိုးကတည္းက သူစိတ္ဆိုးေနေလာက္ျပီးဆိုတာ သိတာနဲ႔ သူကိုစကားေျပာခ်င္လို႔ အားရင္ျပန္ေခၚပါလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ သူစိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔ျပန္ေခၚပါတယ္... သူအဲသံၾကားတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဆိုးေနျပီးဆိုတာသိလိုက္တယ္ Happy April Fool Day... ဆိုျပီး သူ႔ကိုေျပာလိုက္ေတာ့ ဒါေနာက္စရာလားဆိုးျပီး စိတ္ေတြဆိုးေနပါတယ္။ အခုအတန္ထဲမွာ စာသင္ေနတယ္မအားဘူးဆိုျပီး ေျပာသြားတယ္။ စိတ္ဆိုးေျပေအာင္ ေတာ္ေတာ္ေလးေခ်ာ႔လိုက္ရတယ္။ ေအပရယ္ဖူးလုပ္တာ ေအာင္ျမင္သြားတယ္ေပါ့။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div></div><div style="text-align: justify;">ေဖ႔ဘြတ္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လာေျပာတယ္ "<span data-jsid="text">အဲ့လို လူမ်ိဳးေဒြေပါ့ ဟြန္႕ မုန္းဒယ္...</span>"တဲ႔ အရူလုပ္ခံလိုက္ရျပီလားလို႔ ေမးေတာ့ "<span data-jsid="text">ဒါေပါ့</span><span data-jsid="text"> ဧျပီ ၁ ရက္ေန႔ (April Fool Day) ဆို တာ သတိထားေနရင္းနဲ႔ ခံလိုက္ရတယ္</span><span data-jsid="text">" </span><span data-jsid="text">တဲ့... ဒါေပမဲ့ သူေပ်ာ္ပါတယ္တဲ့ေလ....</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span data-jsid="text">ေနာက္ထပ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ "</span><span data-jsid="text">ယေန ့ .. တေန ့လံုးအတြက္ .. အေရးၾကီးေသာ မည္သည့္ အေၾကာင္းအရာကိုမွ .. မည္သူေျပာေျပာ .. ယံုၾကည္လိမ့္မည္ .. မဟုတ္ပါေၾကာင္း .." ဆိုျပီး ေဖ့ဘြတ္မွာ တင္လို႔ ၾကိဳတင္သတင္းေပးထားတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><span data-jsid="text">ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း "</span><span data-jsid="text">သူငယ္ခ်င္းမ်ား facebook ထဲဝင္ရင္ေလး သူ႕ကုိေျပာလုိက္စမ္းပါ ေဖ့ဘြတ္ ဆုိတာ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ ေပါေတာေတာ ေတြက်က္စားရာ ေနရာၾကီးေပါ့ ။ April fool :P" ဆိုျပီး ေရးထားေလရဲ႕.... </span></div><div style="text-align: justify;"><span data-jsid="text">ဘယ္သူေတြကို ဘယ္လိုစရမလဲလို႔ စဥ္းစားေနရင္း ကိုယ့္ကို ေအပရယ္ဖူးလုပ္တဲ့လင့္ေလး ေမးထဲကို ေရာက္လာတယ္...</span><a href="http://www.winesu.tk/" target="_blank">http://www.winesu.tk/ </a><span data-jsid="text"> ဆိုတဲ့လင့္ေလးကို သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကို ပို႔ေပးလိုက္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ဘူးခံျငင္းၾကတယ္.. လံုးဝမၾကည့္ဘူးတဲ့... သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကေတာ့ အငိုက္မိသြားတယ္။ ဝိုင္းစုအေၾကာင္းထင္ေနလို႔တဲ့... နင္ငါ့ကို အရူးလုပ္ႏိုင္သြားျပီလို႔ လာေျပာသြားတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span data-jsid="text">ဘယ္သူစျပီး ထြင္ခဲ့မွန္းမသိတဲ့ သူတပါကို အရူးလုပ္တဲ့ေနတစ္ေန႔ပါ...ဝိကီကေတာ့ ဒီလိုဆိုတယ္။ ေအပရယ္ ၁ရက္ေန႔မွာ တစ္ကမၻာလံုးက်င္းပတဲ့ေန႔ပါ။ အမ်ားသူငါရံုးပိတ္ရက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမဲ့ အားလံုးက ဟာသေတြမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္ျပီး အသိအမွတ္ျပဳက်င္ပတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔ပါ.. </span>သူငယ္ခ်င္းေတြ မိသားစုေတြ အိပ္နီးနားခ်င္းေတြ ကိုယ္ခင္ရာမင္ရာလူေတြကို <span data-jsid="text">ေပ်ာ္ရြင္စရာ ဟာသေလးေတြ၊ </span>ေနာက္ေျပာင္လိမ္ လည္မႈေတြ၊ လက္ေတြက်တဲ့ ဟာသေလးေတြကို စေနာက္က်ရင္း က်င္းပၾကပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">နယူးဇီလန္၊ အိုင္ယာလန္၊ အဂၤလန္၊ ေၾသာ္စေတီလ်၊ ေတာင္အာဖရိက တခ်ိဳ႕တိုင္းျပည္ေတြမွာ ေန႔လည္ခင္းမတိုင္မီမွာ စေနာက္ၾကျပီး ေန႔လည္ခင္းေက်ာ္သြားျပီးအခ်ိန္မွာ စေနာက္က်တဲ့သူေတြကိုေတာ့ ေအပရယ္အရူးလို႔ ေခၚၾကပါတယ္။ ျပင္သစ္၊ အီတလီ၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ရုရွား၊ နယ္သာလန္၊ဂ်ာမနီ၊ ဘရာဇီး၊ ကေနဒါ၊ အေမရိကားႏိုင္ငံေတြကေတာ့ တေန႔လံုးစၾကေနာက္ၾကပါတယ္။<span data-jsid="text"> </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span data-jsid="text">ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ စၾကေနာက္ၾကတဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ပါ။ အရူးလုပ္တဲ့သူေရာ.. အရူးလုပ္ခံရတဲ့သူေရာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြျဖစ္ပါေစ... </span><br /><br /><span data-jsid="text">ဂူဂယ္ကလည္း </span><span id=":2ax"><a href="http://mail.google.com/mail/help/motion.html">http://mail.google.com/mail/help/motion.html</a> ဒါေလးနဲ႔ ပါဝင္ဆင္ႏြဲပါတယ္... </span><span data-jsid="text"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7354925475432478962?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-52738874407444481342011-03-04T17:48:00.000+08:002011-03-04T17:48:21.047+08:00ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး ေတာက္ပဖို႔<div style="text-align: justify;">စာမေရးျဖစ္တာလဲၾကာျပီ... တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဘာေတြမွန္းမသိတာေတြနဲ႔အလုပ္ရႈပ္ရင္း အခ်ိန္ေတြက ကုန္လြန္သြားတယ္။ စာမေရးေတာ့ဘူးလားလို႔ တဖြဖြေမးေနတဲ႔ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလးအတြက္ ဒီပို႔ေလးကိုေရးလိုက္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လူမွာအဝတ္ ေတာင္းမွာအကြပ္ ဆိုတဲ႔အတုိင္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈဟာ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကုိယ္ေသြးနဲ႔ သူ႔ရဲ႕အျပဳအမူဟန္ပန္ကို ေဖာ္ျပေလ႔ရိွပါတယ္။ ဒါကလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ဟန္ပန္အမူအယာကို ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္သေဘာထားေပၚမွာ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈအေနေန႔ေျပာရရင္ ကိုယ္သြားမဲ႔ေနရာ အခန္းအနားေပၚမူတည္ျပီး လိုက္ဖတ္ေအာင္ ဝတ္ဆင္တတ္ဖို႔ဟာလည္း အေရးၾကီးတဲ႔ အခ်က္တစ္ခ်က္ပါ။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ပံုစံ၊ အတတ္ပညာရွင္ပံုစံ၊ ထသြားထလာအတြက္ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပံုစံ စသျဖင့္ ပံုစံအမ်ိဳးမိ်ဳးကို ဝတ္ဆင္တဲ့အခါ စမတ္က်ေနဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ္ဝတ္တဲ့အဝတ္ဟာ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ အံကိုက္ျဖစ္ေနဖို႔က အေရးၾကီတဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္ပါ။ ကိုယ္ဝတ္ေနၾကဆိုဒ္ထက္ ႏွစ္စေလာက္ေသးတဲ႔(သို႕)ႏွစ္စေလာက္ၾကီးတဲ႔ အဝတ္တစ္ခုကိုဝတ္ဆင္ထားတဲ႔ပံုစံကို စိတ္ထဲမွာ ျမင္ေယာင္ၾကည့္လိုက္တာန႔ဲ ဘယ္ေလာက္ကို႔ရို႕ကားယားႏိုင္မလဲဆိုတာ သိႏိုင္ပါတယ္။ ေသေသသပ္သပ္ဝတ္ဆင္ျခင္းဟာလည္း ကိုယ့္ရဲ႕အသြင္အျပင္ စိတ္ေနသေဘာထားကို ေဖာ္ျပရာမွာ တစိတ္တေဒသပါဝင္ပါတယ္။ သန႔္ရွင္းသပ္ရပ္မႈနဲ႔အတူ သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ဖို႔ကလည္း ေနာက္ထပ္အေရးၾကီးတဲ႔ တစ္ခ်က္ျဖစ္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အေရာင္မ်ားေရြးခ်ယ္တတ္ျခင္းဟာလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ဟန္ပန္အမူအယာကို ပိုျပီးအသက္ဝင္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><i>အနက္</i></div><div style="text-align: justify;">ပံုစံတက်နဲ႔ ခန္းနားမႈရိွတယ္၊ ေခတ္ဆန္ျပီး ဆြဲေဆာင္မႈရိွတယ္အေရာင္လို႔ေျပာခ်င္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><i>ေနဗီအျပာ</i></div><div style="text-align: justify;">ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ပံုစံမိ်ဳးကိုရေစတယ္။ ရိုးရွင္းမႈနဲ႔အတူ သဘာဝက်က်လွပေစႏိုင္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><i>အျဖဴ</i></div><div style="text-align: justify;">အေရာင္ေတြအားလံုးထဲမွ အေကာင္းဆံုးအေရာင္လို႔ေျပာရမလားမသိဘူး။ တျခားဘယ္အေရာင္နဲ႔မဆုိ လိုက္ဖတ္မႈရိွတယ္။ ၾကည္လင္ရွင္းသန္္႔မႈနဲ႔အတူ ျဖဴစင္ေအးျမမႈသေဘာေဆာင္တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><i>မီးခိုး</i></div><div style="text-align: justify;">တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔အတူ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မႈေတြရိွေစတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><i>ေတာက္ပေသာအေရာင္</i></div><div style="text-align: justify;">လိေမၼာ္ေရာင္ေတာက္ေတာက္ အစိမ္းေရာင္ေတာက္ေတာက္ စသျဖင့္အေရာင္ေတာက္မ်ားဟာ ေနရာတိုင္းအတြက္ မသင့္ေလွ်ာ္တာေၾကာင့္ အျမဲဝတ္ဖု႔ိေကာင္းတဲ့အေရာင္မ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။</div><div style="text-align: justify;"><i>အေရာင္ရင့္ရင့္</i></div><div style="text-align: justify;">နက္ျပာ၊ မီးခိုးရင့္ရင္၊ မေဟာ္ဂနီ၊ အစိမ္းရင့္ရင္၊ ခရမ္းရင့္ရင့္ စသျဖင့္အေရာင္ရင့္မ်ားဟာ ပိန္သြားတယ္လို႔ထင္ရေအာင္ မ်က္လွည့္ျပႏိုင္တဲ႔ အေရာင္မ်ိဳးေတြျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><i>အေရာင္ေဖ်ာ့</i></div><div style="text-align: justify;">အဝါႏုႏု၊ အစိမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့၊ အျပာေရာင္လြင္လြင္ စသျဖင့္အေရာင္ေဖ်ာ့မ်ားကေတာ့ လူကိုပိုျပီး ၾကီးသေယာင္ေယာင္ရိွေစတာေၾကာင့္ သတိထားျပီးဝတ္ဖို႔ လိုလိမ့္မယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အေရာင္ေတြကို တြဲဖတ္ဝတ္ဆင္တဲ့အခါ လိုက္ဖတ္မႈရိွမရိွကို အရင္သတိျပဳရပါမယ္။ အနက္ေရာင္ေလး ထည့္ျပီဝတ္ဆင္ျခင္းျဖင့္ သံမာဖ်တ္လတ္တဲ့ပံုစံေလးျဖစ္ေစတယ္။ အျဖဴေရာင္ေလးနဲ႔တြဲဖတ္ ဝတ္ဆင္လုိက္ရင္လည္း ႏုညံ့ညင္သာမႈပံုစံေလးေပါက္ေနမွာပါ။ အညိဳေရာင္ေတြတြဲဖတ္ဝတ္ဆင္ျခင္းျဖင့္ ေႏြးေထြးမႈနဲ႔အတူ ေဖာ္ေရြမႈပံုစံေလးျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ အေရာင္ရင့္ရင့္နဲ႔ အေရာင္ႏုႏုကိုအတူတကြ တြဲဖတ္ဝတ္ဆင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ အခ်ိဳးက်က်နဲ႔ လွပႏိုင္မွာပါ။ သတိထားရမဲ့အခ်က္ကေတာ့ အေရာင္သံုးေရာင္ထက္မပိုဘဲ ဝတ္ဆင္သင့္တယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ဆံပင္ပံုစံကလည္း လူတစ္ေယာက္ကိုဘဲ ပံုသဏၭာန္အမိ်ဳးမ်ိဳးျဖစ္သြားေအာင္ ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္တယ္။ အရမ္းတိုလြန္း(သို႔)အရမ္းရွည္လြန္းရင္လည္း မေကာင္းျပန္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔လိုက္ဖက္မႈရိွတဲ့ ဆံပင္ပံုစံကို ေရြးခ်ယ္တတ္မွသာ ပိုၾကည့္ေကာင္းျပီး ရိွရင္စြဲအသက္ထက္ ငယ္ရြယ္တဲ့ပံုစံမ်ိဳးရမွာပါ။ ဆံပင္အေရာင္ဆိုးရင္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဆံပင္ပညာရွင္ေတြရဲ႕ အၾကံကိုယူျပီး ဆိုးတာပိုေကာင္းတယ္။ အရမ္းေတာက္ပလြန္းတဲ႔အေရာင္ေတြ(ဥပမာ အစိမ္း၊အဝါ၊အျဖဴ) ကိုလည္းေရွာင္သင့္တယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ဆံပင္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုအရိုအေသတန္တဲ့ပံုစံမ်ိဳး မျဖစ္သင့္ဘူးေလ။ ဆံပင္အေရာင္ကို အျမဲအေျပာင္းအလဲေလး လုပ္သင္တယ္။ အေျပာင္းအလဲ အသစ္အဆန္းပံုစံေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြမႈပါ ရႏိုင္ေသးတယ္။ ဆံပင္ပံုစံေျပာင္းလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ့ပံုစံ၊ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကိုပါ လိုက္ဖတ္ေအာင္ ေျပာင္းလဲဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">မ်က္ႏွာကိုဘာမွမလိမ္းဘဲ ရံုးတက္ဖို႔စိတ္မကူးပါနဲ႔။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈရိွဖို႔နဲ႔ သူမ်ားေတြ ကိုယ္႔ကို ေလးစားမႈရိွဖို႔အတြက္ အနည္းငယ္ေတာ့ ျပင္ဆင္ခ်ယ္သဖို႔လိုလိမ့္မယ္။ မ်က္ခံုးေမြးကို ေသေသသပ္သပ္ဆြဲထားျခင္းျဖင့္ ရိွရင္းစြဲအသက္ထက္ ပိုျပီးငယ္ရြယ္သြားသလို သစ္လြင္လန္းဆန္းေနမွာပါ။ မ်က္ေတာင္ေကာ့ေဆးသံုးျခင္းျဖင့္ မူရင္မ်က္ေတာင္ေမြးထက္ ပိုရွည္ထြက္လာေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ မ်က္လံုးအေရာင္ခ်ယ္တဲ့အခါမွာ ကိုယ့္အဝတ္အစားနဲ႔ လိုက္ဖက္မႈရိွမွသာ ပိုၾကည့္ေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာေလးျဖစ္လာမွာေလ။ မိတ္ကလိမ္းခ်ယ္နည္းကလည္း အႏုပညာတစ္မ်ိဳးမို႔ ကိုယ့္ခ်ယ္တတ္ရင္ ခ်ယ္တတ္သလို လွပလာမွာပါ။ သြားမဲ့ေနရာေဒသကိုၾကည့္ျပီး ခ်ယ္သဖို႔ကလည္း အေရးၾကီးပါတယ္။ မနက္ခင္းရံုးသြားမွာကို Smokey eyes လိုခ်ယ္သြားရင္ေတာ့ ရံုးေရာက္တာနဲ႔ ဘာေတြျဖစ္လာလဲလို႔ ေမးခံရႏိုင္ပါတယ္။ မိတ္ကပ္လိမ္းတဲ့အခါ အရမ္းထူျပစ္ျပစ္ၾကီးမလိမ္းမိေအာင္ သတိထားရမယ္။ ႏႈတ္ခမ္းနီဆိုတဲ့အခါ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းသားနဲ႔ လိုက္ဖတ္တဲ့အေရာင္ကို ဆိုးရမယ္။ ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းသားက ခပ္ညိဳညိဳဆိုရင္ အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးေတြ ဆိုးတဲ့အခါ သိပ္ျပီးလွပႏိုင္မွာဟုတ္ဘူး။ ႏႈတ္ခမ္းနီအရည္ကေတာ့ သင့္ကိုအဲ့ၾသေလာက္ေအာင္ လွသြားေစလိမ့္မယ္။ ႏႈတ္ခမ္းနီအရည္ ဆိုးတဲ့အခါ ႏႈတ္ခမ္း အလည္တည့္တည့္မွာသာဆိုျပီး ေဘးဘက္ေတြကို ဆိုးဖို႔မလိုအပ္ပါဘူး။ ဒါမွသာ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးနဲ႔ လွပေနမွာပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အားလံုးျပင္ဆင္လို႔အျပီးမွာ ဖိနပ္ကိုလည္း လိုက္ဖက္ေအာင္ေရြးခ်ယ္ရပါမယ္။ ညစ္ပတ္ေပေရ ေနတဲ့ဖိနပ္ကိုစီးျပီး ဘယ္ေတာ့မွ အျပင္မထြက္ပါနဲ႔။ ညွပ္ဖိနပ္အပါးမ်ားဟာ အိမ္ေနရင္းစီးဖို႔၊ ကမ္းေျခသြားတဲ့အခါမွ စီးဖို႔ေလာက္သာ သင့္ေတာ္ပါတယ္။ ရႈးဖိနပ္ေတြ စီးတာၾကာျပီေနာက္ အနည္းငယ္စုတ္ေနျပီဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ သက္ေတာင့္သက္သာရိွပါေစ ဆက္ျပီးစီးဖို႔ မသင့္ေတာ္ပါဘူး။ အရမ္းျမင့္လြန္းတဲ့ ဖိနပ္ေတြဟာ ေျခစြယ္ငုတ္ျခင္းကို တြန္းအားေပးသလို တျခားေျခေထာက္ျပသာနာေတြ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ အျမဲမစီးသင့္ပါဘူး။ ခါနာျခင္းဆိုတဲ့ အပိုဆုကိုလည္း ရႏိုင္ေသးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">အားလံုးျပင္ဆင္ျပီေနာက္မွာ အိပ္ျပင္ကိုမထြက္ခင္ မွန္ထဲမွာ တစ္ခ်က္ေလာက္ၾကည့္ကာ ဇစ္ေတြ၊ၾကယ္သီးေတြကုိ စစ္ေဆးျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မႈေတြ တပါတည္း ထည့္ယူသြားလိုက္ပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ref: Polish Your Personal Branding</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-5273887440744448134?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-43344811235734125172011-02-27T21:46:00.000+08:002011-02-27T21:46:00.763+08:00လြမ္း …..ေန႔နဲ႔ညေတြ လည္ေနေပမဲ႔<br /><br />ကႏၱာရႏွလံုးသားက <br /><br />အိုေအစစ္ေမတၱာကိုေတာင့္တ<br /><br />အမွတ္တရ ေန႔စြဲမ်ားအတြက္<br /><br />ေမ႔မရသူရင္ထဲမွာ<br /><br />အညတရ မ်က္ရည္ပန္းေတြပြင့္<br /><br />တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ<br /><br />ရင္ခုန္ၾကည္ႏူးလိုက္<br /><br />ေၾကကြဲႏြမ္းလ်လိုက္<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္တမ္းတလိုက္နဲ႔<br /><br />သံသရာခရီးၾကမ္းမွာ<br /><br />ငါေလ....<br /><br />မေရရာဘဲလြမ္း.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-4334481123573412517?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-41599533843927765342011-01-16T22:22:00.002+08:002011-01-16T22:24:32.238+08:00ဒိုင္ယာရီထဲက စာစုမ်ား<div style="text-align: justify;">စာမေရးျဖစ္တာလဲၾကာျပီ...ယူနီနဲ႔ ေဇာ္ဂ်ီၾကားမွာလည္း တဝဲလည္လည္။ အေၾကာင္းအရာကလည္း စဥ္းစားလို႔မရတာနဲ႔ ရိွေနတာေလးကိုတင္လိုက္တယ္။ အရင္က ဒိုင္ယာရီအေဟာင္းေလးထဲက စာသားေတြပါ... ကိုယ္တိုင္ေရးထားတာေတြပါသလို ၾကိဳက္လြန္းလို႔ ျပန္ကူးထားတဲ႔ စာသားေလးေတြလည္းပါတယ္။</div><br /><i>"</i><i>အခက္အခဲဆိုတာ ဥာဏ္ႏံုတဲ႔သူအတြက္ ဘဝတစ္ခုလံုး က်ိဳးပ်က္သြားေပမဲ႔ အသိဥာဏ္ရိွသူတစ္ေယာက္အတြက္ ဘဝၾကီးတစ္ခုလံုး တိုးတက္သြားႏိုင္တယ္ "</i><br /><i><br /></i><br /><i>"</i><i>လူ႔ဘဝမွာ ျမင့္ျမတ္တဲ႔စိတ္ထား၊ ေလးနက္မွန္ကန္တဲ့ အသိဥာဏ္ရိွမွသာ လူျဖစ္ရၾကိဳးနပ္တယ္။ အေလးနက္ဆံုး အသိဥာဏ္ကို ဘဝအေတြ႔အၾကံဳထဲကပဲ ရႏိုင္တယ္ "</i><br /><i><br /></i><br /><i>"ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေလးေလးနက္နက္စဥ္းစားလွ်င္ ၾကီးမားေသာ အကိ်ဳးရလဒ္ကို ျဖစ္ေစသည္။ သာမန္စဥ္းစားလွ်င္ သာမန္အကိ်ဳးရလဒ္သာ ရရိွႏိုင္သည္"</i><br /><br /><i>"သူမ်ားအေပၚေကာင္းဖို႔ အျမဲၾကိဳးစားပါ။ သူမ်ားမေကာင္းခဲ့ရင္လည္း နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ " </i><br /><i><br /></i><br /><i>"ေၾကကြဲမႈ ပ်က္စီးမႈ ဆံုးရႈံးမႈေတြနဲ႔အတူထြက္ေပၚလာတဲ႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဆိုတဲ႔စကားကို လြယ္လြယ္နဲ႔ မသံုးမိေအာင္ သတိထားပါ"</i><br /><br /><i>"မိမိကိုယ္ကို ထိန္ခ်ဳပ္ေသာအေလ့အက်င့္ ေမြးျမဴပါ။ စိတ္လႈပ္ရွားခံစားမႈမ်ား၊ လက္တေလာဆႏၵမ်ား၏ ေက်းကၽြန္အျဖစ္မခံပါႏွင့္။ စိတ္ရွည္ဇြဲရိွသူ၊ ကိုယ္ပိုင္စည္းကမ္းကို ေအာင္ျမင္စြာ လိုက္နာတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ " </i><br /><br /><i>"ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ျမင့္ျမင့္ထားပါ။ ပန္တိုင္ကိုေရြးပါ။ ပန္တိုင္ကို ေရာက္ရန္အတြက္ နည္းလမ္းရိွသေရြ႕ ၾကိဳးစားလုပ္ကိုင္ပါ"</i><br /><br /><i>"အမ်ားသူေတြအေပၚ အျမဲတမ္းေစတနာထားႏိုင္ရင္ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရိွလိမ္႔မယ္"</i><br /><br /><i>"ဘဝဆိုတာ နာက်င္စရာလဲမဟုတ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာလဲမဟုတ္ဆိုတာကို သတိရပါ။ ဘဝဆိုတာ ေလးနက္လွတဲ႔ လုပ္ငန္းျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သတိနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရမယ္၊ စြန္႔လြတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ယွဥ္ျပိဳင္ရမယ္ "</i><br /><br /><i>"တက္လွ်င္ျမင့္၏၊ ဆင္းလွ်င္နိမ့္၏၊ သြားလွ်င္ေရာက္၏၊ ထူလွ်င္ ထ၏၊ ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ ဟူေသာထံုးကို ႏွလံုးမူရမည္ "</i><br /><i><br /></i> <br /><i>"ၾကီးမားတဲ႔ ရည္ရြယ္ခက္တစ္ခုအတြက္ ေသးငယ္တဲ႔ ႏွလံုးသားခံစားခ်က္ကို ဥပကၡာျပဳႏိုင္ရမယ္ "</i><br /><i><br /></i><br /><i>"ကုိယ့္ဘဝ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူးဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ဓာတ္နဲ႔ ကိုယ့္အျပဳအမူေပၚမွာ မူတည္တယ္ "</i><br /><br /><i>"စိတ္ရွည္ဇြဲသန္ျခင္းႏွင့္ ဝိရိယစိုက္ထုတ္ျခင္းတို႔သည္ ေရရွည္ေအာင္ျမင္မႈအတြက္ အေကာင္းဆံုး အရင္းအႏီွးမ်ားျဖစ္သည္ "</i> <br /><i><br /></i><br /><i>"မွန္ကန္စြာ ခ်စ္တတ္ေသာသူတစ္ေယာက္အဖို႔ အခ်စ္ဆိုတာ လူသိရွင္ၾကားျဖစ္ဖို႔ မလိုအပ္ပါ၊ အေဝးၾကီးကေန လူမသိသူမသိ တိတ္တိတ္ကေလး ခ်စ္ရေသာအခ်စ္သည္ ရင္ထဲက သစၥာတရားကို ပို၍</i><i>ပိုု၍</i><i> ဂုဏ္ရိွေစပါသည္ "</i><br /><br /><i>"ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ပန္းတိုင္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းတဲ႔အခါ ေျခလွမ္းတိုင္းမွာ ယံုၾကည္မႈေတြ ခိုင္မာပါေစ "</i> <br /><i><br /></i><br /><i>"မိဘကို စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားျခင္းဟာ ေက်းွဇူးဆပ္နည္းတစ္မိ်ဳးဆိုတာ အျမဲသတိရပါ "</i><br /><i><br /></i><br /><i>"လူတစ္ေယာက္မွာ အေရးၾကီးဆံုးက စိတ္ဓာတ္ပဲ။ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္တဲ့သူနဲ႔ေတြ႔ရင္ အတုယူတတ္ရမယ္။ မရင့္က်က္တဲ့သူနဲ႔ေတြ႔ရင္ေတာ့ ဥပကၡာျပဳႏိုင္ရလိမ့္မယ္ "</i><br /><br /><i>"ကတိတစ္ခုကို ျဖစ္ႏိုင္မွေပး၊ ေပးျပီးသားကတိတစ္ခုကိုတည္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ " </i><br /><i><br /></i><br /><i>"အေလးအနက္တန္ဖိုးထားျပီး ခ်စ္တတ္သူေတြအဖို႔ေတာ့ နီးျခင္းေဝးျခင္းဟာ သစၥာတရားကို မယိုင္နဲ႔ေစတတ္ပါဘူး။"</i><br /><i><br /></i><br /><i>"ကိုယ္လုပ္ေနတဲ႔အလုပ္တစ္ခုကို အျမဲေအာင္ျမင္ရမယ္၊ ရံႈးနိမ့္မႈမရိွေစရဟု အျမဲေတြးပါ "</i><br /><i><br /></i><br /><i>"ဆိတ္ဆိတ္ေနပါ သို႔မဟုတ္ ထုိ႔ထက္ပို၍ တန္ဖိုးရိွေသာစကားကိုဆိုပါ "</i><br /><br /><i>"ဘဝခရီးဟာ တစ္ေျပးညီေတာ့မဟုတ္ဘူး။ မၾကာခဏ ၾကမ္းတမ္းမယ္။ ေခ်ာေမြ႔ေျဖာင့္ျဖဴးတဲ့အခါလည္း ရိွႏိုင္တယ္ " </i><br /><i><br /></i><br /><i>"ကိုယ္ကၾကိဳက္လို႔ ေကာင္းတာထက္ ေကာင္းတာမို႔လို႔ ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ အေကာင္းဆံုးကို ရႏိုင္တာေပါ့ "</i><br /><br /><i>"အရာရာကို ေအာင္ျမင္ႏိုင္ဖို႔ မိမိရဲ႕ အရာေရာက္မႈကို ျမွင့္တင္ေပးရမယ္ "</i><br /><br /><i> "မိန္းမတစ္ေယာက္ဟာ ရင္ထဲကအခ်စ္ကို ေသသပ္စြာ သိမ္းဆည္းထားတတ္သလို ဘဝတစ္ခုကို အဓိပၸါယ္ရိွေအာင္ ေနတတ္တဲ့ေနရာမွာလည္း ကြ်မ္းက်င္မႈ ရိွပါတယ္ "</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-4159953384392776534?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-45926227123202550992011-01-01T22:07:00.001+08:002011-01-01T22:09:12.336+08:00ႏွစ္သစ္ကူး အမွတ္တရ<div style="text-align: justify;">ဒီႏွစ္ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ Marina Bay Count Down သြားမယ္လို႔ စီစဥ္ထားတယ္။ ၃၁ရက္ေန႔မနက္မွာဘဲ အမလိုခင္ရတဲ႔သူတစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္ျပီး သူ႔တူမေလးဆံုးသြားေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားလာခဲ႔တယ္။ ၾကားလိုက္ရတဲ႔သတင္းေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ ညေန ၃:၄၅ မိနစ္မွာ မီးသျဂိဳလ္ဖို႔စီစဥ္ထားတယ္တဲ႔။ ဒါနဲ႔ဘဲ ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ ေလွ်ာက္လည္မဲ႔ အစီအစဥ္ကို ဖ်က္လိုက္ျပီ ညေနဘက္ သံုးနာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ Taxi ငွားျပီ<span class="pp-place-title"><b> Mandai Crematorium</b> & Columbarium Complex ကိုသြားခဲ႔တယ္။ ဒီမွာေရာက္ေနတာ ေလးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ တခါမွ အဲဒီကိုမသြားဖူးေတာ့ </span> Taxi ေမာင္းတဲ႔သူကိုဘဲ အားကိုးျပီး သြားခဲ႔ရတယ္။ အဲဒီေနရာကိုလည္းေရာက္ေရာ <span class="pp-place-title"></span> Taxi ေမာင္းတဲ႔သူက ဘယ္ေနရာမွာ ခ်ေပးရမလဲဆိုေတာ့ ဘယ္ကိုသြားရမလဲမသိဘူးလို႔ေျပာေတာ့ မီးရိႈ႕တဲ႔ေနရာကို သြားခ်င္တာလားလို႔ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီေနရာကိုဘဲ ပို႔ခိုင္းရတယ္။ မီး သျဂၤ ိဳလ္ တဲ႔ ေနရာေတြကလည္းအမ်ားၾကီး ဆိုေတာ့ ဘယ္ေဟာထဲမွာလဲဆိုတာ လွမ္းေမးျပီး အေရာက္သြားခဲ့ရတယ္။ ေရာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာဘဲ မီး သျဂၤ ိဳလ္ဖို႔အတြက္ ေရြ႕လ်ားစက္ေလးနဲ႔ စက္ထဲကိုထည့္ဖို႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထည့္ေနတာကို ေတြခဲ႔ရတယ္။ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ဘဲ ၾကည့္ေနရင္း သံေဝဂရမိတယ္။ အရိုးျပာယူဖို႔နဲ႔ မီး သျဂၤ ိဳလ္စရိတ္အတြက္ S$1200 ေပးခဲ႔ရတယ္။ အရိုးျပာကိုေတာ့ ေနာက္ေန႔မနက္ ၁၀နာရီမွာလာယူဖို႔ေျပာလိုက္တယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">လိုက္ပို႔တဲ႔သူအခ်ိဳ႕ကိုလည္း City Hall ထိျပန္ပို႔ေပးကာ က်န္တဲ႔သူမ်ားကေတာ့ သူတို႔အိမ္ကိုဘဲ ျပန္လာခဲ႔ၾကျပီး ေနာက္ေန႔မနက္ သက္ေပ်ာက္ဆြမ္းကယ္လွဴဖုိ႔အတြက္ ျပင္ဆင္ၾကရတယ္။ လူရင္းေတြေလာက္သာ ေခၚထားတဲ႔အတြက္ လူေတြအမ်ားၾကီးေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး။ ညဘက္ လိုအပ္တာမ်ားကို ျပင္ဆင္ရင္နဲ႔ အခ်ိန္ကတျဖည္းျဖည္းကုန္သြားခဲ႔တယ္။ ၁၁နာရီေလာက္ကတည္းက ႏွစ္သစ္ကူးအတြက္ SMS ေတြတဖြဲဖြဲ ဝင္လာေနရင္းနဲ႔ ၁၂နာရီမထိုးခင္မွာဘဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႔တယ္။ ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုဖို႔က စိတ္ကူးထဲမွာဘဲ ျပီးဆံုးသြားပါတယ္။ ၁ရက္၊၁လ၊၂၀၁၁ မနက္ငါးနာရီေလာက္မွာ အိပ္ရာထျပီး အာရံုဆြမ္းကပ္ဖို႔အတြက္ ဆက္လက္ ျပင္ဆင္ၾကရတယ္။ ေျခာက္နာရီထိုးခါနီေလာက္မွာ ဘုန္းဘုန္းေတြၾကြလာျပီး သက္ေပ်ာက္ဆြမ္းကပ္ကာ တရားနာယူခဲ႔ၾကပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">နံနက္ဆယ္နာရီေလာက္မွာ <span class="pp-place-title"><b>Mandai Crematorium </b>ကိုသြားကာ အရိုးျပာကို ယူခဲ႔ရတယ္။ </span><span class="pp-place-title">အရိုးျပာအိုးကို ေသဆံုးသူရဲ႕ အသက္ထက္ငယ္ေသာသူကသာ ကိုင္ေဆာင္ရမယ္ဆိုတာေၾကာင့္ သူ႔ညီမေလးကိုဘဲ ကိုင္ေဆာင္ေစခဲ႔ပါတယ္။ </span><span class="pp-place-title">အရိုးျပာကို ေရေမွ်ာဖို႔အတြက္ </span><span class="pp-place-title">တရုပ္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔အတူ Changi Village Ferry Terminal ကိုေရာက္ကာ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္တစ္စီးျပီး ပင္လယ္ဘက္ကို ထြက္ခဲ႔ၾကတယ္။ Pulau Ubin ကြ်န္းအေက်ာ္ေလာက္ေရာက္တာနဲ႔ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္ကိုရပ္ကာ ဘုန္ၾကီးက ေခါင္းေလာင္းေလးတီးလို႔ တရုပ္လို ရြတ္ဖတ္သရဇယ္မႈကို လုပ္တယ္။ ျပီးတာနဲ႔ ေလွေပၚမွာပါလာတဲ႔လူဆယ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီ အရိုးျပာေတြကို ေရထဲ့သို႔ပစ္ခ်ေစပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အရိုးအိုးသယ္လာတဲ႔ ညီမေလးကဘဲ ေနာက္ဆံုးက်န္တဲ႔ အရိုးေတြကိုေရထဲသို႔ပစ္ခ်လိုက္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းတဲ႔ အခ်ိန္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span class="pp-place-title">ျပီးတဲ့ေနာက္မွာ </span><span class="pp-place-title">ေမာ္ေတာ္ဘုတ္နဲ႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာျပီး </span><span class="pp-place-title"> Changi Village Ferry Terminal ကိုေရာက္ရိွခဲ႔ၾကတယ္။ </span><span class="pp-place-title">Ferry Terminal ေရာက္ေတာ့ အားလံုးကိုလက္ေဆးဖို႔ ဘုန္းၾကီးက သတိေပးတာေၾကာင့္ လက္ဝင္ေဆးကာ အိမ္ကိုျပန္ခဲ႔ၾကတယ္။ လူေတြအားလံုးလည္း အနည္းငယ္ ပင္ပန္းေနၾကျပီေလ။ မသာတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းဆယ္ေခါက္ဆိုတဲ႔ စကားလိုဘဲ မထင္မွတ္ဘဲ အသုဘပို႔ေပးျဖစ္တဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးပါ။ ၁ရက္၊ ဇန္နဝါရီလ၊ ၂၀၁၁ခုႏွစ္မွာ ျပဳလုပ္ျဖစ္တဲ႔ ကုသိုလ္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span class="pp-place-title"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="one onlhpselected" id="one_C_2" style="text-align: justify;"><div class="text vcard indent block" id="panel_C_2"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-4592622712320255099?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-21940000217600237652010-12-29T21:49:00.001+08:002010-12-29T21:51:29.443+08:00ၾကည္လင္ေတာက္ပတဲ႔ အသားအေရပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TRs3tqC6UwI/AAAAAAAAAdo/nExDfcKB87A/s1600/Artistry.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="197" src="http://3.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TRs3tqC6UwI/AAAAAAAAAdo/nExDfcKB87A/s400/Artistry.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"> http://shwebeauty.com/မွ ညီမေလး တစ္ေယာက္က သူတို႔ဘေလာ႔မွာ လာေရးဖို႔ ဖိတ္ေခၚ တာေၾကာင့္ ဒီပို႔ေလးကို အဲဒီမွာ ေရးျဖစ္တယ္။ ကိုယ္႔ဘေလာ့မွာ စုစုစည္းစည္း ျဖစ္ေစခ်င္တာေၾကာင့္ ဒီမွာျပန္တင္ လိုက္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"> </div><div style="text-align: justify;">ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတဲ႔ အသားအေရ ပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ဘာေတြလိုအပ္မလဲဆိုရင္ ကိုယ္႔အသားအရည္ကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္လဲဆိုတာနဲ႔ ဆိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ ဒီေတာ့ကိုယ္နဲ႔လိုက္ဖက္တဲ႔ skin care ေတြမဝယ္ခင္မွာ ကိုယ့္အသားအေရက ဘယ္လိုအေနအထားရိွလဲ ဘယ္လိုမ်ိဳးထိန္းသိမ္းမႈေတြ လုပ္သင့္လဲဆိုတာ သိထားဖို႔က အေရးၾကီးဆံုးပါ။</div><div></div><div style="text-align: justify;">လူ႔ရဲ႕အသားအရည္ဟာ Ph 5.5 ရိွျပီး mild acid အမိ်ဳးအစားျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ္သံုးတဲ႔ ပစၥည္းေတြဟာလည္း Ph 5.5 ျဖစ္သင့္တယ္။ တကယ္လို႔ ကိုယ္သံုးတဲ႔ ပစၥည္းေတြက Ph 5.5 ထက္ပိုတဲ႔ alkaline အမိ်ဳးအစားေတြျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ အသားအေရကသူ႔ရဲ႔ Ph level ကို လိုက္ညႈိိေနရတဲ႔အတြက္ ၾကာလာတဲ႔အခါ အသားအေရပ်က္စီးဖို႔ကို ပိုျပီးတြန္းအားေပးသလို ျဖစ္ေနပါလိမ္႔တယ္။ ေနာက္ထပ္အေရးၾကီးတာက ကိုယ့္အသားအေရဟာ ဘယ္လိုအမိ်ဳးအစားလဲဆိုတာ သိဖို႔လိုအပ္တယ္။ အဆီျပန္တဲ႔အသားအေရပိုင္ရွင္လား၊ ေျခာက္ေသြ႔တဲ႔ အသားအရည္ ပိုင္ရွင္လား သို႔မဟုတ္ ႏွစ္ခုလံုး ေပါင္းစပ္ထာတဲ႔ အသားအရည္ပိုင္ရွင္မိ်ဳးလား ဆိုတာကို စစ္ေဆးတတ္ဖို႔လိုပါလိမ္႔မယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">တစ္လတစ္ၾကိမ္ ကိုယ္႔ရဲ႔အသားအေရကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔အတြက္ ဘယ္လိုအဆင္႔ေလးေတြ လုပ္သင့္တယ္ဆိုတာကို အဆင့္အလိုက္ ေျပာျပပါမယ္။ Artistry ကိုသာ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္လြန္းတာေၾကာင့္ Artistry ပစၥည္းေတြသံုးျပီးေတာ့ ေျပာျပသြားပါမယ္။ Artistry ပစၥည္းေတြ အားလံုးဟာ Pure Organic ျဖစ္တာေၾကာင့္ အသားအေရပ်က္စီးမွာကို လံုးဝပူစရာမလို္ပါဘူး။ ေရြးခ်ယ္မႈကေတာ့ လူတစ္ကိုယ္အၾကိဳက္တမ်ိဳးမို႔ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ဘယ္လိုတံဆိပ္မိ်ဳးကို ေရြးခ်ယ္သင့္လဲဆိုရင္ အခုကမၻာမွာ ေရာင္းအားအေကာင္းဆံုး Prestige Brand ေတြကေတာ့ Artistry, Lancôme, Estée Lauder, Clinique , Chanel ဆိုျပီးေတာ့ <a href="http://www.euromonitor.com/" target="_blank">Euromonitor</a> ကေန ေစ်းကြက္ေလ႔လာမႈလုပ္ထားပါတယ္။ Prestige Brand ဆိုတာဘယ္လိုသတ္မွတ္လဲဆိုရင္ ဒီပစၥည္းေတြထုတ္လုပ္ဖို႔အတြက္ ကိုယ္ပိုင္စိုက္ပ်ိဳးရပါမယ္။ ကိုယ္ပိုင္ R&D and Scientists ေတြရိွရပါမယ္။ Color, Skin Care အားလံုးအျပည့္အစံု ထုတ္ရပါမယ္။ ဒီလိုအခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ျပည့္စံုမွသာ Prestige Brand လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">1. Makeup Remover</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">မ်က္ႏွာမွာ မိတ္ကပ္ေတြလိမ္းထားခဲ႔ရင္ Makeup Remover ကိုသံုးဖို႔အၾကံျပဳပါတယ္။ Makeup Remover မသံုးဘဲ Cleanser ကိုဘဲသံုးရင္ေရာ မရဘူးလာလို႔ေမးလာရင္ေတာ့ ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ Makeup Remover ကမိတ္ကပ္ေတြကိုဖ်က္ေပးလိုက္တဲ႔အတြက္ Cleanser ထဲမွာပါတဲ႔ ပစၥည္းေတြက မ်က္ႏွာကိုပိုျပီး အေထာက္အကူျပဳေစပါတယ္။ တကယ္လို႔ Makeup Removerမသံုးခဲ႔ရင္ Cleanserအေနနဲ႔ မိတ္ကပ္ေတြကို ဖ်က္ေပးလိုက္တဲ႔အလုပ္ကိုသာလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ႔အတြက္ Cleanserထဲမွာပါတဲ႔အသံုးဝင္တဲ႔အရာေတြက မ်က္ႏွာထဲကို မေရာက္ေတာ့တာေၾကာင့္ပါ။ Makeup Remover သံုးျပီးေနာက္ ေရစြတ္ထားတဲ႔ ေဖာ႔တုန္းေလးနဲ႔ အသာေလးသုတ္ေပးလိုက္ပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">2. Cleanser (Facial Form)</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Makeup Remover သံုးျပီးေနာက္မွာ မ်က္ႏွာကိုသန္႔သြားေအာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ Cleanserကိုအသံုးျပဳပါမယ္။ Cleanserကိုမ်က္ႏွာေပၚမွာ အစက္ေလးေတြခ်ျပီး မ်က္ႏွာကိုမတိုက္ပါနဲ႔။ ဆပ္ျပာေတြကို အျမွဳတ္ထြက္လာေအာင္လုပ္ရင္းနဲ႔ ကိုယ္႔မ်က္ႏွာအသားအေရကို ေလ်ာ႔ရဲလာေအာင္ ပြတ္တိုက္တဲ႔ အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ Cleanserကိုသံုးဖို႔အတြက္ မွန္ကန္တဲ႔နည္းလမ္းက လက္ကိုဆပ္ျပာနဲ႔စင္ေအာင္ေဆးျပီးရင္ Cleanser ကို လက္ထဲထည့္ျပီး အျမဳွတ္မ်ားထြက္လာေအာင္ လက္ထဲမွာျပဳလုပ္ျပီးမွသာ မ်က္ႏွာေပၚကိုတင္ရပါမယ္။ မ်က္ႏွာသစ္တဲ႔အခိ်န္မွာ Beauty Finger လို႔ေခၚတဲ႔ လက္ခလယ္နဲ႔လက္သၾကြယ္ ၂ေခ်ာင္းကိုသာ သံုးျပီး အေပၚကိုပင့္တင္တဲ႔စက္ဝိုင္းအတိုင္း သစ္ရပါမယ္။ ဘာေၾကာင့္ Beauty Finger လို႔ ေခၚရလဲဆိုေတာ့ လက္ငါးေခ်ာင္းကို ေထာက္ၾကည့္လိုက္ရင္ လက္ခလယ္နဲ႔လက္သၾကြယ္က အားအေပ်ာ႔ဆံုးျဖစ္ေနလို႔ပါ။ မ်က္ႏွာကိုကိုင္တြယ္ရင္ ႏုညံ႔ညွင္သာစြာ ကုိင္တြယ္ဖို႔က အေရးၾကီးတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပြတ္တိုက္ျပီးမွသာ ေရႏွင့္ျပန္ေဆးခ်လိုက္ပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">3. Toner</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">မ်က္ႏွာသစ္ျပီးသြားျပီဆိုရင္ Toner ကိုသံုးကာ မ်က္ႏွာကိုထပ္ျပီးသန္႔စင္ပါမယ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြက Tonerသံုးဖို႔မလိုအပ္ပါဘူးလို႔ ထင္ၾကတဲ႔သူေတြ ရိွတတ္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ Tonerက Cleanser သံုးျပီးေနာက္က်န္ေနေသးတဲ႔ အညစ္အေၾကးေတြကို ထပ္ျပီးသန္႔စင္ေပးတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ေခၽြးေပါက္ထဲ႔မွာ က်န္ေနတဲ႔အရာေတြကို အျပီးသတ္ဖယ္ရွားေပးတာပါ။ ျပီးရင္ ကိုယ္႔ရဲ႕ Ph level ကိုျပန္ညိွ႔ေပးလိုက္တာမို႔ ေလေၾကာင့္၊ ေနေရာင္ေၾကာင့္၊ စိတ္ဖိစီးမႈေၾကာင့္ ပ်က္ဆီးသြားေတြကို ကာကြယ္ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔လိုက္ဖက္တဲ႔ Toner ေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႔ကလည္း အေရးၾကီးတယ္။ ကိုယ့္အသားအရည္က ေရဓာတ္လိုအပ္ေနရင္Essentials Hydrating Toner လိုမ်ိဳး ေရဓာတ္ျဖည့္ေပးတဲ႔ Toner မိ်ဳးကို ေရြးခ်ယ္အသံုးျပဳရပါမယ္။ ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားတဲ႔ အဆင္႔ေတြျပီးတိုင္းမွာ Toner သံုးသြားဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">4. Polishing Scrub</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Scrubကိုသံုးရျခင္းရဲ႕ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က ဆဲလ္အေသေတြကို ဖယ္ရွာဖို႔အတြက္ပါ။ မ်က္ႏွာမွာရိွတဲ႔ ဆဲလ္ေတြဟာ ၂၈-ရက္တစ္ၾကိမ္ ေသျပီးအသစ္ျပန္တည္ေဆာက္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဆဲလ္အေသေတြကိုေသခ်ာ မဖယ္ရွာခဲ႔ရင္ အသားအရည္ကညီညာမႈမရိွဘဲ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ ျဖဴျပီး တခ်ိဳ႕ေနရာမွာညိဳတိုတို ျဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္။ Scrub ကိုသံုးလိုက္ျခင္းျဖင့္ အသားအရည္က ညီညီညာညာနဲ႔ မ်က္ႏွာျပင္ေခ်ာေမြ႕မႈရိွလာျပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္လာမွာပါ။ ႏွာေခါင္းတဝိုက္မွာရိွတဲ႔ ဆားဝက္ျခံေတြကို ဖယ္ရွာဖို႔အတြက္ဆိုရင္ Scrub က မရိွမျဖစ္ပါ။ Scrub မသံုးခင္မွာ မ်က္ႏွာကို ေရစိုစိုျဖစ္ေအာင္ ေရအနည္းငယ္စြတ္ျပီး Scrub ကိျုဖည္းျဖည္းညင္သာစြာ ပြတ္တိုက္ရပါမယ္။ Artistry Essential Polishing Scrub ထဲမွာပါဝင္တဲ႔ အစိေလးေတြက Jojoba လို႔ေခၚတဲ႔ သဲကႏၲာရမွာေပါက္တဲ႔ အပင္ေလးေတြကေန ထုတ္ယူေေဖာ္စပ္ထားလို႔ အသားအေရကို ထိခိုက္ပ်က္စီးမွာ စိတ္ပူစရာမလိုအပ္ပါဘူး။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">5. Massage Cream</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Massage လုပ္တယ္ဆိုတာ အေညာင္းအညာေျပေစဖို႔ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုဘဲ Facial Massage လုပ္ျခင္းျဖင့္ မ်က္ႏွာေပၚမွေသြးေၾကာေတြ ပံုမွန္လည္ပတ္ဖို႔၊ အသာအရည္ ၾကည္လင္ဖို႔၊ အသားအရည္ ေခ်ာေမြ႔လာဖို႔အတြက္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ Switch facial massage နည္းနဲ႔ Artistry Creamy Massage ကိုသံုးျပီး Massage လုပ္ပါမယ္။ ေထာပတ္သီးနဲ႔အတူ တျခားမ်က္ႏွာအတြက္ လိုအပ္တာေတြနဲ႔ ထုတ္လုပ္ထားတဲ႔အတြက္ အသားအေရကို ႏုည႔ံေခ်ာေမြ႔ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးတာေၾကာင့္ အၾကိဳက္ဆံုးပစၥည္းထဲမွာ တစ္ခုအပါအဝင္ပါဘဲ။ Massage Cream နဲ႔ ႏိွပ္နယ္ျပီးေနာက္မွာ ဂြာဆာလို႔ေခၚတဲ႔ အရာေလးနဲ႔ ဆြဲေပးလိုက္ရင္ ေမးရိုးတစ္ေလွ်ာက္မွာမလိုအပ္တဲ႔အဆီပိုေတြကိုေလွ်ာ႔ခ်ကာ ေမးရိုး ထင္ထင္ေလးနဲ႔ ပိုျပီးလွပလာပါလိမ္႔မယ္။ ဂြာဆာနဲ႔ပံုမွန္ဆြဲေပျခင္းျဖင့္ အသားအရည္တင္းေအာင္လည္း ျပဳလုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ျပီးသြားခဲ႔ရင္ေတာ့ တစ္ရူးေလနဲ႔ အသာအယာပြတ္တိုက္ျပီး ေရေဆးခ်လိုက္ရင္ ေခ်ာေမြ႔လွပတဲ႔ အသားအရည္ကို ရရိွလာမွာပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">6. Masque</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">မ်က္ႏွာေပါင္းတင္ဖို႔အတြက္ဆိုရင္ အဆီျပန္တဲ႔ အသားအေရပိုင္ရွင္ေတြအတြက္ Pore Cleansing Masque သံုးျပီးမ်က္ႏွာျပင္မွ အဆီေတြကို ဖယ္ရွားလိုက္သလို ေခၽႊးေပါက္ေတြကိုလည္းက်ဥ္းသြားေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေျခာက္ေသြ႕တဲ႔ အသားအေရပိုင္ရွင္ေတြအတြက္ Moisture Intense Masque ကိုအသံုးျပဳကာ မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးကိုလိမ္းျပီး ေပါင္းထင္ထားရပါမယ္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာျပီးေနာက္မွာ မ်က္ႏွာကို ေရခပ္စိုစိုျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျပီး Masque ေတြကို ေရေဆးဖယ္ရွာလိုက္ရင္ တင္းရင္းတဲ႔အသာရည္နဲ႔အတူ ႏုညံ႔ေခ်ာေမြ႔မႈကိုပါ ခံစားသိရိွႏိုင္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">7. Eye Cream</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">အသက္ၾကီးလာျပီဆိုတာကို သိသာလာေအာင္ျပတဲ႔အရာေတြကေတာ့ မ်က္လံုးေအာက္နားက အေရးအေၾကာင္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ လွေနေအာင္ျပင္ထားပါေစ မ်က္လံုးေအာက္မွာ အေရးအေၾကာင္းေတြက အထင္းသာေပၚေနမယ္ဆိုရင္ အနည္းငယ္အက်ည္းတန္ေနပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေၾကာင္ အေရးအေၾကာင္းေတြ ေလွ်ာ႔က်သြားဖို႔အတြက္ Eye Cream ကမရိွမျဖစ္ သံုးရမဲ႔အရာတစ္ခုပါဘဲ။ ARTISTRY Time Defence Lifting Eye Crème ကေတာ႔ မ်က္လံုးေအာက္မွာရိွတဲ႔ အေရးအေၾကာင္းေတြကို ဖယ္ရွားဖို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးလက္နက္တစ္ခုပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">8. Moisturizer</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ေနာက္ဆံုးအဆင့္အေနနဲ႔ Moisturizer ေလးလိမ္းျပီး အဆံုးသတ္ဖို႔လိုပါျပီ။ တခ်ိဳ႕ကအိမ္မွာေနရင္ ဘာမွလိမ္႔ဖို႔လိုအပ္ဖူးလို႔ အထင္မွားၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ အနဲ႔ဆံုး Moisturizer လိမ္းထားျခင္းျဖင့္ ေလထဲမွာပါလာတဲ႔ ဘက္တီးယီးယားေတြနဲ႔အတူ ဖုန္မႈန္အညစ္အေၾကးေတြကိုပါ ကာကြယ္ေပး ထားႏိုင္ပါတယ္။ ေန႔ခင္းေန႔လည္ အျပင္ထက္တယ္ဆိုရင္ SPF ပါတဲ႔ Moisturizer ေလးေတြကိုသံုးဖို႔လိုအပ္ျပီး ညဖက္ေတြမွာေတာ့ ေနေရာင္ျခည္မရိွတာေၾကာင့္ SPF မပါတဲ႔ Night Cream ေလေတြသံုးဖို႔အၾကံျပဳပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ဒီေလာက္ဆိုရင္ ကိုယ္႔ရဲ႕အသားအေရကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႔အတြက္ လစဥ္ပံုမွန္ ျပဳလုပ္တဲ႔နည္းေလးေတြကို သိေလာက္ျပီလို႔ယူဆပါတယ္။ လစဥ္မဟုတ္ဘဲ အပတ္တိုင္း လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ အမွတ္စဥ္ ၁၊၂၊၃၊၄၊၆၊၈ ေတြကိုသံုးျပီး ပံုမွန္ျပဳလုပ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒီပစၥည္းေတြနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အေသးစိတ္ သိခ်င္ရင္ <a href="http://artistry.com/" target="_blank">http://artistry.com/</a> မွာေလ႔လာႏိုင္သလို ကၽြန္မကိုဆက္သြယ္ျပီး အၾကံညဏ္ေတာင္းယူႏိုင္ပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: right;">လွပတဲ႔အသားအရည္ကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစ။</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TRs4a_T5aRI/AAAAAAAAAds/w1_PuqlcP-8/s1600/Artistry+%2526+miss+America.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="215" src="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TRs4a_T5aRI/AAAAAAAAAds/w1_PuqlcP-8/s320/Artistry+%2526+miss+America.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-2194000021760023765?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-1646438110671951112010-12-22T21:41:00.002+08:002010-12-23T16:26:50.334+08:00ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုျခင္း<div style="text-align: justify;"><br />၂၀၁၀ ဆိုတဲ႔ႏွစ္ေဟာင္းကုန္ဆံုးလို႔ ၂၀၁၁ ဆိုတဲ႔ႏွစ္သစ္ကိုေရာက္လာေတာ့မယ္။ ႏွစ္သစ္နဲ႔အတူ ကံေကာင္းျခင္းေတြ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကျပီေလ။ ႏွစ္ေဟာင္းမွာ ေကာင္းတာဘာေတြလုပ္ခဲ႔တယ္ မေကာင္းတာဘာေတြလုပ္ခဲ႔တယ္ဆိုျပီး ကိုယ္႔ကုိ္ကိုယ္သံုးသပ္ၾကည့္ျပီး တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုေကာင္းေအာင္၊ ပိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္ႏိုင္ရင္ မေကာင္းဘူးလား။ အားနည္းခ်က္ေလးေတြ လိုအပ္ခ်က္ေလးေတြကို စဥ္းစားဆင္ခ်င္ျပီး ႏွစ္သစ္မွာ ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ႔အရာေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ကတိေပးျပီး ျဖစ္ခ်င္တာေလးေတြကို လုပ္ၾကည့္ႏုိင္ရင္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ကို္ယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္မလား၊ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ေရာရိွရဲ႕လားဆိုတာေတြကို သံုးသပ္ၾကည့္ဖို႔ လိုလိမ္႔မယ္။ <br /><br />ကိုယ႔္ဘဝမွာ ဘာေတြလိုအပ္ေနလဲ၊ ဘာေတြျဖစ္ခ်င္လဲ၊ ဘယ္လိုေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြရိွလဲဆိုေတြကို ေတြးၾကည့္ရင္း ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုလိုက္ပါ။ ကိုယ္႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔အတြက္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ႔အရာေလးေတြကို လက္ေတြ႔ခ်ေရးလိုက္ပါ။ ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဖို႔အတြက္ ျဖစ္ခ်င္တဲ႔အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ဥပမာအေနနဲ႔ ခ်ေရးရရင္.... </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ဝိတ္ခ်ရန္</div><div style="text-align: justify;">အသက္အရြယ္နည္းနည္းၾကီးလာတာနဲ႔အမွ် ကိုယ္အေလးခ်ိန္ တရိပ္ရိပ္နဲ႔တက္လာတာကို ထိန္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ အစားအေသာက္ အေနအထိုင္ပံုစံကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔လိုအပ္လာျပီ။ ဝိတ္ခ်ဖို႔ အျမဲၾကိဳးစားေနရင္း ေအာင္ျမင္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္ခဲ႔ရင္ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ေမးခြန္းတခ်ိဳ႕ ျပန္ေမးဖို႔လိုအပ္ေနျပီ။ ေနစဥ္စားသံုးေနတဲ႔ အစားအစာေတြဟာ ကယ္လိုရီပါဝင္မႈနဲတဲ႔ အစာအစာေတြဟုတ္ရဲ႕လား။ ေလ႔က်င္ခန္ေတြပံုမွန္လုပ္ျဖစ္လား။ အေျဖက မလုပ္ျဖစ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ေလ႔က်င္႔ခန္းလုပ္ဖို႔ အခ်ိန္သတ္မွတ္ျပီး စနစ္တက်လုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနျပီ။ တစ္ပတ္မွာ အနည္းဆံုးသံုၾကိမ္ေလာက္ ေလ႔က်င္႔ခန္းလုပ္ျပီ ပိုေနတဲ႔ ကယ္လိုရီေတြကိုေလွ်ာခ်ႏို္င္ရင္ေတာ့ လုိခ်င္တဲ႔အေနအထားကို ရလာႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အရင္ကသိပ္ၾကိဳက္ခဲ႔တဲ႔ KFC, McDonald, BBQ စတဲ႔အရာေတြကို မစားမိေအာင္ ေရွာင္ႏိုင္ဖို႔လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စိတ္ဝင္စားတဲ႔ အရာတစ္ခုခုကိုေလ႔လာရန္</div><div style="text-align: justify;">ကိုယ္မေလ႔လာဖူးေသတဲ႔ အရာတစ္ခုခုကိုေလ႔လာၾကည့္ဖို႔ စိတ္ကူးရိွလား။ ဥပမာ- ဂစ္တာတီးသင္ျခင္း၊ စကိတ္စီးသင္ျခင္း၊ ေရာဂသင္တန္းတက္ျခင္း၊ ေရကူးသင္တန္းတက္ျခင္း အစရိွသျဖင့္ေပါ့။ တကယ္လုိ႔စိတ္ဝင္စားတယ္ဆိုရင္ အခုဘဲစံုစမ္းလိုက္ပါေတာ့။ အသစ္တစ္ခုကို ေလ႔လာသင္ယူျခင္းျဖင့္ ကိုယ္႔ရဲ႔ ျပင္းစရာေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္ေတြ ျဖတ္ေက်ာ္ရင္း စိတ္ဓာတ္ေတြလည္း တက္တက္ၾကြၾကြရိွလာမွာပါ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">အေၾကြးစာရင္းေတြရွင္းရန္</div><div style="text-align: justify;">၂၀၁၀ တစ္ႏွစ္လံုး ေငြေၾကးအၾကပ္အတည္းေတြနဲ႔ နပန္းလုံးေနလား။ တခ်ိဳ႕လည္း ဖုန္းေတြအေျပာလြန္ျပီး ဖုန္းခေတြ အလြန္အမင္းက်လို႔ ဖုန္းေဘေတြမေဆာင္ႏိုင္တဲ႔အဆံုးမွာ ဖုန္းလိုင္းကို ပိတ္ျပစ္လိုက္ရတဲ႔ အေျခအေနေတြကလည္း ရိွေနတယ္။ ကိုယ႔္ရဲ႕အသံုးနဲ႔အျဖဳန္းကို ေသခ်ာသံုးသပ္တတ္ရင္ေတာ့ မလိုလားအပ္တဲ႔ အရႈပ္ေတြကိုယ္႔ဆီေရာက္မလာႏို္င္ပါဘူး။ ကိုယ္႔ရဲ႕အသံုးစရိတ္ကိုေသခ်ာသိဖို႔အတြက္ လစဥ္အသံုးစရိတ္ေတြကို စာရင္းႏွင့္တကြထားႏိုင္ရင္ ဝင္ေငြ၊ထြက္ေငြကိုမွ်တေအာင္ ခိ်န္ဆသံုးႏိုင္လာမွာပါ။ ခရက္ဒစ္ကဒ္ေတြေပၚမွာလည္း အရမ္းၾကီးမီွခိုလြန္းတတ္တဲ႔ အက်င္႔ကလည္းမေကာင္းဘူး။ လက္မွတ္ကေလးထိုးလိုက္၊ နံပါတ္ေလးႏိွပ္လိုက္နဲ႔ မရိွလဲသံုး၊ရိွလဲသံုးအက်င္းကို ျပင္ဖို႔လည္း လိုေနေသးတယ္။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ကိုယ္႔မွာရိွေနတာထက္ ပိုမသံုးမိဖို႔ အေရးၾကီးတယ္။ </div> </div><div style="text-align: justify;">မိသားစု၊သူငယ္ခ်င္းေတြကို အခိ်န္ေပးရန္</div><div style="text-align: justify;">မိသာစု သို႔မဟုတ္ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ကိုယ္႔ကို အျမဲေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ကူညီေပးေနတဲ႔ သူေတြပဲေလ။ ဒါေၾကာင့္သူတို႔ေတြကို အခ်ိန္ေပးဖို႔ဆိုတာ မလုပ္မျဖစ္ လုပ္ရမဲ႔ အေၾကာင္းအရာထဲမွာလည္ ပါေနတယ္။ ျခြင္းခ်က္အေနနဲ႔ တခိ်ဳ႕ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားကလည္း ကိုယ္႔စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တတ္ၾကေသးတယ္။ မိသာစုနဲ႔အတူ ညစာအတူတူစားတာတို႔ကို တစ္ပတ္မွာ အနည္းဆံုးႏွစ္ၾကိမ္းေလာက္ေတာ့ စားသင့္တယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးေတြမွာ မိသားစုအခ်င္းခ်င္း စကားစမီေျပာၾကရင္း ေႏြးေထြးမႈကိုခံစားႏိုင္တယ္။ တကယ္လို႔ ကိုယ္က မိသားစုနဲ႔ေဝးေနတဲ႔ ေနရာကိုေရာက္ေနခဲ႔ရင္လည္း တစ္ပတ္တစ္ခါေလာက္ဖုန္းဆက္ျပီး မိသားစုကို အခိ်န္ေပးသင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ခိိ်န္းျပီး အျပင္ထြက္ စားတာတို႔၊ တစ္ေနရာရာကို သြားလည္တာမ်ိဳကလည္း စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြကိုေလွ်ာ႔ေစျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လည္းရင္းႏိွးနာလည္မႈေတြပိုရလာမွာပါ။ </div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"> စိတ္ခ်မ္းသာစြာေနထိုင္ရန္</div><div style="text-align: justify;">အားလံုးသိတဲ႔အတိုင္း စလံုးမွာက အလုပ္လုပ္ေနရင္ စိတ္ပင္ပန္းမႈေတြ၊ စိတ္ဖိစည္းမႈေတြ အနည္းနဲ႔အမ်ား ရိွေနၾကတာဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုးက ကိုယ္႔စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေလးေတြကို ဖန္တီးရင္း ဘဝအေမာေတြကို ေျဖေနၾကတယ္ေလ။ အရက္ၾကိဳက္တတ္တဲ႔သူဆို ပိတ္ရက္ေတြမွာ အရက္ကေလးနဲ႔၊ အခ်က္အျပဳတ္ဝါသနာပါတဲ႔သူကလည္း ကိုယ္႔စိတ္ၾကိဳက္ေလးေတြကို ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ရင္းနဲ႔ စိတ္အပမ္းေျဖၾကတယ္ေလ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ လူဆိုတာက ကိုယ္ဝါသနာပါတဲ႔အလုပ္ကိုလုပ္ေနရရင္ ေပ်ာ္ေနၾကတာဘဲ။ ခရီးရွည္(သို႔မဟုတ္)ခရီးတိုေလးေတြ ထြက္ျခင္းဟာလည္း စိတ္ပင္ပန္းမႈကို ေျပေစတဲ႔အတြက္ အနည္းဆံုး တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ သြားသင့္တယ္ေလ။ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ပိုလွသြာေအာင္ျပင္လိုက္တာ၊ ကိုယ္အရမ္းၾကိဳက္တဲ႔ အစားအစာေလးေတြကို စားလိုက္ျခင္းဟာလည္း စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္လုပ္နည္းတစ္မ်ိဳးပါဘဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">စနစ္တက်ေနထိုင္ရန္</div><div style="text-align: justify;">တခါတေလမွာ ကုိယ္႔အခန္းထဲမွာ မလိုအပ္တဲ႔ပစၥည္းေတြနဲ႔ ျပည္႔ေနတတ္တယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႔ထံုးစံအတိုင္း လြင့္ျပစ္ရမွာႏွေမွ်ာလြန္းတာေၾကာင့္ သိမ္းထားရင္၊တစ္ခ်ိန္ခိ်န္မွာအသံုးဝင္ေလမလားဆိုျပီး သိမ္ထားရင္းနဲ႔ မဝတ္ေတာ့တဲ႔အဝတ္ေတြ၊ ဘယ္ေတာ့မွျပန္မဖတ္ျဖစ္ေတာ့တဲ႔ မဂၢဇင္းအေဟာင္းေတြ၊ အသံုးမျပဳေတာ့တဲ႕ဲဲ ပစၥည္းေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းမ်ားလာျပီး ရႈပ္ရွက္ခပ္ေနေတာေတာ့တယ္။ ကိုယ္႔အတြက္ အသံုးမဝင္ေတာ့တဲ႔အရာေတြကို စြဲလန္းေနမဲ႔အစား ခပ္ေဝးေဝးကိုသာ စြန္႔ျပစ္လိုက္ပါ။ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေနတဲ႔ အခန္းထဲကိုဝင္လိုက္ရတာဟာလည္း စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းတမ်ိဳးပါဘဲ။ </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ႏွစ္သစ္ကို ကိုယ္႔ျဖစ္ခ်င္တဲ႔အရာေလးေတြနဲ႔ ၾကိဳဆိုဖို႔အတြက္ စဥ္းစားျပီးတဲ႔ေနာက္မွာ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔အတြက္ ဒိုင္ရာရီ(သို႔မဟုတ္) ကိုယ္႔ရဲ႔ေနစဥ္မွတ္တမ္းေလးထဲမွာ ခ်ေရးလိုက္ေတာ့။ ဒါမွလည္း ေန႔စဥ္ဖတ္မိျပီးေတာ့ အခ်ိန္တိုင္ သတိေပးေနသလိုျဖစ္ေနဖို႔ေလ။ ကိုယ္ခ်မွတ္ထားတဲ႔ စည္မ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြအတိုင္း လုပ္ေဆာင္သြားခဲ႔ရင္ ႏွစ္သစ္ကေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြနဲ႔ ျပည္႔စံုေနမွာပါ။</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">ေပ်ာ္ရႊင္ရေသာႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစ......</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-164643811067195111?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-17033017830158356212010-12-15T15:15:00.000+08:002010-12-15T15:15:35.991+08:00အာရွတြင္ ဝိတ္အမ်ားဆံုးခ်ႏိုင္သူ<div style="text-align: justify;">ဒီေန႔မနက္ ပံုမွန္အခ်ိန္အတိုင္း ရံုးေရာက္တယ္။ ဂ်ီေမး(လ္)ဖြင့္တယ္၊ ေဖ႔ဘုတ္ဖြင့္တယ္၊ ဖတ္စရာရိွတာေတြဖတ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွ ရံုးကအီးေမး(လ္)ကိုဖြင့္တယ္။ အလုပ္နဲ႔ဆိုင္တဲ႔ အီးေမး(လ္)မရိွဘူးဆိုျပီး ဆက္ျပီးမဖတ္ေတာ့ဘူး။ အခ်ိန္နည္းနည္းၾကာမွ ရံုးကအီးေမး(လ္)ကို တစ္ေခါက္ျပန္စစ္ေတာ့ ေခါင္းစဥ္ကိုဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားသြားတယ္။ အာရွမွာ ဝိတ္အမ်ားဆံုးခ်ႏိုင္သူ စင္ကာပူလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ဆိုပါလား။ ဒီေန႔ စရိတ္တိုင္းသတင္းစာမွာေတာ့ "Biggest Loser Asia" ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TQhj3QL0NiI/AAAAAAAAAc8/I5YRBglVqcc/s1600/Biggetst+Loser1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" src="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TQhj3QL0NiI/AAAAAAAAAc8/I5YRBglVqcc/s320/Biggetst+Loser1.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span id="goog_1682883503"></span><span id="goog_1682883504"></span></div><div style="text-align: justify;"><span lang="en-us"><b><span style="font-family: Arial;">Raj Vivegana</span></b></span><span lang="en-us"><b><span style="font-family: Arial;">n</span></b></span><span lang="en-us"><b><span style="font-family: Arial;">da</span></b></span><span lang="en-us"><b><span style="font-family: Arial;">m </span></b><span style="font-family: Arial;">ဆိုတဲ႔ အသက္၂၄ႏွစ္သာရိွေသာ ေကာင္ေလးက "The Biggest Loser Asia Season 2" မွာ ဝိတ္မ်ားဆံုးခ်ႏိုင္တဲ႔ဆုကို ရရိွခဲ႔ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႔ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈေၾကာင့္<b> 67Kg</b> ေလ်ာ႔က်သြားတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အံၾသဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ အခုဆိုရင္ သူဟာ 77Kg သာရိွျပီး နဂိုေအာ္ရီဂ်င္နယ္ဝိတ္ 144Kgရဲ႔ တဝက္နီးနီးကိုေလွ်ာ႔ခ်ႏိုင္ခဲ႔တယ္။သူ႔ခႏၵာကုိယ္အခ်ိဳးအစားရဲ႔ 46.53% ကိုေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ခဲ႔ျပီး သူရဲ႔ ျပိဳင္ဘက္ျဖစ္တဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံက Atikom Laksanapanai ကုိအႏိုင္ရရိွခဲ႔ပါတယ္။ တတိယဆုကိုရခဲ႔သူကေတာ့ ဖိလစ္ပင္းႏိုင္ငံက Mr Genghis Khan Enrique ျဖစ္ပါတယ္။ ခုလိုၾကိဳးစားအားထုတ္မႈရဲ႔ရလဒ္ဆုအေနနဲ႔ US$ 100,000 (S$130,200) ကိုရရိွခဲ႔ပါတယ္။ </span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TQhl7afW1ZI/AAAAAAAAAdE/f0hDov_d6tw/s1600/Biggetst+Loser2.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TQhl7afW1ZI/AAAAAAAAAdE/f0hDov_d6tw/s320/Biggetst+Loser2.JPG" width="272" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span lang="en-us"><span style="font-family: Arial;">အခုလိုျပိဳင္ပြဲဝင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ မေလရွားႏိုင္ငံ ပူတာဂ်ာရားမွာရိွတဲ႔ IOI Resort မွာ သံုးလတိုင္တိုင္ ကန္႔သြင္းျပီး ၾကိဳးစားခဲ႔ရပါတယ္။ ကန္႔သြင္းတဲ႔အခိ်န္ ျပီးသြားခဲ႔ေပမဲ႔လည္း ကိုယ္တိုင္ဆက္လက္ျပီး ၾကိဳးစားခဲ႔ပါတယ္။ သူေျပာခဲ႔တာက ကန္႔မွာေနတဲ႔အခိ်န္ထက္ အျပင္မွာၾကိဳးစားခဲ႔ရဆတဲ႔အခိ်န္ေတြက ပိုျပီးသူ႔အတြက္ ခက္ခဲပါတယ္တဲ႔။ ကန္႔ကျပန္လာျပီးေနာက္ပိုင္ Gym မွာ တစ္ပတ္ကိုခုနစ္ရက္ မနက္ ၉နာရီ မွ ည၉နာရီတိုင္တိုင္ ၾကိဳးစားေလ႔က်င္႔ခဲ႔တယ္။ ကန္႔ကျပန္လာျပီးေနာက္ပိုင္း တစ္ရက္မွ အနားမယူဘဲ ဆက္တိုက္ေလ႔က်င္႔ခဲ႔တာ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ သူကုိယ္သူ နာမလည္ႏိုင္ခဲ႔ပါဘူးလို႔ ေျပာခဲ႔တယ္။ သူ႔ရဲ႔ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈနဲ႔ အေကာင္ျမင္ စိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ မေကာင္ျမင္ဝါဒသမားေတြကို အႏိုင္ရေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္လိုတဲ႔စိတ္ဓာတ္ကေတာ့ အဓိကေသာခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ </span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span lang="en-us"><span style="font-family: Arial;">ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္႔စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ခ်င္လာတဲ႔အရာတစ္ခုကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ ေအာင္ျမင္လိုတဲ႔စိတ္ဓာတ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ရိွရပါမယ္။ ျပီးရင္ သင့္ေတာ္တဲ႔ၾကိဳးစားအားထုတ္မႈ ရိွမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ဆႏၵတစ္ခု အခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းအရာကိုဖတ္ေနခ်ိန္မွာဘဲ သူေတာင္ ၇၆ကိီလိုကို ခ်ႏိုင္တာ ငါဘာလို႔မျဖစ္ႏိုင္ရမွာလဲဆိုတဲ႔ စိတ္ကအလိုလိုဝင္လာခဲ႔တယ္။ </span></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span lang="en-us"><span style="font-family: Arial;">ကဲလက္ေတြ႔ၾကည့္ျပီးမွယံုခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီအပတ္ စေနေန႔ 2pm နဲ႔ 8pm၊ တနဂၤေႏြေန႔ 8am </span></span><span lang="en-us"><span style="font-family: Arial;"> နဲ႔ 10pmမွာ Diva Universal (StarHub Channel 522) ကိုဖြင့္ျပီးေစာင့္ၾကည္ေပါ့ေနာ။ </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-1703301783015835621?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-72808297981681923862010-11-15T17:02:00.002+08:002010-11-15T17:08:40.468+08:00အိမ္ျပန္ခ်ိန္<div style="text-align: justify;"><br />Holiday Mood ဝင္ေနပါသည္ .... ဘေလာ႔ေရးရန္လည္း စိတ္မဝင္စားပါ... ႏႈတ္ဆက္တဲ႔ ပို႔ေလးေရးဖို႔လည္း ဘယ္လိုမွ အာရံုမရပါ.... အိမ္ျပန္ရင္ ဘာလုပ္မယ္ ဘာစားမယ္ဆိုတာေတြဘဲ တန္းစီေတြးေနမိသည္.... <br />အိ္မ္ျပန္ခ်ိန္ေတြကေတာ့ အျမဲတမ္း ရင္ခုန္စရာေကာင္းပါတယ္။ အိမ္ျပန္ရေတာမယ္ဆိုတဲ႔အသိက ရင္ကိုေႏြးေထြးေစတယ္....မြန္းက်ပ္မႈေတြ စိတ္အားငယ္မႈေတြရိွလာတိုင္း အရင္ဆံုးသတိရမိတာက အေမ႔ရဲ႔အိမ္ေလ... အေဝးမွာေနရတဲ႔သူတိုင္းအိမ္ကို လြမ္းစြတ္တမ္းတာမိၾကတာ သဘာဝပါ.... ရန္ကုန္ေရာက္တဲ႔ေန႔ဘဲ ညေနဘက္ ညကားစီးျပီးေမျမိဳ႕ ျပန္မယ္...တစ္ေယာက္ထဲခရီးသြားရတာလဲ တစ္ခါတေလေတာ့ ေကာင္းပါတယ္... ညဘက္တစ္ညလံုး ကားစီးရတဲ႔ အရသာကိုလည္း ၾကိဳက္တယ္..... တစ္ညလံုးကားစီး လမ္းမွာရပ္ေပးတဲ႔ ညလည္းစားကိုစားလိုက္ ျပန္အိပ္လိုက္နဲ႔ မနက္ေစာေစာ ေလးငါးနာရီဆို မႏၱေလးေရာက္ျပီ.... ကားက ရန္ကုန္-ျပင္ဦးလြင္ တိုက္ရိုက္ဆိုေတာ့ ေမျမိဳ႕ - မႏၱေလးေတာင္တက္လမ္းေတြကို express ကားၾကီးနဲ႔ တက္ရတာလဲ တစ္မ်ိဳးေတာ့ ရင္ခုန္ခ်င္စရာေကာင္းသား... ႏွစ္ဆယ္႔တစ္မိုင္မွာ မနက္စားေလးစားျပီး ေျခာက္ထပ္ေကြ႔ကို ကားၾကီးနဲ႔တက္...နည္းနည္းေတာ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္.... မနက္ခုနစ္နာရီခြဲေလာက္ဆို ေမျမိဳ႕ ဝင္ျပီ..<br /><br />ေဆာင္းတြင္းေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ အေရာင္အေသြးစံုေနတဲ႔ဆြယ္တာေလးေတြရယ္... အေရာင္စံုပြင့္ေနတဲ႔ ပန္းေပါင္းမိ်ဳးစံုကို ျမင္ခြင့္ရေတာ့မယ္.... ခ်ယ္ရီပန္းေတြ့ ပြင့္တဲ႔အခ်ိန္မဟုတ္လို႔ ခ်ယ္ရီကိုေတာ့ ျမင္ခြင့္ရမယ္မထင္ဘူး.... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ ေဆာင္းခ်မ္းခ်မ္းမွာ ဆိုင္ကယ္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းစီးျပီး ေလွ်ာက္သြားတဲအရသာကိုၾကိဳက္တယ္.... ညဘက္ဆို ေျခလက္ေတြေအးကိုက္ေနတဲ႔အထိ ဆိုင္ကယ္စီးျပီး ေလွ်ာက္သြားေလ႔ရိွတယ္.... စေတာ္ဘယ္ရီေတြလည္းေပၚေနေလာက္ျပီ္ဆိုေတာ့ ထီးလိႈင္ကိုသြား.... စေတာ္ဘယ္ရီးေတြကို ကိုယ္တုိင္ခူးျပီးေသာက္ရတာလည္း ေပ်ာ္စရာတမိ်ဳးဘဲ....<br /><br />ေမျမိဳ႕ေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႔ တန္ေဆာင္တိုင္မီးပံုးပ်ံပြဲက စေနျပီေလ... အရင္ႏွစ္က တစ္ရက္တည္းၾကည့္ျပီးျပန္လာရေတာ့ မီးပံုးေတြ အကုန္မၾကည့္ခဲ႔ရဘူး... ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အစအဆံုးၾကည့္ရေတာ့မယ္... ေတာင္ၾကီးတန္ေဆာင္တိုင္ေလာက္မစီကားေပမဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စီတဲ႔ ပြဲတစ္ပြဲပါ... မီးပံုးပ်ံပြဲမွာ IC Show ႏွစ္ညပါတယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းကလည္းရထားေတာ့ အနည္းဆံုးတစ္ညေတာ့ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ ၾကည့္ဦးမယ္.... ႏွင္ေတြေဝေနတဲ႔ ပြဲေစ်းတန္းမွာ ရဟတ္စီးရတာကလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္....<br /><br />အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ အမ်ိဳးေတြကို လွည့္ပတ္ျပီးကန္ေတာ့ေလ႔ရိွတယ္... အရင္တုန္းက အဲလိုကေတာ့ရင္ အဖြားေတြ၊အေဒၚေတြက မုန္းဖိုးေပးေလ႔ရိွတယ္.. အဲဒီအခိ်န္တုန္းကဆို ကန္ေတာ့ရတာကို အရမ္းေပ်ာ္တယ္ မုန္႔ဖိုးေတြ အမ်ာၾကီးရလို႔... အခုက်ေတာ့ ကိုယ္ကျပန္ျပီးေတာ့ေပးတဲ႔ အလွည့္ကိုေရာက္ျပီေလ... ယူရတဲ႔ အရသာထက္ ေပးရတဲ႔ အခါရလာတဲ႔ပီတီက ပိုျပီးခ်ိဳျမိန္ပါတယ္.... <br /><br />စကၤာပူေရ.... နင္ရဲ႕ ခန္းနားထယ္ဝါမႈေတြကို ခဏစြန္႔ျပီး ငါခ်စ္တဲ႔ျမိဳ႕ေလးကို ျပန္ဦးမယ္.... ငါမရိွေပမဲ႔ နင္ကေတာ့ ပံုမွန္လည္ပတ္ေနမွာပါ... ဒါေပမဲ႔ ငါနင့္ကိုအၾကာၾကီးခြဲမေနႏိုင္ပါဘူး... ငါျပန္လာဦးမွာပါ..... ငါ့ရဲ႕ ဘဝကိုအေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္တည္ေဆာက္ဖို႔အတြက္ နင့္ရဲ႕အကူအညီေတြ ငါလိုအပ္ေနဦးမွာပါ... <br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="display: block; padding-left: 6em;"></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7280829798168192386?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-6700484607216417992010-11-08T16:40:00.014+08:002010-11-08T17:47:15.555+08:00ကၽြန္မႏွင္႔ ဖိနပ္မ်ား<div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CEIWAIP%7E2%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C06%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--><span style="font-size:85%;"><o:p></o:p></span> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">ဖိနပ္ဆိုတာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ အျမဲတမ္းလိုအပ္ေနတဲ႔ မရိွမျဖစ္အရာတစ္ခုပါ။ ဖိနပ္ေတြကို ၾကိဳက္တတ္တဲ႔ကၽြန္မ ဖိနပ္ေတြအမ်ားၾကီးဝယ္တတ္တဲ႔အက်င့္က အဆန္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အျမဲတမ္းလိုလို ဆယ္ရံထက္မနဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ဖိနပ္ေတြဟာ တခါတေလမွာေတာ့ အလုပ္ရႈပ္သား.. အထူးသျဖင့္ အ</span><span style="font-size:85%;">ိပ္ခဏခဏေျပာင္းလြန္းတဲ႔ကၽြန္မအတြက္ ဖိနပ္ေတြကို သိမ္းရတာအလုပ္တစ္ခုပါဘဲ။ </span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">တခ်ိဳ႕ဖိနပ္ေတြက ေစ်းအင္မတန္ၾက</span><span style="font-size:85%;">ီးသလို လွပဆန္းသစ္မႈဟာလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးရိွၾကျပန္တယ္။ </span><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TNe4CEkVsoI/AAAAAAAAAck/Tmo73YO0tXU/s1600/world%27s+most+expensive+shoes1.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 160px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TNe4CEkVsoI/AAAAAAAAAck/Tmo73YO0tXU/s320/world%27s+most+expensive+shoes1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537096612600722050" border="0" /></a></span><span style="font-size:85%;">တေလာက ကမၻာ႔ေစ်းအၾကီးဆံုး ဖိနပ္တစ္ရံ</span><span style="font-size:85%;">ဆိုျပီး<span style=""> </span>ဖတ္လိုက္မိတယ္။ ေက်ာက္မ်က္ရ</span><span style="font-size:85%;">တနာ ဒီဇိုင္းပညာရွင္ Christopher Michael Shellis ဖန္တီး</span><span style="font-size:85%;">ထားတဲ႔ <strong style="font-weight: normal;">Eternal Diamond (အဆံုးမဲ့ ထာဝရစိ</strong></span><span style="font-size:85%;"><strong style="font-weight: normal;">န္) </strong>လို႔ေခၚတဲ႔ ေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ ကို ေရာင္းေစ်းက </span><span style="font-size:85%;">ေပါင္ ၁၀၀,၀၀၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၅၅,၀၀၀) တန္ပါသတဲ႔။ အဲေလာက္ေစ်းၾကီးတဲ႔ဖိနပ္ကိုေတာ့ ဝယ္စီးဖို႔စိတ္ကူူးမရိွတာအမွန္ပါ… <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">တခ်ိဳ႕ဖိနပ္ေတြက ေစ်းအနည္းငယ္ၾကီးတယ္။ <span style=""> </span>ေတာ္ေတာ္ေလးလွေတာ့ စီးခ်င္တဲ႔စိတ္ျဖစ္မိတာနဲ႔ ဝယ္လိုက္တယ္။ ဆိုင္မွာ ခဏစီးၾကည့္တာေတာ့လည္း </span><span style="font-size:85%;">အဆင္ေျပေနတာဘဲဲေလ။ တကယ္တမ္း စီးတဲ႔အခါမွာေတာ့ မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ နာက်င္ျပီ ဒုကၡေ</span><span style="font-size:85%;">ပးတဲ႔ အတြက္ေၾကာင့္ ခဏသာစီးျပီး ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္မစီးျဖစ္္တဲ႔ ဖိနပ္တစ္ရံလည္း ရိွခဲ႔ဘူးတယ္။ <span style=""> </span>ဘယ္ေလာက္ဘဲၾကိဳက္ၾကိဳက္ ကိုယ္နဲ႔ အဆင္မေျပတဲ႔ဖိနပ္ကိုေ</span><span style="font-size:85%;">တာ့ ၾကိတ္မိွတ္ျပီးမစီးႏိုင္ပါဘူး။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">တခ်ိဳ႕ဖိနပ္က်ျပန္ေတာ့ ေစ်းလည္းသိပ္မၾကီးဘူး။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ရိုးရိုးရွင္းရွင္းနဲ႔ စီလို႔ေကာင္းတယ္။ ေျခေထာက္ကိုလည္းေပါက္ျပဲမႈ မရိွဘူး။ <span style=""> </span>ဒါေပမဲ႔ ေနရာတိုင္းကို စီးဖို႔မသင့္ေတာ္တဲ႔အတြက္ အၾကမ္းစီးဖို႔အတြက္ဘဲ အသံုးဝင္ေစတယ္။ ကိုယ္သြားမဲ႔ ေနရာေဒသနဲ႔ လိုက္ဖက္မႈမရိွဘူးဆိုမွေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ စီးလို႔ေကာင္းေကာင္း အျမဲတမ္းစီးေနဖို႔က မျဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ။ </span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">တခ်ိဳ႕ဖိနပ္ေတြက ေစ်းႏႈန္းအားျဖင့္ သင့္တင့္တယ္။ လွတပတနဲ႔ စီးလိုက္တဲ႔အခါတိုင္းမွာ နာက်င္မႈမရိွဘဲ ေပါ့ပါးလြတ္လပ္တယ၊္ လမ္းေလွ်ာက္တဲ႔အခါမွာ သက္ေတာင့္ သက္သာနဲ႔ လိုရာခရီးကို အဆင္ေျပေျပသြားႏိုင္တယ္ ။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္၊ ခုိင္ခိုင္ခံ့ခ့ံနဲ႔ ေခတ္မွီ လွပေအာင္ခ်ဳပ္ထားတဲ႔ ဖိနပ္တစ္ရံကိုေတာ့ အျမဲတမ္းစီးဖို႔ ေရြးခ်ယ္ပါတယ္။ ဒီဇိုင္းအရမ္းဆန္းလြန္းရင္လည္း ခဏေလးနဲ႔ ရိုးသြားတတ္တာေၾကာင့္ ခပ္ရႈပ္ရႈပ္ဒီဇိုင္းေတြကို ေရြးေလ့မရိွဘူး။ အျမင္အားျဖင့္ ခပ္ရွင္းရွင္း၊ မရိုးလြန္း မဆန္းလြန္တဲ႔ ဖိနပ္ေလးကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳက္မိတယ္။ </span><span style="font-size:85%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TNe4jiO23FI/AAAAAAAAAc0/0jU_FvPgAy4/s1600/nice+heel.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 225px; height: 186px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/TNe4jiO23FI/AAAAAAAAAc0/0jU_FvPgAy4/s320/nice+heel.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537097187499367506" border="0" /></a></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">မိန္ကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ <span style=""> </span>မိမိဘဝလက္တဲြေဖာ္ေရ</span><span style="font-size:85%;">ြးတဲ႔အ</span><span style="font-size:85%;">ခါ ဖိနပ္တစ္ရံကို ေရြးခ်ယ္သလို ေသေသခ်ာခ်ာေရြးႏိုင္မွသာ ကိုယ့္ဘဝအတြက္ အဆင္ေျပႏိုင္မဲ႔သူကို ရွာေဖြႏိုင္ပါလိမ္႔မယ</span><span style="font-size:85%;">္။ အေပၚမွာေျပာခဲ႔တဲ႔ ဖိနပ္ေတြနဲ႔ႏိႈင္းယွဥ္ရရင္<span style=""> </span>ေနာက္ဆံုးေျပာခဲ႔တဲ႔ အမိ်ဳးအစားလို ကိုယ္႔အတြက္ အဆင္ေ</span><span style="font-size:85%;">ျပႏိုင္မဲ႔သူတစ္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခဲ႔ရင္ေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ဘဝခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္မွာပါ…….
<br /></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;">
<br /></span><span style="font-size:85%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana; color: rgb(51, 51, 51);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);font-family:verdana;" class="MsoNormal"><span style="font-size:85%;"><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-670048460721641799?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-19415825995132900382010-11-04T11:07:00.003+08:002011-01-18T14:20:34.381+08:00ခ်စ္သူ…..<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ဆံုေတြ႕ျခင္းဟာ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ခြဲခြာရျခင္းရဲ႕ နိဒါန္ေလ....<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ရင္ထဲကိုဝင္လာျပီ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ရုတ္တရက္ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားတဲ႔ ခ်စ္သူ…..</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ခြန္းဆင့္သံခ်ိဴ စကားလံုးေတြကို<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ျပန္လည္းကာၾကား<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">လြမ္းစြတ္တမ္းတ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ရင္မွာ ငိုေၾကြးရျပီေလ……<br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူး <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ရင္ခုန္ခဲ႔ရတဲ႔ေန႔ရက္တခိ်ဳ႕<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ေရွာင္ပုန္းထြက္ခြာလို႔<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">လြမ္းစြတ္ ေၾကကြဲမႈေတြနဲ႔<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ရွင္သန္ေနရဦးမယ္ေလ…..<br /></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ရင္ကိုေႏြးေထြေစတဲ႔ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ကို<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ျပန္လည္ၾကားေယာင္ရင္း …..<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ဟန္ေဆာင္မႈကင္းတဲ႔ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ခ်စ္ျခင္းတခိ်ဳ႕ကို <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ရင္ထဲမွာ သိမ္းထားရင္းနဲ႔<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: 150%;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">နားလည္စြာနဲ႔ ခ်စ္ေနမွာပါ<o:p></o:p></span></div><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 85%;">ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ ခ်စ္သူ …….. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-1941582599513290038?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-87260510104995649602010-10-28T17:51:00.001+08:002010-11-08T17:48:17.856+08:00ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ စိတ္ကူး အိပ္မက္<p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အိပ္မက္ေတြရိွခဲ႔ၾကပါတယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ကေလးဘဝတုန္းကဆိုရင္ ဆရာဝန္ၾကီးျဖစ္ခ်င္တယ္၊ စစ္ဗိုလ္ၾကီးျဖစ္ခ်င္တယ္၊ အဆိုေတာ္ျဖစ္ခ်င္တယ္၊ ဆူပါမန္းျဖစ္ခ်င္တယ္ အစရိွသျဖင့္ေပါ့။ ငယ္ငယ္တုန္းကဆိုေတာ့ ဘာကိုမွမေတြးဘူး ျဖစ္ခ်င္တာကိုဘဲ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရိွမရိွဆိုတာလဲ ေတြးေလ႔မရိွဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေလးေတြရဲ႕စိတ္ကူးက လြတ္လပ္တယ္၊ ေဘာင္ကန္႔သတ္ခ်က္မရိွဘူး။ <span> </span>အသက္နည္းနည္းၾကီးလာေတာ့ အိပ္မက္ေတြကနည္းနည္းလက္ေတြ႕ဆန္<wbr>လာျပီ။ ဆယ္တန္းမွာ ေအာင္မွတ္ေလာက္နဲ႔ ကပ္ျပီးေအာင္ခဲ႔ရင္ ဆရာဝန္ျဖစ္ႏိုင္ဖို႔လမ္းက မရိွသေလာက္ျဖစ္သြားျပီ… သူ႕ရဲ႕အိမ္မက္ကလည္း တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလဲသြားခဲ႔<wbr>ရတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရိွမရိွဆိုတာကို စမ္းစစ္တတ္လာခဲ႔ျပီေလ။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြရဲ႕အိပ္မက္ေတြေလာက္ လြတ္လပ္မႈမရိွေတာ့ဘူး။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >လူတိုင္းမွာ အိပ္မက္ေတြရိွခဲ႔ၾကသလို က်ြန္မမွာလဲ ရိွခဲ႔ဖူးတယ္… ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ေအာင္ျမင္တဲ႔စီးပြားေရးလုပ္ငန္း<wbr>ရွင္ၾကီးေပါ့… ကြန္ပ်ဴတာ ဒုတိယႏွစ္္တက္ေနရင္း ႏိုင္ငံျခားမွာ System Analyst ေလာက္လုပ္ရင္ဘဲ လစာ ၂၀၀၀ အထက္မွာရိွတယ္လို႔ ဆရာမကေျပာေတာ့ အိပ္မက္ကေျပာင္းသြားေရာ… ေက်ာင္းျပီးရင္ႏိုင္ငံျခားမွာ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္အေနနဲ႔ အလုပ္လုပ္မယ္ေပါ့… မိဘေတြက ပတ္စပို႔ေပးမလုပ္တာေတာင္ ခုိးျပီးလုပ္ထားလိုက္ေသးတယ္။ <span> </span>ႏိုင္ငံျခားထြက္မလာခင္ခ်ိန္ထိေ<wbr>တာ့ ကြ်န္မရဲ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြက သိပ္ျပီးကြာဟမႈ မရိွေသးပါဘူး… ႏိုင္ငံျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္မယ္ မေပ်ာ္သံုးႏွစ္ ေပ်ာ္ငါးႏွစ္ ဆိုျပီးေၾကြးေၾကာ္ခဲ႔တာ.. ျပီးရင္ ကိုယ္႔ႏို္င္ငံမွာဘဲ အေျခခ်ျပီး စီးပြားေရးျပန္လုပ္မယ္ေပါ့။ အခုေတာင္ေလးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္ ဘာမွျဖစ္မလာေသးဘူး။ စိတ္ကူးနဲ႔လက္ေတြ႔ဘဝက ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်ေနျပန္ေရာ။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စလံုးကိုလည္းေရာက္ျပီး အလုပ္လုပ္ေနလိုက္တာ အခက္အခဲေပါင္းစံု ျပသနာေပါင္းစံုနဲ႔ လံုးျခာလိုက္ျပီးသကာလ စိတ္ကူးအိပ္မက္ဆိုတာေတြအားလံုး ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္းကိုမသိေတာ့ဘူ<wbr>း။ တေန႔တေန႔ စက္ရုပ္ဆန္ဆန္ဘဝကိုျဖတ္သန္းရင္း အိပ္မက္ေတြေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႔တယ္<wbr>။ အခုေတာ့လည္း စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြက တစ္မ်ိဳးေျပာင္းလဲသြားျပန္ျပီ။ လုပ္ငန္းတစ္ခုမွာ ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္မယ္။ ျပီးရင္ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ႔ေနရာေတြကို ေလွ်ာက္သြားမယ္လို႔… </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >စိတ္ကူးအိပ္မက္ဆိုတာကေတာ့လြတ္<wbr>လပ္တယ္ေလ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ပံုေဖာ္ခြင့္ရိွတယ္။ အဲဒီစိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို လက္ေတြ႔ဘယ္လို အေကာင္အထည္ ေဖာ္မလဲဆိုတာကေတာ့ ကိုယ္တိုိင္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ လိုလိမ္႔မယ္။ ေလးစားရတဲ႔သူတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္… ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို ခ်ေရးလိုက္ပါတဲ႔။ ဥပမာ</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၁) ကမ္းေျခနားမွာ အိပ္တစ္လံုးဝယ္မယ္</span></p> <div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၂) ဘီအမ္ဒဗလ်ဴ ကားဝယ္စီးမယ္</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၃) တစ္ကမၻာလံုးကို ခရီးသြားမယ္</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၄) ……………………………………</span></p> <div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >၅) ………………………………… အစရိွသျဖင့္ေပါ့ေလ။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို အကုန္ခ်ေရလိုက္ပါ၊ ျပီရင္ ျမင္သာတဲ႔ေနရာမွာ ခိ်တ္ထားလိုက္ပါ။ ကိုယ္႔ရဲ႕စိတ္ကူးေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔အတြက္ တြန္းအားတစ္ခုရလာလိမ္႔မယ္။ စိတ္ကူးေတြကိုျမင္ေအာင္ၾကည့္ျပီ<wbr>း လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကည့္ပါတဲ<wbr>႔။ <span> </span>စိတ္ကူးေတြတကယ္ျဖစ္လာတာကို ေတြ႔ရလိမ္႔မယ္တဲ႔။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္တယ္ဆုိတဲ႔<wbr>အခါမွာလဲ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ထားတဲ႔လမ္းက ကိုယ္႔အိပ္မက္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္ရဲ႕လားလို႔ စမ္းစစ္ၾကည့္ဖို႔ လိုအပ္ေသးတယ္။ ေရာင္းအားအေကာင္းဆံုုးစားအုပ္<wbr>တစ္အုပ္ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုကိုလည္း သေဘာက်မိတယ္ “သင္ဟာ မွန္ကန္တဲ႔ထိုင္ခံုတစ္ခုမွာ ထိုင္ျပီးျပီလား” တဲ႔။ ဆိုလိုတာက ေလာကၾကီမွာ ေအာင္ျမင္မႈရဖို႔အတြက္ ေနရာေတြအမ်ားၾကီးရိွတယ္။ မွန္ကန္တဲ႔ေနရာတစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္မွသာ ကိုယ့္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈဆီကို အေရာက္လွမ္းႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:85%;" >အိပ္မက္ေတြမက္ခြင္႔ရိွတဲ႔ဘဝမွာ လြတ္လပ္စြာပ်ံသန္းလိုက္ပါ။ အကန္႔အသတ္မရိွ မက္ခြင့္ရိွပါတယ္။ လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ကေတာ့ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္မႈနဲ႔ ဆိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ ဒီပို႔စ္ေလးကိုဖတ္ျပီး စာဖတ္သူရဲ႕ စိတ္ကူးအိမ္မက္တခ်ိဳ႕ ျပန္လည္ရွင္သန္လာခဲ႔ရင္ အတိုင္းထက္အလြန္ ဝမ္းသာမိမွာပါ……</span></p><span id="fullpost" style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-8726051010499564960?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-73599117655893090202010-10-27T09:50:00.008+08:002010-11-08T17:49:08.903+08:00ျပန္လည္ေရာက္ရိွျခင္း<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">တစ္ခါတေလေတာ့လည္း စာေရးခ်င္တဲ႔စိတ္က သူ႔အလိုလိုျဖစ္လာမိတယ္... ဘေလာ႔ေရးတာကလည္း စိတ္ထြက္ေပါက္တစ္ခုလိုဘဲေလ။ စိတ္ထဲမွာျဖစ္ေနတာေတြကို ခ်ေရးလိုက္ေတာ့လည္း ရင္ထဲမွာ နဲနဲေပါ့သြားတာေပါ႔။ ဘေလာ႔မေရးတာလဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ႔ျပီေလ... ၂၀၀၉ ေလာက္ကေရးထားတဲ႔ ဘေလာ႔တခ်ိဳ႕ co.cc ဒိုမိန္းမွာ က်န္ခဲ႔တယ္။ သက္တမ္းကုန္ခါနီးတုန္းကလည္း ဘက္ကပ္မလုပ္ထားလိုက္မိေတာ့ ခုအားလံုးေပ်ာက္သြားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကလည္း စိတ္နဲ႔လူနဲ႔က သိပ္ျပီးလမိုင္းမကပ္ဘူး။ ေနာက္ပိုင္းဘေလာ့ဆက္မေရးေတာ့ဘူးဆိုျပီး ဒီအတိုင္းဘဲ လြတ္ထားလိုက္တယ္။ တခ်ိဳ႕ ပို႔စ္ေလးေတြကိုေတာ့ႏွေမ်ာမိတယ္။ ေကာင္းပါတယ္ေလ။ ဘဝရဲ႕ နာၾကင္စရာအစိတ္အပိုင္းအခ်ိဳ႕ ကို လက္ရိွအခ်ိန္ထိ ပါမလာေအာင္ ခ်န္လွပ္ထားခဲ႔တယ္လို႔ သေဘာထားလိုက္တယ္။ ဘဝမွာလည္း ကိုယ္မလိုခ်င္တဲ႔ အခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္ေတာက္ျပစ္လို႔ရရင္အေကာင္းသားဘဲ။ စိတ္ကူယဥ္မႈသက္သက္ပါ။<br /><br />ဘေလာ႔ျပန္ေရးရင္ေကာင္းမလားလို႔ စေတးတပ္တင္ထားလိုက္ေတာ့ တခ်ိဳ႕ ကဝမ္းသာအားရနဲ႔ ျပန္ေရးပါတဲ႔ အားေပးမယ္တဲ႔ ... တခ်ိဳ႕ ကလည္း မေရးပါနဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ အက်ိဳးမရိွျဖစ္မယ္တဲ႔... ဒါေပမဲ႔ ေရးေစခ်င္တဲ႔သူကပိုမ်ားတယ္ေလ.... ကုိယ္႔အေနနဲ႔ကေတာ့ အခ်ိန္ကုန္ အက်ိဳးမရိွျဖစ္တယ္လို႔ မခံယူပါဘူး။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ႔အလုပ္တစ္ကိုလုပ္ေနရရင္ အကိ်ဳးရိွတယ္မရိွဘူးဆိုတာထက္ ကိုယ္႔စိတ္ေက်နပ္ဖို႔က အဓိကပါ။ ကိုယ္စိတ္ဝင္စားတဲ႔ အလုပ္ကိုလုပ္ေနရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္သြားတာက ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဘဝဆိုတာ အခ်ိန္တုိုတစ္ခုပါဘဲ။ </span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" >အဲဒီထဲမွာမွ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ရွင္သန္ေနထိုင္သြားရရင္ ပိုမေကာင္း</span><span style="font-size:100%;">ဘူးလား..... ေပ်ာ္ရြင္မႈေတြ စိတ္ပ်က္စရာေ</span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" >တြ ရိွလာရင္လည္း အျပံဳးမပ်က္ၾကံၾကံခံရင္းေပါ့..<br /><br /><br /></span><span style="font-size:100%;">ဘေလာ႔ျပန္ေရးမယ္ဆိုေတာ့လည္း ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာကို ေရးရင္ေကာင္းမလဲဆိုတာကို စဥ္းစားရျပန္ေရာ။ အေၾကာင္းအရာေတြ မထပ္ဘဲ အျမဲမပ်က္ေရးႏိုင္ၾကတဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေတြကို ေလးစားပါတယ္။ စာေရးတာၾကာလာေလ သူတို႔ေရးတဲ႔ပို႔စ္ေတြက ပိုေကာင္းလားေလလို႔ ထင္မိတယ္။ လက္ရည္တတ္လာတယ္လို႔ဆိုမလားဘဲ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ တဖန္ျပန္ျပီး ရွင္သန္လိုက္ဦးမယ္ .... ေပၚတစ္ခါေပ်ာက္တစ္လွည့္ေပါ့.. ကိုုယ္ျဖစ္ခ်င္တာ ကိုုယ္လုုပ္ခ်င္တာကိုုလုုပ္ျပီး ကုုိယ္ကိုုယ္တိုုင္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုု ရွာႏိုုင္ဖိုု႔က အေရးအၾကီးဆံုုးပဲ လိုု႔ထင္ပါတယ္။ ကုုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ကိုု မထိခုုိက္ေစဘဲနဲ႔ေပါ႔။<br /><br />ကဲ..... ျပန္လည္းေရာက္ရိွျခင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္လိုက္လိုက္ပါျပီ.... စိတ္ထဲမွာရိွရင္ ရိွသလိုေရးခ်တဲ႔ေနရာတစ္ခုကို ဖန္းတီးရင္းနဲ႔ .....<br /><br /></span><span style="line-height: 115%;font-size:100%;" ><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7359911765589309020?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-82495142757149004382009-01-02T15:54:00.002+08:002009-01-02T16:02:35.564+08:00ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ blogspot ရယ္<div align="justify">wordpress ေျပာင္းေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ။ <a href="http://www.co.cc.com/" mce_href="http://www.co.cc.com/">co.cc</a> မွာ ဒိုမိန္အသစ္ေဆာက္လိုက္ "This domain is under examination at the moment. It will be finished within 24 hours! " ၾကီးေပၚလာလိုက္.. 24 hours ေစာင့္လိုက္ .... 48 hours ေစာင့္လိုက္ ...72 hours ေစာင့္လိုက္... စိတ္မရွည္လို႔ ဒိုမိန္းအသစ္တစ္ခုထပ္ေဆာက္လိုက္ ... 24 hours! ၾကီးနဲ႔ျပန္ေတြလိုက္ မုန္းလံုးစကၠဴကပ္ ျဖစ္ေနလိုက္တာေၾကာင့္ စိတ္တိုေနတာနဲ႔ ပစ္ထားလိုက္တယ္.. ဒိုမိန္နိမ္းရသြားေတာ့လည္း blogspot လိပ္စာကို co.cc မွာ forword လုပ္တာ 24 hours! ၾကီးနဲ႔ျပန္ေတြေနလို႔ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ ဒီအတိုင္ထားလိုက္တယ္။ ဖြင့္ၿပီးၾကည့္ၾကည့္ေနတာဘဲမ်ားတယ္။ လာလည္တဲ့သူေတြကိုလည္းအားနာတာရယ္ ဘေလာ့လည္းဆက္မေရးဘဲ ၾကာၾကာမေနႏိုင္တာရယ္ေၾကာင့္ ဒီပို႔ေလးကိုစေရးပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ပို႔ေတြဆက္ေရးရင္ wordpress မွာဘဲတင္ပါေတာ့မယ္။ လိပ္စာက <a href="http://ewphyo.co.cc/">http://ewphyo.co.cc/</a> ပါ။ လာလည္ၾကသူမ်ား wordpress ကိုလိုက္ခဲ့ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ပို႔အသစ္ေတြထပ္ေရးဖို႔လည္း စဥ္စားေနပါတယ္။ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-8249514275714900438?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-67255622347250836662008-12-17T14:58:00.007+08:002011-01-03T15:02:37.630+08:00လာလည္သူမ်ားသို႔<div align="justify">အခုရက္ပိုင္းမွာ စိတ္ကလည္း ညစ္တစ္တစ္နဲ႔မို႔ ပို႔စ္အသစ္တင္ဖို႔လည္း စိတ္မဝင္စား၊ တင္လိုက္မိရင္လည္ သူတပါးကို ထိခိုက္မည့္ အေရးအသားေတြမ်ားျဖစ္ေနမလားဆိုၿပီး ဘာမွမတင္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ စိတ္ထဲမွာ စာစီထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးဘဲ။ လွပတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကိုေတာ့ တင္သင့္ မတင္သင့္ စဥ္းစားေနပါတယ္။ တိုက္ပြဲေတြျပင္းထန္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျငိမ္ေနလိုက္ရင္ ေကာင္မလားလို႔လည္း စဥ္းစားမိပါတယ္။ ပို႔စ္အသစ္မတင္ျဖစ္တဲ့အတြက္လာလည္ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလညး္ အားနာပါတယ္။ Deleteလုပ္လိုက္တဲပို႔စ္မ်ားအတြက္လည္း အဆင္မေျပ ျဖစ္သြားရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းလို႔ေမးခဲ့ရင္လည္း ျပန္မေျဖႏိုင္ခဲ့ရင္ ထပ္ၿပီးေတာ့ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ ကၽြန္မကို ခ်စ္၍ လာလည္ၾကေသာ၊ မုန္း၍ လာလည္ၾကေသာ သူမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ အေရးအသားမ်ားဟာ ဘယ္သူကိုမွ ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ လံုးဝမရိွပါ... သို႔ေသာ္ ထိုအေၾကာင္အရာမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ အမိ်ဳးအမည္ မသိေသာ စိတ္ညစ္ျခင္းမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့ပါေသာ္ နာလည္ခြင့္လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ </div><div align="justify">အခုေလာေလာဆယ္မွာ wordpress ေျပာင္းဖို႔လုပ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ပို႔စ္အသစ္တင္ဖို႔ အခ်ိန္အနည္းငယ္ခန္႔ ၾကာပါဦးမယ္။ blogspotမွာ အေနၾကာလာေတာ့ နည္းနည္းပ်င္းလာတာလည္းပါတယ္။ အေျပာင္းအလဲကိုၾကိဳက္တတ္တဲ့စိတ္ကလည္း တခါတေလေတာ့ မေကာင္းျပန္ဘူး။ wordpress လုပ္ရင္ PHP ကိုလည္းသိလာတယ္ဆိုတာေၾကာင့္ wordpress ေျပာငး္လိုစိတ္ျပင္းျပလာတယ္။ ေနာက္ၿပီး blogspotမွာ theme ေျပာင္းခ်င္ရင္ ဒုကၡနည္းနည္းေရာက္လို႔ပါ။ လွတပတ theme ဆိုရင္ blogspot မွာထက္ wordpress မွာပိုမ်ားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ လိပ္စာ(ဒိုမိန္းနိမ္း) လည္း ေျပာင္လဲမႈရိွႏိုင္ပါတယ္။DNS update ျဖစ္ဖို႕အတြက္ အခ်ိန္ေစာင့္ေနရတာေၾကာင့္ ဘာကိုမွဆက္လုပ္လို႔ မရေသးပါ။ </div><div align="justify">စိတ္ထဲမွာရိွတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကို စိတ္ထဲမွာမထားတတ္တဲ့အက်င့္ေၾကာင့္ ဘေလာ့ေပၚမွာ ေရးခ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လာလည္တဲ့သူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ </div><div align="justify"></div><div align="justify">ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ဆားခ်က္လိုက္တာပါ... :P</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-6725562234725083666?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-72315883459773680332008-12-14T13:41:00.002+08:002008-12-14T13:50:25.066+08:00ဖတ္မိတာေလးေတြ<div align="justify">ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္.. ေပ်ာ္ရႊင္ေနတယ္… ၾကည္လင္ေနတယ္… ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ကို လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ သင္ဟာေအာင္ျမင္ေနတဲ့သူပါ….<br /><br />ဘဝမွာ ဘာျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ ၾကိဳတင္သိမထားတာ၊ မသိႏိုင္တာကိုက ပိုၿပီးေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတယ္ … ပိုၿပီးေတာ့လည္း ႏိုးၾကားမႈရိွတယ္…<br /><br />ဘဝရဲ႕အရည္အေသြး ျမင့္မားေစခ်င္ရင္၊ စိတ္ရဲ႕အရည္အေသြးကို ျမင့္မားေအာင္ ၾကိဳးစားမွျဖစ္မယ္.. ဘဝရဲ႕ အဆင့္အတန္းကို စိတ္ရဲ႕ အဆင့္အတန္းနဲ႔ပဲ တိုင္းတာသင့္တယ္…<br /><br />ဘဝကို အႏွစ္သာရအျပည့္နဲ႔ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနခ်င္ရင္ ေအးခ်မ္းတည္ၿငိမ္ၿပီး ရင့္က်က္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ရင္ အခိ်န္တိုင္း အခ်ိန္တိုင္းကို သတိေလးနဲ႔ေနလိုက္ပါ …<br /><br />လူ႔ဘဝမွာ စြန္႔စားရတာနဲ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆို္င္ေက်ာ္လႊားရတာ နဲနဲရိွမွေကာင္းတယ္.. သို႔မဟုတ္ရင္ ဘဝဟာ ပ်င္းစရာေကာင္းေနလိမ့္မယ္…<br /><br />စြမ္းရည္သတိၱေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။ အဲဒီလုပ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္သတိၱေတြကို မ်ားမ်ားထုတ္သံုးႏိုင္မွ အဲဒီလူဟာ ဘ၀ကို ေက်နပ္မႈရမယ္။<br /><br />ေမတၱာဆိုတာ သူတစ္ပါးအတြက္ အဟာရျဖစ္သလို… ကိုယ့္အတြက္လည္း အဟာရျဖစ္ပါတယ္ …<br /><br />ကိုယ့္ကို အမ်ားဆံုး စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္တာဟာ သူမ်ားမဟုတ္ဘူး … ကုိယ့္စိတ္ပါ… ကိုယ္အေတြးပါ… ကိုယ့္သေဘာထားမွားေနလို႔ပါ…<br /><br />ကိုယ္ဘာကို ခံစားေနရသလဲ ကိုယ့္အၾကိဳက္ဟာ ဘာလဲဆိုတာ သိခ်င္ရင္ တစ္ေယာက္ထဲ အခ်ိန္ယူၿပီးေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ ေသေသခ်ာခ်ာစမ္းစစ္ၾကည့္ရမယ္….<br /><br />ဘယ္အလုပ္မ်ိဳးလုပ္လုပ္ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ဟာ ကိုယ္ရဲ႕အေကာင္းဆံုး အရည္အခ်င္းကို ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ သံုးခြင့္ရတဲ အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္သင့္တယ္….<br /><br />အေဖာ္ေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္း လိုခ်င္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ အေဖာ္ေကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ေနလိုက္ပါ..<br /><br />လူတိုင္းလူတိုင္း ဘဝတစ္ခုလံုးမွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေရႊးခ်ယ္မႈေတြ လုပ္ေနရပါတယ္… ေရႊးခ်ယ္တာ ဆံုးျဖတ္တာ မွန္ဖို႔လိုပါတယ္။<br /><br />စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ အေျခခံက်တဲ့ လြတ္လပ္မႈတစ္မိ်ဳးပါပဲ…</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><br /><br /> <span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7231588345977368033?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-89601966340648610992008-12-11T13:02:00.004+08:002008-12-11T13:12:11.172+08:00Ways to Beat Stress<p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SUCfqac5vyI/AAAAAAAAARE/E2BpRWSvCRQ/s1600-h/stress.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278394314282090274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 193px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SUCfqac5vyI/AAAAAAAAARE/E2BpRWSvCRQ/s320/stress.jpeg" border="0" /></a> For many of us, there is never enough time. There are so many things to do and so little time in which to get them done. Stress is closing in on all of us. Stress is affecting not only the way we work, but also our bodily health. While we cannot make stress go completely away, there are some things we can do to reduce our stress levels and make us happier and more productive. Here are some tips!<br /><br /><u>Change “I have to…” to “I get to…”</u><br />· Even the most miserable of tasks seem easier and less stressful if you get to do them.<br />· It seems like a reward.<br />· By removing that feeling that you “have” to do something, you have reduced some pressure and stress.<br /><br /><u>Keep toys on your desk</u><br />· Toys can give you something physical and mental to do and at the same time, helped reduce anxiety.<br />· A good example would be plastic robots that change their shape depending on which way you turn them. You would be surprised to find that by twisting the robots around, it’s a good way to de-stress!<br /><br /><u>Write it down</u><br />· By putting your thoughts down on paper (or on your computer), you can transfer your emotions from your mind to something more tangible.<br />· After you are done with the writing, you can crumble up the paper and throw it away. It’s like throwing your troubles away.<br /><br /><u>Tackle the most stressful tasks first</u><br />· As we become more tired, our stress defences go down.<br />· So it is best to handle the most stressful events when your body is most alert and rested.<br /><u>Exercise</u><br />· You can choose to exercise your thighs when you have been hunched over a desk for too long.<br />· Getting away from the desk and exercising for just a couple of minutes can reduce stress remarkably.<br />· If you can get away for a walk, that is even better.<br />· Think about your pleasant thoughts and not about your problems.<br /><br /><u>Breathe deeply</u><br />· One of the main keys to a healthy body is getting oxygen, which you cannot do if you are slumped over and stressed out.<br />· Take a few minutes away from your work, close your eyes and breathe deeply and slowly.<br />· With each outgoing breath, you may find yourself becoming calmer and less worried and stress.<br /><br /><u>Make yourself at home</u><br />· Personalize your workspace.<br />· Surround yourself with photographs of home, posters from favorite movies or plants and flowers.<br />· Familiar objects help you to relax.<br /><br /><u>Drink Orange Juice</u><br />· Scientists have discovered that vitamin C can reduce the production of stress hormones.<br />· Other foods rich in vitamin C include broccoli, tomatoes, strawberries, grapefruit etc.<br /><br /><u>Sing a song</u><br />· Singing relaxes the body and helps you breathe more deeply.<br />· But if you don’t sing well, save this activity for the shower or you might create more stress for the people around you!<br /><br /><u>Watch a funny video</u><br />· Laughter, like singing, gets more oxygen into your lungs.<br />· So watch something that really makes you laugh out loud. A great comedy will do the trick here.<br /><br /><u>Reduce multi-tasking</u><br />· The more balls you have in the air, the more stress you will feel.<br />· Reduce the number of tasks you are juggling and lower your tension and stress. </p><p><br />No matter what kind of work you do, you will experience some form of stress. Do not let it overwhelm you. You can learn to control it.<br /><br /><br />********************************<br /></p>Extract from The Straits Times (RECRUIT), Oct 30 2008 Thursday<br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-8960196634064861099?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-20223919802535841722008-12-03T22:09:00.013+08:002008-12-13T14:30:50.866+08:00က်မႏွင့္ မေလးရွားခရီးစဥ္မ်ား<div align="justify">အေရာက္အမ်ားဆံုးနဲ႔ သြားတဲ့အေခါက္တိုင္းမွာ စိတ္လႈပ္ရွားစရာအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကံဳရတဲ့ ႏိုင္ငံက မေလးရွားႏိုင္ငံဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီခဲ့တဲ့ရံုးပိတ္ရက္ကဘဲ မေလးရွားကို ေရာက္ဖို႔အေၾကာင္းဖန္လာပါတယ္။ အခုတစ္ၾကိမ္နဲ႔ဆိုရင္ မေလးရွားသြားတာ သံုးေခါက္ရိွသြားၿပီ။ သြားတဲ့အေခါက္တိုင္မွာ အေတြ႔အၾကံဳေပါင္မ်ာစြာနဲ႔ စိတ္လႈပ္ရွားစရာအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့ရလို႔ အားလံုးဟာ မွတ္မွတ္ရရေတြပါဘဲ။ </div><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ပထမအၾကိမ္ခရီးစဥ္</div><br /><div align="justify">စလံုးမွာ အလုပ္ရတာမၾကာေသးဘူး.. စလုပ္တဲ့အလုပ္မွာ အဆင္မေျပမႈေတြကအမ်ားၾကီးဘဲ။ တေန႔တေန႔ အလုပ္သြားရမွာကိုေတာင္ေၾကာက္ေနတဲ့အထိဘဲ။ ဒီလိုနဲ႔ provision period အတြင္းမွာဘဲ အလုပ္ရွင္က ကိုယ္႔ရဲ႕ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ကိုမၾကိဳက္တာနဲ႔ အလုပ္ထြက္ဖို႔ စကားေခၚလာတယ္(ထုတ္တယ္လို႔ေျပာရင္လည္း ေျပာလို႔ရတာေပါ့ေလ ဟီးဟီး)။ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အဲ့ဒီမွာ လံုဝမလုပ္ခ်င္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းဘဲထြက္မယ္ဆိုၿပီး အလုပ္ကေနထြက္လာလိုက္တယ္။ အလုပ္မရမွာေတြ s-pass ကို cancelလုပ္ရမွာေတြဘာမွ မစဥ္းစာခဲ့ဘူ။ မလုပ္ခ်င္တာတစ္ခုဘဲသိတာနဲ႔ စိတ္လိုလက္ရ ထြက္လာလိုက္တယ္။ s-pass ကို cancel လုပ္ၿပီးေရာ social visit နဲ႔ ဆယ့္ေလးရက္ေလာက္ေနၿပီေတာ့ အလုပ္မရေသးတာေၾကာင့္ မေလးရွားကိုသြားဖို႔လုပ္ရတယ္။ တခ်ိဳ႕သူငယ္ခ်င္းေတြက ျပန္ဝင္လို႔မရမွာေၾကာင့္ မသြားေစခ်င္ၾကဘူး။ ကိုယ္ကလည္း အရံႈးနဲ႔ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္မလွည့္ခ်င္တာေၾကာင့္ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ သြာမယ္လိုဆံုးျဖတ္ၿပီး stay ကုန္တဲ့ေန႔မွာဘဲ စလံုးကေနထြက္သြားပါတယ္။ စလံုး Immegration ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပါဘဲ။ မေလး Immegration ေရာက္ေတာ့ နည္းနည္းအရစ္ခံရတယ္။ ဘာသြားလုပ္မွာလဲ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ပါလဲဆိုၿပီးေပါ့။ ပိုက္ဆံေတြျပလိုက္ေတာ့ ဝင္ခြင့္ရသြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ဘဲ ကြာလာလန္ပူ ဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို ေရာက္သြာခဲ့တယ္။ ပူတူးရိုက္ရြယ္ကားကြင္းေရာက္ေတာ့ ဆင္လိုက္ျပီး လာၾကိဳေပးမဲ့ ဦးေလးကိုေစာင့္ရတယ္။ ကိုယ္ကလည္း တခါမွေရာက္ဖူးတဲ့ ကလားတိုင္ျပည္ဆိုေတာ့ ခပ္လန္႔လန္႔ဘဲေပါ။ ကာေပၚကဆင္ျပီ ဦေလးကိုမေတြေတာ့ ဟိုဘက္ေရွာက္လိုက္ ဒီဘက္ေလွ်ာက္လိုက္ေပါ့။ Taxi သမားေတြကလည္း တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ၿပီေခၚတာေပါ့။ ဒါနဲ႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ဖုန္းဆက္ဖို႔လုပ္ရတယ္။ အေၾကြကလည္းမရိွတာနဲ႔ ကုဒ္တစ္ဘူးဝယ္ျပီး အေၾကြရေအာင္ၾကံေဆာင္လုိ႔ ဖုန္းေခၚၾကည့္တာေပါ့။ ရိွသမွ်အေၾကြေတြသာကုန္သြာတယ္ ဖုန္းကေခၚလို႔မရဘူး။ အေၾကြထပ္လဲေပးဖို႔ ကုဒ္ေရာင္တဲ့ အေဒၚၾကီးကိုေျပာၾကည့္ေတာ့ လဲမေပးႏိုင္ေတာ့ပါဘူးတဲ့။ စိတ္ညစ္ေနတုန္းဦေလးေရာက္လာလို႔ အဆင္ေျပသြားခဲ့တယ္။ ဦးေလးအိမ္မွာေနတဲ့ တစ္ပတ္အတြင္းမွာ တေန႔တေန႔ ဘုရားရွစ္ခိုးလိုက္ အဓိ႒ာန္ ပုတီးစိတ္လိုက္နဲ႔ အခ်န္ေတြကုန္တယ္။ ဘယ္ကိုမွလည္းသြားမလည္ခ်င္ဘူးေလ။ တစ္ေယာက္တည္းလည္း သြားမလည္ရဲဘူး။ ဦးေလးကလိုက္ပို႔မယ္ေျပာေတာ့လည္း သြာလည္ဖို႔စိတ္မပါတာနဲ႔ ဘယ္မွမသြားခဲ့ဘူး။ ျပန္ဝင္လို႔မရမွာကိုဘဲ စိုးရိမ္ေနခဲ့တယ္။ ကိုယ့္လုိဘဲ stay လာေရွာင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ စလံုးကို ျပန္ဝင္တာ ေပးမဝင္လို႔ မေလးရွာကိုျပန္ေရာက္လာတယ္။ ငိုသံပါၾကီးနဲဖုန္ဆက္ၿပီး သူဝင္လို႔မရေၾကာင္းကို ေျပာတယ္။ သူလည္း မေလးရွာကဘဲ ရန္ကုန္ကို ျပန္သြာရတယ္။ သူဝင္လို႔မရဘူးဆိုေတာ့ ကိုယ့္အလွည့္က်ရင္ေရာ ျပန္ဝင္လို႔ရမွ ရပါမလားဆိုျပီး ပိုၿပီးရင္ပူရတာေပါ့ေလ။မေလးရွာမွာေနတဲ့တစ္ပတ္က တရားစခန္း ဝင္ေနတဲ့အတိုင္းဘဲ။ တေန႔တေန႔ဘုရာရွစ္ခိုးရင္းနဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္သြားတယ္။ တစ္ပတ္ေလာက္ေနၿပီး စလံုးကို ျပန္ဝင္ဖို႔လုပ္တယ္။ ျပန္လာတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္မွာလည္းတစ္လမ္းလံုး ဘုရာစာေတြရြတ္လာလိုက္တာ ဂိ်ဳဟိုးကိုေရာက္လာတယ္။ ဝယ္လာတဲ့ကာလက္မွတ္က ဂိ်ဳဟိုးမွာဂိတ္ဆံုးမယ္ဆိုတာကိုမသိဘူး။ ဂိ်ဳဟိုးလည္းေရာက္ေရာ ဂိတ္ဆံုးလို႔လူေတြဆင္းၾကတယ္။ ဒါကိုဘဲ ကိုယ္က မေလး Immigration ေရာက္တာထင္ျပီး passport ေလးကိုင္ျပီး Immigration ဝင္ဖို႔လူေတြေနာက္ကေနလိုက္ေလွ်ာက္သြာတယ္။ ေတာ္ေတာ္သြားျပီးေရာ စိတ္ထဲမွာ သံသယျဖစ္လာတာနဲ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ Immigration မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ကားကဂိတ္ဆံုးသြာျပီတဲ့။ ဒါနဲ႔ဘဲ ကားဆီကိုျပန္ေျပရတာေပါ့။ ကားသမားက ခရီးေဆာင္အိပ္ၾကီးကို ေရွ႕မွာယူထာလိုက္ေနၿပီ။ ကားသမားကိုေမးေတာ့ သူတို႔ကားက ဂိတ္ဆံုးသြားျပီး စကၤာပူကိုမသြားေၾကာင္း ေျပာတယ္။ ကိုယ္လည္းဘာလုပ္ရမွန္မသိဘဲ သူကိုရစ္ေနလိုက္ေတာ့ သူလည္းမေနႏိုင္တာနဲ႔ စကၤာပူသြားမဲ့ ကာတစ္စီးေပၚတင္ေပးလိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မေလး Immigration ကိုေက်ာ္လို႔ စကၤာပူ Immigration ကိုေရာက္လာပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ၾကီကလည္း စလံုးအိမ္မွာက်န္ခဲ့ေတာ့ booking လက္မွတ္ေလးလုပ္ခိုင္းျပီးယူလာတယ္။ ပိုျပီးအဆင္ေျပေအာင္ဆိုျပီး ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းက form ေတြကို download လုပ္ျပီးအဆင္သင့္ျဖည့္လာၿပီး Immigration ေရာက္ေတာ့ ဘာလုပ္ဖို႔ျပန္ဝင္မွာလည္းေမးေတာ့ ေက်ာင္းတက္မွာဆိုျပီး ေက်ာင္းေရွာက္ဖို႔ form ေတြျပလိုက္ေတာ့ ေခ်ာေခ်ာျခဴျခဴဘဲ တစ္လေနထိုင္ခြင့္တံုးထုေပးလိုက္တယ္။ စကၤာပူထဲလည္းေရာက္ေရာ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာကို ျပန္ေရာက္သလိုခံစားရတယ္။ ဘုရားကု ကုထားတာလည္းပါမယ္ထင္ပါတယ္။ စလံုးကေနမထြက္ခင္မွာ clementi ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ဆြမ္းကပ္ဖို႔ ဘုန္းဘုန္းကို စာရင္းေပးထားတယ္။ ျပန္လာကိုလာရမယ္ဆိုျပီးေပါ့။ ဒါကေတာ့ ပထမဆံုးမေလးရွာအေတြ႔အၾကံဳမ်ာျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><br /><div align="justify">ဒုတိယအၾကိမ္ခရီးစဥ္</div><br /><div align="justify">အလုပ္ရၿပီးလို႔မၾကာဘူး မေလးရွားကိုထပ္သြာဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာျပန္ပါတယ္။ clementi ေက်ာင္းမွဘုန္းဘုန္းက မေလးရွာကိုသြာစရာရိွလို႔ ကိုယ္ေတြအဖြဲ႔ေတြတစ္ဖြဲ႔လုံးကို အလည္လိုက္ခဲ့ဖို႔ ေခၚတာေၾကာင့္ အဖြဲ႔လုိက္ၾကီးဘဲ မေလးရွာကို ရထာၾကီးစီလို႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးသြားခဲ့ၾကတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ အလုပ္ရျပီးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘာမွအပူအပင္မရိွဘဲ မေလးရွာခရီစဥ္က လွပလို႔ေနပါေတာ့တယ္။ ေသာၾကာေန႔ရထားနဲ႔ထြက္သြားၿပီး စေနေန႔ေရာက္ေတာ့ ပထမဆံုး ပူခၽြန္းမွာရိွတဲ့ ဘုန္ၾကီးေက်ာင္းကိုသြာတယ္။ အဲဒီေန႔မွာဘဲ Genting highland ကိုသြားလည္ခဲ့တယ္။ေတာင္ေပၚကို sky-bus စီးၿပီးသြားရတာလည္း ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ေတာင္ေပၚမွာအရမ္းေအးတာဘဲ။ ႏွင္းေတြက အရမ္းက်ေနေတာ့ ဘယ္လိုမွမေနႏိုင္တာနဲ႔ အေႏြးထည္တစ္ထည္ ဝယ္ဝတ္လိုက္ရတယ္။ ေတာင္ေပၚကျပန္ဆင္းေတာ့ အဲဒီအနားမွာရိွတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုကိုဝင္ခဲ့တယ္။ ညေနဘက္မွာ ပူခၽြန္းနားမွာရိွတဲ့ shopping center နားမွာဘဲ ေစ်းေလွ်ာက္ဝယ္ၾကတယ္။ ေနာက္ေန႔မနက္ပိုင္းမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေန႔ဆြမ္းကပ္လွဴခဲ့ၾကတယ္။ ေန႔လည္ခင္မွာ KL tower နဲ႔ Twin tower ကိုသြာလည္ခဲ့ၾကတယ္။ ညေနဘက္ေရာက္ေတာ့ ကားနဲ စလံုးကိုျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ခရီးစဥ္တစ္ခုျဖစ္ျပီး အမွတ္တရလည္းျဖစ္ပါတယ္။ </div><br /><div align="justify"></div><p>တတိယအၾကိမ္ခရီးစဥ္</p><p align="justify">ဒီအၾကိမ္ခရီးစဥ္ကလည္း အရင္အၾကိမ္မ်ားနဲ႔မတူဘဲ အေတြ႔အၾကံဳက ေနာက္တမ်ိဳး ဆန္းသစ္လို႔ေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ညီမေလး ဒီမွာအလုပ္လာရွာတာ အလုပ္ကရွာလို႔မရဘူး။ စီးပြားေရးအေျခအေနက မေကာင္းတာကလည္း ပါတယ္ေလ။ ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းအပ္ေပးလိုက္တာ ေက်ာင္းကလည္း student pass ကို တစ္ပတ္အတြင္း က်မယ္လို႔ေျပာေတာ့ ယံုစားမိတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ႏွစ္ပတ္ေနလို႔လည္းမက်ေတာ့ ေက်ာင္းက ICA ကိုသြာတိုးၾကည့္တဲ့ သူတို႔စာထုတ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာေတာ့ေစာင့္ၾကည့္ေနရတာေပါ့။ ICA ကိုသြာတိုးၾကည့္ေတာ့လည္း မရေတာ့ မေလးရွားကိုသြာဖို႔ ဗီဇာလုပ္ရတယ္။ ရက္ကလည္း သိပ္မက်န္ေတာ့တာေၾကာင့္ ဗီဇာကိုအျမန္ေၾကးေပးၿပီးလုပ္တာ တစ္ရာ့ရွစ္ဆယ္ေတာင္ေပးရတယ္။ သူတို႔ကလည္း ရမယ္လို႔ေျပာေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးဘဲေစာင့္ေနမိတာေပါ့။ ဗီဇာရမဲ့ေန႔မွာသြာယူေတာ့ ဗီဇာကမရပါဘူးဆိုၿပီးပိုက္ဆံျပန္ေပးတယ္။ လူလည္းဘာလုပ္ရမွန္းမသိေအာင္ျဖစ္သြားတယ္။ ျမန္မာျပည္ျပန္ဖို႔ ကလည္း ေလယာဥ္လက္မွတ္ကရဖို႔မလြယ္ဘူး။ ဒါနဲ႔သူတို႔ကအၾကံေပးတယ္။ Twas Immigration ဘက္ကဝင္ျပီး Immigration ေရာက္မွ arrival visa လုပ္လို႔ရတယ္တဲ့။ ပိုက္ဆံေတာ့အမ်ားၾကီးေပးရတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီညမွာဘဲ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကလည္း မေလးရွားကိုသြာမွာဆိုေတာ့ သူနဲ႔လိုက္သြားရင္ အေဖာ္ရတယ္ဆိုျပီး ညတြင္ခ်င္းဘဲသြာဖို႔လုပ္တယ္။ ဗီဇာမပါဘဲသြားရမွာကေတာ့ စြန္႔စားမႈလို႔ဘဲဆိုရမွာဘဲ။ ဝင္လို႔မရခဲ့ရင္ဆိုတဲ့အေတြးကလည္း ရင္ကိုပူေလာင္ေစပါတယ္။ ဒါနဲလမ္းမွာ ဘုရာစာ ရြတ္သြာမယ္ဆိုျပီးလုပ္ေတာ့ အျမဲတမ္းရြတ္ေနတဲ့ ေမတာသုတ္က ဘယ္လိုမွ အစေဖာ္လို႔မရေအာင္ ျဖစ္သြာေတာ့ စိတ္ကိုတည္ျငိမ္ေတာင္ၾကိဳးစားျပီး ျပန္စဥ္စားရတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ စလံုး Immigration ကိုျဖတ္လို႔ မေလး Immigration ကိုေရာက္ေတာ့ officer ေတြရဲ႕အခန္းထဲကိုဝင္ျပီး arrival visa လုပ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုၿပီး ေျပာတာေပါ့။ ညီမေလးကေတာ့ ဘာမွမေျပာဘူး ကိုယ္ကဘဲေနာက္ကေန အားလံုးေျပာေပးရတာေပါ့။ ဘာသြာလုပ္မွာလဲ sponser လုပ္မဲ့သူရိွလားဆိုျပီးေမးတာေပါ့။ ဆင္းျမန္မာ ကေပးလိုက္တဲ့ မေလးရွာ ႏိုင္ငံသာရဲ႕ IC ရယ္၊ ကြာလာလန္ပူ-ရန္ကုန္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ booking ရယ္ျပလိုက္ေတာ့ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ပါလည္းဆိုျပီးေမးပါတယ္။ ပါလာတဲ့ အေမာင့္ကိုေျပာလိုက္ေတာ့ visa ဖိုး Malaysia Ringgit 331 ေပးရမယ္တဲ့။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ no choice ဆိုေတာ့ ေပးရမွာေပါ့ visa လုပ္ေပးတာဘဲ ေက်းဇူးတင္ရဦးမယ္။ ဒါေတာင္တံုးထုတဲ့ေနရာက ေလယာဥ္လက္မွတ္ booking ၾကီးမို႔လို႔ရစ္ေနတုန္း တျခား officer တစ္ေယာက္က special pass နဲ႔ဝင္တာလို႔လွမ္းေျပာမွ ဘာမွမရစ္ေတာ့ဘဲ မေလး Immigration ကို ေအာင္ျမင္စြာျဖစ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့တယ္။ စလံုးကေနစီးလာတဲကားက Immigration ဝင္ေနတာၾကာတဲ့အတြက္ မေစာင့္ဘဲထြက္သြာခဲ့တာေၾကာင့္ ကြာလာလန္ပူ ကိုသြာမဲ့တစ္ျခား ကာတစ္စီးကို တားစီျပီ ကြာလာလန္ပူဆိုတဲ့ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို မနက္ေလးနာရီေလာက္ ေစာေစာစီးစီး ေရာက္ရိွသြားပါတယ္။ ရင္ေမားစရာေကာင္းတဲ့ ခရီးစဥ္တစ္ခုအေနနဲ႔ မွတ္မွတ္ရရရိွေနဦးမွာပါ။ </p><p align="justify">ေနာက္ထပ္ဘယ္လိုအေတြ႔အၾကံဳေတြနဲ႔ မေလးရွားကိုထပ္သြာရဦးမလဲဆိုတာကို ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္. ......<br /></p><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-2022391980253584172?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-6910917918199033582008-11-27T21:57:00.008+08:002010-10-27T13:41:35.009+08:00ရံုမွာ ခိုးလုပ္တတ္တဲ့အရာမ်ား<div style="text-align: justify;">တေန႔တေန႔ မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာဘဲရိွေနေတာ့ အင္တာနက္စြဲတဲ့ေရာဂါမ်ားရိွေနျပီလားလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သံသယဝင္မိတယ္။ တေန႔လံုးရံုးွမွာလည္း ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာ၊ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ရဲ႕အားလပ္ခိ်န္ေလးမွာလည္း ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕မွာဆိုေတာ့ အိပ္ခ်ိန္ကလြဲလို႔ တခ်ိန္လံုး သူနားမွာဘဲရိွေနတယ္။ ရံုမွာ ခိုးခိုးၿပီးလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြလည္း မ်ားမ်ာလာျပီ။ အရင္ကဆို ရံုးမွာ online မဝင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ေလ တေန႔မွာ အခါႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ေမးစစ္တတ္တဲ့အက်င့္ကလည္း မေဖ်ာက္ႏိုင္တာေၾကာင့္ အီးေမးကို ခဏခဏဝင္စစ္ျဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ဘဲ တခိ်န္လံုးဝင္ထားလိုက္ေတာ့ ခဏခဏအဝင္အထြက္လုပ္စရာမလိုေတာ့ဘူး။ ရံုရဲ႔ဖြဲ႔စည္းပံုကလည္း သူမ်ားရဲ႕အခန္းေတြ အကန္႔ေလးေတြနဲ႕မဟုတ္ဘဲ ဘလာၾကီးဆိုေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ေမာ္နီတာကို အတိုင္းသားျမင္ေနရတယ္။ ပိုဆိုးတာက ကိုယ္ထုိင္တဲ့ေနရာက Technical Director ရဲ႕အခန္းေရွ႕တည့္တည့္မွာဆိုေတာ့ ကိုယ္ဘာေတြလုပ္လုပ္ သူလွမ္းၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ျမင္ေနရတယ္။ တခါတေလမွာ ကိုယ့္ေနာက္မွာ တိတ္တိတ္ေလးလာရပ္ျပီး ဘာေတြလုပ္ေနလည္းဆိုတာ လာၾကည့္တတ္ေသးတယ္။ တခါတုန္းကဆိုရင္ ေမးစစ္ေနရင္း ေၾကာ္ျငာေမးတစ္ေစာင္တက္လာတယ္။ အမယ္ ေမးခြန္းငါးခုေျဖႏိုင္ရင္ iphone တစ္လံုးရမယ္တဲ့။ မဆိုးဘူးဟဆိုၿပီး ေျဖမယ္လို႔လုပ္ေတာ့ ဖုန္းနံပါတ္လာေတာင္းတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးျဖည့္ေပးလိုက္တာေပါ့။ မၾကာပါဘူး ခဏအတြင္းမွဘဲ ဖုန္းထဲကို message ေလးဝင္လာတယ္။ apple ကြန္ပ်ဴတာကိုဘယ္တုန္းကစသံုးတာလဲတဲ့ multiple Choice ကေလးနဲ႔။ ဒါေလာက္ကေတာ့ အလြယ္ေလးေပါ့။ microsoft စာေမးပြဲေတြေျဖလာတဲ့သူဆိုေတာ့ ဒီ multiple Choice ေလာက္ကေတာ့ ခ်ိဳင္းပေလးပါဆိုျပီး ေျဖေပးလိုက္တယ္။ ေမးခြန္းတစ္ခုေျဖလိုက္ တစ္ခုထပ္ေမးလိုက္နဲ႔ ေမးခြန္းငါးခုလည္း ေျဖၿပီးေရာ ထပ္ဝင္လာတဲ့ message က ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေလးက်ပ္ ေမးခြန္းငါးခုဆိုေတာ့ ႏွစ္ဆယ္က်ပါတယ္တဲ့။ ေသျပီဆရာဘဲ။ ဒါေပမဲ့ေလ ခ်က္ခ်င္းေပးရတာမွမဟုတ္ေတာ့ ေအးေဆးဘဲ။ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပဲေပါ့။ လကုန္လို႔ ဖုန္းေဘလ္ လာတဲ့အခါမွ ရင္နာေတာ့တာဘဲ။ ေဘလ္ထဲမွာ message ငါးခုစာအတြက္ ေဒၚလာႏွစ္ဆယ္က အခန္႔သား ပါလာေတာ့တယ္။ ရင္နာနာနဲ ဖုန္းေဘလ္ကို မေဆာင္ဘဲထားလိုက္တာ ရက္အေတာ္္ၾကာလို႔ အေၾကာင္းၾကားစာေရာက္လာမွ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး ေဆာင္လိုက္ရတယ္။ :(<br />ရံုမွာေနာက္တစ္ခုခိုးလုပ္တာရိွေသးတယ္။ blog ေတြခိုးဖတ္တာေလ။ အရင္ကဆိုရင္ ရံုးမွာ ျမန္မာေဖာင့္ သြင္းမထားဘူး။ အလုပ္ထဲမွာ အာရံုေနာက္မွာဆိုးလို႔။ အခုေတာ့မရပါဘူး ဝင္းဒိုးေလးကို ႏွစ္ေၾကာင္း သံုးေၾကာင္းစာေလာက္ ျမင္သာေအာင္ခ်ံဳ႕ျပီးဖတ္တာေပါ့။ အဲဒီေလာက္ေတာင္အားေပးတာ။ ဒါေပမဲ့ theme အေရာင္ရင့္ရင့္ေတြက ဖြင့္ထားရင္သိသာတာေၾကာင့္ theme အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးေတြဘဲ ေရြးဖတ္တယ္။ ကဲ.. အားေပးေစခ်င္ရင္ theme အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးေတြသာ ေျပာင္းထားလိုက္ၾကေနာ့။ :P<br />ေနာက္ထပ္တစ္ခု ခိုးလုပ္တဲ့အက်င့္ကေတာ့ ဟီးဟီး ေျပာရမွာ အားနာပါတယ္... လာေတာ့မတိုင္နဲ႔ေနာ္။ ေန႔ခင္းဖက္ထမင္းစာျပီးလုိ႔ ႏွစ္ခ်က္ထိုးေလာက္ဆိုရင္ လူကအိပ္ငိုက္လာျပီ။ ေနာက္ဆံုးဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ toilet ထဲသြားျပီး ငါးမိနစ္ေလာက္ ႏွပ္ေနလိုက္တယ္။ နည္းနည္း အိပ္ငိုက္ေျပ သြားျပီဆိုမွ ခတ္တည္တည္နဲ႔ျပန္လာျပီး အလုပ္ဆက္လုပ္တယ္။ ေတာ္ၿပီေတာ္ျပီဆက္ေျပာေနရင္ ကိုယ့္ရဲ႕မေကာင္တဲ့အက်င့္ေတြ အကုန္ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ဟား ဟား.. ေနာက္မွဘဲ ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို ေရးေတာ့မယ္။ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-691091791819903358?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-75146386336848523532008-11-21T22:17:00.014+08:002008-11-23T01:33:51.042+08:00သို႔ ခ်စ္သူ ....<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SSb45a0GxFI/AAAAAAAAAQ8/UKAEYaIt03Y/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271174079217845330" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 97px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SSb45a0GxFI/AAAAAAAAAQ8/UKAEYaIt03Y/s320/images.jpg" border="0" /></a>ရင္ထဲ့မွာ စူးနစ္ေနတဲ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲးထုတ္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္းနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္တခိ်ဳ႕ကိုတမ္းရင္းမင္းရဲ႕အေၾကာင္းေတြ ျပန္ေတြးမိလာတယ္။ ငါမင္းကို သိပ္ခ်စ္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူ… </div><div align="justify">အတူထိုင္ခဲ့ဘူးတဲ့ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးေရွ႕ကိုေရာက္တိုင္း မင္းကိုျပင္းျပင္းပ်ပ်သတိရမိတယ္။ အတူသြားခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာေလးေတြကိုေရာက္တိုင္းလည္း မင္းကို တမ္းတမ္းတတ သတိရမိတယ္။ မင္းအနားမွာရိွေနတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြဟာ ငါ့အတြက္ေတာ့ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေလးေတြပါဘဲ။ မင္းကစကားေျပာေကာင္းတဲ့သူဆိုေတာ့ မင္းေျပာသမ်ွကို ျငိမ္ျငိမ္ေလးနားေထာင္ခဲ့တဲ့ အက်င့္ေလးကလည္း မင္းသင္ေပးခဲ့တာဘဲေလ… </div><div align="justify">မင္းရဲ႕ အၾကင္နာ၊ ဂရုစိုက္မႈေတြကို တျဖည္းျဖည္းသိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါမင္းကို ေတာ္ေတာ္သံေယာစဥ္ တြယ္ေနၿပီဆိုတာကို သိလိုက္ရတယ္။ မင္ကိုတြယ္တာေနတဲ့သံေယာစဥ္ေတြထဲက ရုန္းထြက္သြားဖို႔ ငါအၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ေလ ငါ့ရဲ႕ၾကိဳးစားမႈေတြပာာ မင္းေရွ႕ကိုေရာက္သြားျပီး မင္းအသံကိုၾကာလိုက္တာနဲ႔ဖေယာင္ရုပ္တစ္ရုပ္လို အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ရတယ္။ မင္းမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ျငိဳးရင္ေတာင္ မေနတတ္ခဲ့တဲ့ငါ့အေၾကာင္းကိုလည္း နင္ေကာင္းေကာင္းသိေနခဲ့ပါတယ္။ ညညဖုန္းဆက္တတ္တဲ့ မင္းရဲ႕အက်င့္ေၾကာင့္ မင္းရဲ႕အသံကိုမၾကာရဘဲ အိပ္ရတဲ့ေန႔ေတြမွာ ေတာ္ေတာ္နဲ႕အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ခဲ့တာကို မင္းသိေအာင္ ေျပာမျပျဖစ္ခဲ့ဘူး။ တစ္ပတ္မွာ တစ္ခါေလာက္ ေတြျဖစ္ၾကတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေရာက္တိုင္း မင္းနားကခြဲမသြားခ်င္ေလာက္ေအာင္ ခံစာခဲ့ရတာေတြဟာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ဆိုတာ မင္းမသိခဲ့ဘူးလား။ </div><div align="justify"><span id="fullpost">ငါ့ဘဝအတြက္ မင္းဟာအေရးပါတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့၊ ငါဟာ မင္းဘဝအတြက္ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဆိုတာ ငါသိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါအရမ္းစိတ္ထိခိုက္သြာခဲ့ရတယ္။ မင္ရင္ထဲမွာ ငါမဟုတ္တဲ့ တျခားေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ရိွေနျပီဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ့ေန႔က ၾကိဳးပ်က္သြားတဲ့ အရုပ္တစ္ရုပ္လိုပါဘဲ။ "ခ်စ္လည္းမခ်စ္ဘူး၊ မုန္းလည္း မမုန္းဘူး" ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းက မင္းအနားက ငါ့ကိုထြက္ခြာသြားဖို႔အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါဘဲ။ </span><br /></div><div align="justify">မင္းေပ်ာ္မယ္ဆိုရင္ ငါ့ရင္ကေန ထြက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ မင္းေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့သူဟာ ငါ့ေလာက္မင္းကိုခ်စ္ရဲ႕လား ဆိုတာလည္း ငါေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။ မင္းသိထားဖို႔က ငါဟာ ကြဲသြားတဲ့ မွန္တစ္ခ်ပ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ဆက္ဖို႔ စိတ္မဝင္စားဘူး ဆိုတာဘဲ။ ျပန္ဆက္လိုက္တဲ့မွန္ဟာ မူလတိုင္းျပန္မျဖစ္လာဘူးဆိုတာကို သိေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ေလ။ ငါ့ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါ့ရဲ႔အခ်စ္ေတြကို တန္ဖိုးမထားခဲ့ရင္ မင္ျပန္လိုခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါ့အခ်စ္ေတြကို မင္းဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ရႏိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ မင္သိထားပါ။ ငါမင္းကိုသတိရတဲ့အခါတိုင္း မင္းေျပာခဲ့တဲ့စကားတစ္ခြန္ကို ျပန္ၾကားေယာင္ၿပီး ငါ့့မာနကို အေရာင္တင္လိုက္မယ္။ အခိ်န္အတိုင္းတာတစ္ခုအတြင္းမွာ ညိွတြယ္ခဲ့တ့ဲေႏွာင္ၾကိဳးကို လြယ္လြယ္နဲ႔ ျဖစ္ပစ္လိုက္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေပမဲ့ အခိ်န္ဆိုတဲ့အရာကေတာ့ ငါ့ကိုကုစားေပးသြားမွာပါ။ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ ဝင္လာဖို႔ခက္တဲ့ငါ့ရင္ထဲ့ကအခ်စ္ေတြကို လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ ျပက္ပ်ယ္သြားေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမိ်ဳး မရိွခဲ့တာဟာ ငါ့ရဲ႕အားနည္းခ်က္လို႔ဆိုမလား။ </div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"></div><div align="justify"><br /></div><div align="justify"><span style="font-size:0;"></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7514638633684852353?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-65630106584521623992008-11-15T01:09:00.006+08:002011-01-18T14:21:22.292+08:00Except your LoveMy Honey,<br /><br />If you will leave me alone<br /><br />you can take all the things<br /><br />That I possessed.<br /><br />Your presents you give one in remembrance,<br /><br />Your photographs you have give as sign of love,<br /><br />Your love letter that you write,<br /><br />Through your have taken all the things back<br /><br />Your love will remain in my heart.<br /><br /><br /><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-6563010658452162399?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-51505734811859238532008-11-12T20:33:00.012+08:002008-11-13T21:47:58.731+08:00အေတြ႕အၾကံဳေလးမ်ား<div style="text-align: justify;" align="left"><span id="fullpost">ေရမယ္ေရမယ္နဲ႔ မေရးျဖစ္တဲ့ ပို႔စ္ေလးကို ေရးလိုက္ပါၿပီ။ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားဖို႔လည္းေကာင္းတဲ့ ေန႔ရက္တစ္ရက္အေၾကာင္းပါ။</span><br /><span id="fullpost">ရံုးမွာေရးထားတဲ့ software ေလးကို user စသံုးၿပီး UAT( User Acceptance Testing) လုပ္ဖို႔ မန္ေနဂ်ာမ်ားနဲ႔တကြ user site ျဖစ္တဲ့ မူလတန္ေက်ာင္းေလးကို အေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ </span><span id="fullpost">user site ကို သြားတိုင္း</span><span id="fullpost"> ကိုယ့္ရဲ႕</span><span id="fullpost">user ေတြက အသက္ၾကီးၾကီး ရာထူးၾကီးၾကီး လူၾကီးသူမေတြျဖစ္ေပမဲ့ အခုတစ္ခါမွာေတာ့ </span><span id="fullpost">ကိုယ့္ရဲ႕</span><span id="fullpost">user ေတြက အသက္ခုနႏွစ္အရြယ္ primary school မွ ကေလးသူငယ္ေလးမ်ား ျဖစ္ေနပါတယ္။ အတန္းထဲကိုေရာက္ေတာ့ ကေလးေတြက အခန္းထဲကိုမေရာက္ၾကေသးဘူး။ တျခားအခန္းမွာသင္ျပီးမွ ဒီဘက္အခန္းကို ေျပာင္းလာၾကပံုရတယ္။ ကေလးေတြ သံုးဖို႔အတြက္</span><span id="fullpost"> fujitsu tablet ေလးေတြကို ဗီရိုလိုမ်ိဳးထဲ့မွာထည့္ျပီး ဘက္ထရီသြင္းထားေပးတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာက </span>တကၠသိုလ္ေတြမွာေတာင္ ကြန္ပ်ဴတာေတြကို Lab ထဲမွာအလုအယက္သံုးေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ <span id="fullpost">ဒီက primary one ကေလးေတြကေတာ့ </span><span id="fullpost">fujitsu tablet တစ္ေယာက္တစ္လံုးနဲ႔။ အေျခအေနက </span><span id="fullpost">အဲဒီလို</span><span id="fullpost"> တန္းတူလိုက္ေနတာ။</span><br /><span id="fullpost">အတန္းထဲကို ကေလးေတြဝင္လာျပီဆိုရင္ဘဲ သူတို႔သံုးမဲ့ laptop ေလးေတြကို ကိုယ္တို္င္ယူ ကိုယ့္ user account နဲ႔ login ဝင္ျပီးတာနဲ႔ Typing tutor website ကိုဖြင့္ျပီး အေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းရိုက္ေနေတာ့တာဘဲ။ အမယ္ တို႔မ်ား ကိုကို မမေတြတင္ blog သံုးၾကတာမဟုတ္ဘူး ခုနႏွစ္အရြယ္ ကေလးေလးေတြကလည္း </span><span id="fullpost">blog သံုးၾကတယ္ဗ်။ သူတို႔ေတြ သင္ဖို႔ </span><span id="fullpost">သင္ခန္းစာ</span><span id="fullpost">ေတြကို </span><span id="fullpost">blog ေပၚမွာတင္ထားေပးျပီး သင္ၾကားမႈေတြလုပ္တယ္။ </span><span id="fullpost">software ေလးကိုစသံုးဖို႔လုပ္ေတာ့ ကေလးေတြကို </span><span id="fullpost">network IP ေပးျပီး</span><span id="fullpost"> wireless နဲ႔ဆရာမရဲ႕စက္ကို connect လုပ္ခိုင္းတယ္။ တခိ်ဳ႕ကေလးေတြက သင္ခန္းစာကိုလိုက္မလုပ္ဘဲ typing ဘဲရိုက္ေနလို႔ မနည္းေျပာယူရတယ္။ စသံုးၿပီဆိုတာနဲ႔ electronic roll call ေခၚျပီး ကေလးေတြက သူတို႔ laptop ကေန သူတို႔ရဲ႕ ID ကိုရိုက္ေစကာ စာသင္မႈကို စတင္ပါတယ္။ </span><span id="fullpost">ဒါေတာင္လိုက္မလုပ္တဲ့ ကေလးေတြကရိွၿပီး </span><span id="fullpost">ေနာက္ဆံုးဘယ္လိုမွေျပာမရေတာ့ ဆရာမက ကေလးေတြအားလံုးကို လက္ေျမွာက္ခိုင္းကာ </span><span id="fullpost"></span><span id="fullpost">software ကိုဘယ္လိုသံုးရမယ္ဆိုတာသင္ျပၿပီး စတင္သင္ၾကားပါတယ္။ ဆရာမက</span><span id="fullpost"> webcam ကိုသံုးၿပီး ကေလးေတြရဲ႕ </span><span id="fullpost">laptop မွာ</span>သူ႔ရဲ႕ပံုကို ျပလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဆရာမရဲ႕ပံုကို သူတို႔ <span id="fullpost">laptop မွာျမင္ရေရာ</span> ေဝးလို႔ေအာ္ၿပီးေပ်ာ္သြာၾကတယ္။ ဆရာမက ကေလးေတြရဲ႕ kewboard နဲ႔ mouse ေတြကို သံုးလို႔မရေအာင္ control လုပ္တဲ့ အခါမွာေတာ့ "Teacher!! Why you control my computer" လို႔ေအာ္ၿပီး complain လုပ္ပါတယ္။ complain နိုင္ငံလို႔ဆိုတဲ့အတိုင္း ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ complain တက္တာက အက်င့္ျဖစ္ေနၿပီထင္ပါတယ္။ စာသင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကေလးတခ်ိဳ႕ရဲ႕စက္ေတြက ဘက္ထရီကုန္သြားလို႔ ဘက္ထရီလဲေပးရေသးတယ္။<br />ဘာပဲေျပာေျပာ စိတ္လႈပ္ရွာဖြယ္ေကာင္တဲ့ ေန႔ရက္တစ္ရက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ ပညာေရးစနစ္ကို လက္ေတြ႔ျမင္ရေတာ့ တကယ္ဘဲေလးစား အံံ့ၾသမိတယ္။ တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီးလညး္ သူတို႔လုိ ပညာေရးစနစ္ေလးလုပ္ေပးရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲလို႔ စိတ္ကူးယဥ္မိပါတယ္။ ေလထဲမွာ တိုက္အိမ္ေဆာက္သလိုမ်ိဳးေပါ့။ သူတို႔ရဲစနစ္ေတြ အားလံုးမမွီရင္ေတာင္မွ ပညာေရးအဆင့္အတန္းေလးျမွင့္တင္ေပးခဲ့ရင္ တိုးတက္တဲ့ႏိုင္ငံၾကီးျဖစ္လာမွာ မလြဲမေသြျဖစ္ပါတယ္။<br /></div><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-5150573481185923853?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-16283849091970629322008-11-06T22:21:00.004+08:002008-11-06T22:53:12.563+08:00ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေလွေလွာ္သြားၾကမလား?<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDImDuLlI/AAAAAAAAAQ0/xLlv5WPkRro/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDImDuLlI/AAAAAAAAAQ0/xLlv5WPkRro/s320/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265555835516235346" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDIvWTf6I/AAAAAAAAAQs/Ljlt-S8BF08/s1600-h/10.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDIvWTf6I/AAAAAAAAAQs/Ljlt-S8BF08/s320/10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265555838010097570" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDIuQkkKI/AAAAAAAAAQk/wbOtqAqSHfI/s1600-h/8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDIuQkkKI/AAAAAAAAAQk/wbOtqAqSHfI/s320/8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265555837717614754" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDIc0G48I/AAAAAAAAAQc/TgXzy89-_68/s1600-h/6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDIc0G48I/AAAAAAAAAQc/TgXzy89-_68/s320/6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265555833034826690" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDH5zV7WI/AAAAAAAAAQU/8E0uXlVgCIs/s1600-h/2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SRMDH5zV7WI/AAAAAAAAAQU/8E0uXlVgCIs/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265555823636376930" border="0" /></a><br /><span id="fullpost">ရံုးမွ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ bedok Reservior မွာ dragon boat သြားစီးခဲ့ၾကတဲ့ဓာတ္ပံုေလးေတြကို share လိုက္ပါတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-1628384909197062932?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-66762869456235041162008-10-30T00:08:00.007+08:002008-10-30T10:43:10.144+08:00ပီတိရဲ႕အရသာ<div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SQiKwvFRUII/AAAAAAAAAQM/f5h_LE3eDrY/s1600-h/s%24%24.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262608734459351170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0pt 10px 10px 0pt; WIDTH: 111px; CURSOR: pointer; HEIGHT: 72px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SQiKwvFRUII/AAAAAAAAAQM/f5h_LE3eDrY/s320/s%24%24.jpg" border="0" /></a></span><span style="font-size:100%;"> </span><?xml:namespace prefix = v /><v:stroke joinstyle="miter"><v:f eqn="if lineDrawn pixelLineWidth 0"><v:f eqn="sum @0 1 0"><v:f eqn="sum 0 0 @1"><v:f eqn="prod @2 1 2"><v:f eqn="prod @3 21600 pixelWidth"><v:f eqn="prod @3 21600 pixelHeight"><v:f eqn="sum @0 0 1"><v:f eqn="prod @6 1 2"><v:f eqn="prod @7 21600 pixelWidth"><v:f eqn="sum @8 21600 0"><v:f eqn="prod @7 21600 pixelHeight"><v:f eqn="sum @10 21600 0"><v:path connecttype="rect" gradientshapeok="t" extrusionok="f"><?xml:namespace prefix = o /><o:lock aspectratio="t" ext="edit"><v:imagedata href="http://2.bp.blogspot.com/_YhErLq-1GvY/SQiDNxqkopI/AAAAAAAAAQE/mXcJxuP8fjQ/s320/s%24%24.jpg" src="file:///C:\Users\EIWAIP~1\AppData\Local\Temp\msohtml1\01\clip_image001.jpg"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">bonus</span><span lang="EN-US" style="font-size:100%;"> </span><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">တဲ့ … နာမည္ေလးက စဲြေဆာင္မႈရိွတယ္။ လူတိုင္းလည္း လိုခ်င္ၾကတယ္။ Bank Account ေလးထဲမွာ လစာရဲ႕ႏွစ္ဆ ပိုေနတဲ့ ပမာဏေလးကို ေတြလိုက္ရေတာ့ အတိုင္းမသိ ဝမ္းသာသြားခဲ့တယ္။ ရမယ္လို႔ သိထားခဲ့ေပမဲ့ တကယ္ရလာေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ ပါဘဲ။ အလုပ္ လုပ္လာတာၾကာၿပီ တစ္ခါမွ မရဖူးဘဲကိုး။ ကိုယ့္ရလုပ္အားနဲ႔ရထားတဲ့ အပိုဆုေၾကးေလးကို တန္ဖိုးရိွေအာင္သံုးမယ္လို႔ စဥ္းစားထားတယ္။ တေလာကဘဲ အေမက ငါးက်ပ္သား လက္ေကာက္ေလးလိုခ်င္တယ္လို႔ေတာ့ အဆိုသာ။ ဒါနဲ႔ ေရႊေစ်းကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ငါးသိန္းေက်ာ္တဲ့။ ရထားတဲ့ bonus ေလးက မျပည့္တျပည့္မို႔ လိုတာေလးကိုစိုက္ၿပီး အေမ့ကို ကန္ေတာ့လိုက္တယ္။ အေဖကေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္ေပါ့။ ေတာင္းတတ္တဲ့ ကေလးက မုန္းစားရတယ္ဆိုလားဘဲ။ </span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;"><?xml:namespace prefix = u3 /><u3:p></u3:p></span><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ဒီမွာေနရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကလည္း ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔၊ ကိုယ့္ရဲ႕တိုးတက္မႈလမ္းေၾကာင္းကို ရွာဖို႔၊ မိသားစုကို ေထာက္ပ႔ံေပးႏိုင္ရမယ္ ဆိုတာေလးနဲ႔ ၾကိဳးစားျပီးေနရတာဘဲ။ မေပ်ာ္လည္းေန ေပ်ာ္လည္းေနေပါ့။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ကိုယ့္မိသားစု ကိုယ့္ပတ္ဝန္က်င္ အရာအားလံုးကို စြန္႔ၿပီးလာရတာ။ ထိုက္တန္တဲ့ အက်ိဳးအျမတ္တစ္ခုေတာ့ ရိွသင့္တယ္လို႔ထင္တယ္။ ဒီမွာေနၾကတ့ဲလူေတြထဲမွာ တခ်ိဳ႕က ဘဝကိုဘယ္လိုတိုးတက္ေအာင္ ၾကိဳးစားရင္းနဲ႔ အခိ်န္ေတြကိုကုန္လြန္ၾကတယ္၊ တခ်ိဳ႕က ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေရလိုက္ငါးလိုက္ ရရစားစားဘဝနဲ႔ အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားၾကတယ္။ </span><span style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ကိုယ့္ရဲ႕ေရွ႕ဆက္ေရွာက္မဲ့ဘဝကို ဘယ္လိုပံုစံနဲ႔ တည္ေဆာက္မွာလည္းလို စဥ္းစားထားဖုိ႔က အေရးၾကီးတယ္လို႔ထင္မိတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း တခါတေလမွာ </span><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;">ေရလိုက္ငါးလိုက္နဲ႔ အခိ်န္ေတြကို အက်ိဳးမရိွသံုးမိလုိုက္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ လြင့္ပါးေနတဲ့စိတ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း… ဘဝဆိုတဲ့ ခရီးၾကမ္းကို ျဖတ္သန္းရင္း… ေပ်ာ္ရႊင္ရမဲ့ ေန႔ရက္တခ်ိဳ႕ကို ေစာင့္ဆို္င္းေနပါတယ္ …</span><span style="font-size:100%;"><u3:p></u3:p></span></div><br /></v:imagedata></o:lock></v:path></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:f></v:stroke><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-6676286945623504116?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-64173360878327163442008-10-29T16:49:00.004+08:002008-10-29T16:57:30.020+08:00What is Marketing?<span style="font-family:lucida grande;">You see a gorgeous girl at a party.<br />You go up to her and say, 'I am very rich. Marry me!'<br />That's Direct Marketing<br /><br />You're at a party with a bunch of friends and see a gorgeous girl.<br />One of your friends goes up to her and pointing at you says, 'He's very<br />rich. Marry him.'<br />That's Advertising.<br /><br />You see a gorgeous girl at a party.<br />You go up to her and get her telephone number.<br />The next day you call and say, 'Hi, I'm very rich. Marry me.'<br />That's Telemarketing.<br /><br />You're at a party and see a gorgeous girl.<br />You get up and straighten your tie; you walk up to her and pour her a drink.<br />You open the door for her, pick up her bag after she drops it, offer her a<br />ride, and then say, 'By the way, I'm very rich 'Will you marry me?'<br />That's Public Relations.<br /><br />You're at a party and see a gorgeous girl.<br />She walks up to you and says, 'You are very rich, I want to marry you.'<br />That's Brand Recognition.<br /><br />You see a gorgeous girl at a party.<br />You go up to her and say, 'I'm rich. Marry me'<br />She gives you a nice hard slap on your face.<br />That's Customer Feedback.</span><br /><br /><span style="color:#33ff33;">Hey... you guys.. Do you know how strategies need to use?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-6417336087832716344?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-24645199225252585842008-10-28T23:02:00.002+08:002011-01-18T14:22:13.746+08:00ကာရန္မဲ့ေသာေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ ဟိုရင္ခ်ိန္<br />ျပန္လည္သတိရ တမ္းတဆဲ …<br /><br />မင္သာ ထာဝရ အနားရိွေနရင္<br />ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖင့္<br />ငါ့ဘဝတစ္ခု ျပည့္စံုသြားျပီ …. <br /><br />စြမ္းအားေတြသာရိွမယ္ဆိုရင္<br />ဝင္ၾကည့္ခ်င္တယ္ မင္းရင္ဆီကို …..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-2464519922525258584?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-1446161284570372912008-10-27T14:05:00.003+08:002008-10-29T16:06:03.639+08:00Get to the Root of the ProblemWere there times when you desperately needed to make a decision but found yourself running around in circles instead? It is likely that you failed to come to a conclusion because you were cornered by your own perspective.<br /><br />Here is the sharing on some of the difficulties a decision maker encounters when it comes to making tough decisions.<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold"><br /></span><strong>Lack of Clear Objectives</strong><br /><br /><ul><li>Making a decision requires a clear objective.</li><li>Until you figure out what is your true objective, perhaps you might want to revisit your decision question.</li><li>Align your decision to your main objective.</li></ul><strong>Lack of Clear Constraints</strong><br /><ul><li>The focus is usually on the boundary of the constraint and not what can be done within.</li><li>For example, when you hear words like “budget constraints”, you normally think that nothing much can be done about it.</li><li>A good decision maker embraces constraints and works within them to create the right outcome.</li><li>Of course, too many obstacles make it difficult to arrive at a solution.</li><li>So it is important to identify only the key constraints in the decision process.</li></ul><strong>Lack of Clear Perspective</strong><br /><br /><ul><li>The lack of fresh perspectives is one of the key hurdles that hampers decision-making.</li><li>It is more difficult for a person to look at the situation from another angle if he has a vested interest in a decision.</li><li>He may prefer one or two options over the other, regardless of merit.</li><li>His rationale is formed by his experiences, expertise or assumptions, which may not be appropriate for the situation at hand.</li><li>The inability to reframe his thoughts will lead him back to his problem.</li><li>A good decision maker must be able to shift his focus, look at his constraints and assumptions objectively and understand the limits of his thinking.</li></ul><p><strong>Difficulty with Emotions</strong></p><ul><li>Almost all decision-making models view emotions as a hindrance to good decisions.</li><li>However, your intuition has been honed by years of decision-making success.</li><li>Instead of ignoring the key element of our humanity, we should learn to use it to greater effect.</li></ul><br /><strong>Difficulty in Selecting the right option</strong><br /><ul><li>Experienced decision-makers face difficulties in selecting the right option because of the possibility of a bad outcome.</li><li>This fear paralyses the decision-maker as the outcome is being delayed waiting for the “right time” or “more information”.</li><li>Sometimes the longer you wait, the greater the chance that circumstances have shifted out of your favor and the higher the chance of a bad outcome.</li><li>If a decision has to be made, make it fast. </li></ul><br />Choose the option that meets all your constraints, complements your decision objective and the amount of resources you have and holds the least or most manageable risk.<br /><br /><br />*** <strong>Extract from The Straits Times (RECRUIT), Tuesday, August 26, 2008</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-144616128457037291?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-79876839961004830352008-10-21T23:57:00.001+08:002008-10-22T09:12:19.534+08:00MPA မွသူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႔<div align="justify">ဒီေန႔ MPA မွသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ online ေရာက္လာၿပီး သူတို႔ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္တက္ၿပီးေၾကာင္း၊ Dinner မွာရိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကိုလာျပတယ္။ သူတို႔ေတြဘြဲ႔ဲြေတြယူၾကၿပီဆိုေတာ့မွ ကိုယ္လည္း အဲဒီဘြဲ႔ကို စြန္႔လြတ္ခဲ့တာကို ေနာင္တရတယ္။ ေက်ာင္းျပီးျပီးခ်င္း Thesis မလုပ္ဘဲ ဒီကိုထြက္လာခဲ့ေတာ့ ဘြဲ႔ရဖို႔က မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ထြက္လာကာစကေတာ့ ဒီကေန Thesis ေရးၿပီး supervisor ကိုလွမ္းပို႔မယ္။ လူေတြ႔ေျဖမွဘဲ ျပန္ၿပီးေျဖမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ေလ ဒီလည္းေရာက္ေရာ အလုပ္္ထဲမွာ ေျပာင္းဆန္ေနတာနဲ႔ Thesis ေရးဖို႔ မေျပာနဲ႔ အေျခက်ေအာင္ဘဲ မနည္းၾကိဳးစားရတာ။ ဒါနဲ႔ဘဲ ဆုံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိတယ္။ ကိုယ္က အဲဒီဘြဲ႔နဲ႔ လုပ္မစားဘူးဆိုတာ ေသခ်ာတာေၾကာင့္ ဘြဲ႔မယူေတာ့ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ IT ဆိုတဲ့လမ္းေၾကာင္းၾကီးကိုေလွ်ာက္ေနတာၾကာၿပီဆိုေတာ့ လမ္းေျပာင္ျပီးမေလွ်ာက္ခ်င္ဘူး။ ဘြဲ႔ရေအာင္ထိ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ေပမဲ့ ၂-ႏွစ္ဆိုတဲ့ စာသင္ႏွစ္အတြင္းမွာ Public Administration အေၾကာင္းကို ေတာ္ေတာ္ေလးသိခဲ့ရတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုင္းဆိုင္ရာေတြ၊ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ရဲ႕ တုိးတက္မႈအတြက္ Management ပိုင္းရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႔ပတ္သက္ျပီး Administration ပိုင္ေတြ၊ ကုိယ္တိုင္ ဘယ္လို စီမံခန္႔ခြဲမႈေတြ လုပ္ရမယ္ဆိုတာေတြ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းေတြရဲ႕ ဟာကြက္ေတြ အမ်ားၾကီးသိလာခဲ့ရတယ္။ သင္ေပးတဲ့ ဆရာေတြကလည္း အေတြ႔အၾကံဳးအမ်ားဆံုးရိွတဲ့ ဆရာ၊ဆရာမေတြခ်ည္းဆိုေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ ေကာင္းတာေပါ့။ အေတြ႔အၾကံဳးနည္းေသးတဲ့ ဆရာ၊ဆရာမေတြ တစ္ေယာက္မွမပါဘူး။ အားလံုးလိုလိုက ပါေမာကၡ(သို႔မဟုတ္) ေဒါက္တာ အဆင့္ေတြဆိုေတာ့ ေကာင္းတာလည္း မေျပာနဲ႔ေလ။ တက္ရတာကလညး္ ရန္ကုန္ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္(ပင္မ) မွာဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္ဆိုတဲ့အရသာကို အျပည့္အဝခံစားရတယ္။ အတန္္းခ်ိန္မရိွရင္ ကန္ေဘာင္ကိုသြားၿပီး မုန္႔စားလိုက္၊ စိမ္းလန္းစိုေျပသြားလိုက္၊ သစ္ပုတ္ပင္ဖက္ ဓာတ္ပံုသြားရိုက္လိုက္၊ စာၾကည္တိုက္မွာ Internet ေလးလုသံုးလိုက္နဲ႔ တကယ့္ကို မေမ့ႏိုင္စရာ ေန႔ရက္ေတြပါ။ ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသိုလ္္ (ရြာသာၾကီး) တက္ရတာနဲ႔ကေတာ့ ဆီနဲ႔ေရလို ကြာပါတယ္။ ရြာသာၾကီးမွာက ေက်ာင္းကလညး္ေဝး၊ ေျမြကလည္းေပါ၊ ရာသီဥတုကလည္းပူ၊ သစ္ပင္ရိပ္ကက်ဲက်ဲ။ ေက်ာင္းကားေတြက ခဏခဏေမွာက္၊ ဟီး ဟီး … ကိုယ့္ေက်ာင္းကို အမြန္းတင္တာပါ။ နည္းနည္းမ်ားသြားဘီထင္တယ္။ MPA မွာေတြ႔ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ အရမ္းလူၾကီးဆန္ၿပီး စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္တဲ့သူေတြ ရိွသလို ကေလးအရမ္းဆန္တဲ့ လူၾကီးေတြလည္း ေတြရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးက Management ပိုင္းကို စိတ္ဝင္စားၾကတဲ့ သူေတြၾကည့္ပါဘဲ။ presentation ေတြရိွရင္၊ စာေမးပြဲေတြရိွရင္ အရမ္းခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ သူ႔အိမ္တလွည့္ ကိုယ့္အိမ္တလွည့္ စာတူတူလုပ္ၾကတယ္။ စာေမးပြဲနီးမွ မိုးလင္းေပါက္နီးနီး စားက်က္ခဲ့ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို သတိရတယ္။ ရုန္ကန္လႈပ္ရွားခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ေအာက္ေမ့သတိရမိတယ္။ အခုခ်န္ထိလည္း ဘဝပင္လည္ထဲမွာ ရုန္ကန္ေနဆဲပါဘဲ။ ဒီစာေလးကိုေရးရင္း ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ေဒါက္တာကံေဇာ္ႏွင့္တကြ စာသင္ေပးခဲ့ေသာ ဆရာ၊ဆရာမ ပါေမာကၡမ်ား၊ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားကို ရိုေသစြာ ကန္႔ေတာ့လိုက္ပါတယ္။ </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> P.S-သူငယ္ခ်င္းေပးတဲ့ Link ေလးပါ။ <a href="http://popularmyanmar.com/popw/?p=586">http://popularmyanmar.com/popw/?p=586</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7987683996100483035?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-61072622836002101772008-10-19T01:12:00.001+08:002008-10-20T11:30:59.165+08:00စာပန္းအိမ္မွ အမွတ္တရ ေန႔ရက္မ်ား<div style="TEXT-ALIGN: justify"><span id="fullpost">ျပင္ဦးလြင္မွာ အေပါမ်ားဆံုးအရာေတြက အေဆာင္ေတြလို႔လညး္ ေျပာလို႔ရတယ္။( ျပီးေတာ့ စိမ္းစိမ္းနဲ႔ အေကာင္ေတြလည္းေပါတယ္) နာမည္ၾကီးတဲ့ အေဆာင္ေတြကေတာ့ အနည္းစုေပါ့။ စိုးစံ၊ စာပန္းအိမ္ အေဆာင္ဆိုရင္ မသိတဲ့သူ ရွားပါတယ္။ ထုိႏွစ္ခုရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကို အနည္းငယ္ရွင္းျပပါမယ္။ </span><br /><span id="fullpost">စိုးစံ</span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္ပိုင္ရွင္က ဗိုလ္မွဴးေမာင္လတ္။ သူကေတာ့ သူ႔တပည့္ေတြကို စစ္တပ္စည္းကမ္းလို အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ အရာရာကို စစ္စည္းကမ္းလိုဘဲ အတိအက်ၾကီးလုပ္ေတာ့ တခ်ိဳ႕ကေလးေတြမေနႏိုင္ၾကေတာ့ အေဆာင္ကေန ထြက္ေျပးၾကတယ္။ စည္းကမ္းအရမ္းၾကပ္တယ္လို႔ နာမည္ၾကီးတဲ့အေဆာင္ပါ။ စည္းကမ္းၾကီးသလုိ ေအာင္ခ်က္လညး္ေကာင္းတဲ့ အေဆာင္တစ္ခုပါ။ </span><br /><span id="fullpost">စာပန္းအိမ္</span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္ပိုင္ရွင္က ေဒါက္တာေက်ာ္ေဇာ။ သူကေတာ့ ဆရာ၀န္ဆိုတဲ့အတိုင္း သူ႔တပည့္ေတြကို ဂရုနာနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြအားလံုးက ေဒါက္တာကို အရမ္းခ်စ္ၾကတယ္။ စည္းကမ္းက စိုးစံေလာက္အရမ္းၾကီးမၾကပ္ဘဲ စည္းကမ္း ရိွတဲ့အေဆာင္တစ္ခုပါ။ အစားအေသာက္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ေတာ့ စာပန္းအိမ္က ပိုေကာင္းတယ္လို႔ အားလုံးကေျပာၾကပါတယ္။ ေအာင္ခ်က္အေနနဲ႔ကေတာ့ စိုးစံနဲ႔ အျပိဳင္အဆိုင္ပါဘဲ။ ဘာသာစံုဂုဏ္ထူး ဘယ္သူမ်ားလဲဆိုတာ ျပိဳင္ေနတဲ့ အေဆာင္ႏွစ္ခုလို႔လည္း ေျပာလိုရပါတယ္။ </span><br /><span id="fullpost">ဆယ္တန္းတက္မဲ့ႏွစ္မွာ အေဆာင္ေနခ်င္တဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ စာပန္းအိမ္တက္မယ္လို႔ ပူစာမႈနဲ႔ စာပန္းအိမ္ဆိုတဲ့ အေဆာင္ကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အမွတ္တရ ေတြထဲက အမွတ္ရစရာေန႔ရက္ေတြပါဘဲ။ အေဆာင္မွာေနခိုက္အခ်ိန္ေတြတုန္းကေတာ့ ေပ်ာ္စရာေတြ၊ အမွတ္တရေတြ ဘာမွမရိွသလိုဘဲ။ အခုခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အရာအားလံုးက အမွတ္တရေတအျပည့္နဲ႔ပါ။</span><br /><span id="fullpost">ပထမဆံုးအေဆာင္ကို စေရာက္တဲ့ေန႔</span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္ဝင္ရမဲ့ပထမဆံုးေနမွာ အေမနဲ႔ အေဒၚေတြကလိုက္ပို႔ မႈနဲ႔ စာပန္းအိမ္(ဇီဇဝါေဆာင္)ကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ လိုက္ပို႔ၾကတဲ့ အေမတို႔လည္းျပန္သြားေရာ ဝမ္းနည္းတာနဲ႔ ငိုမိခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေရာက္ေနျပီးၾကတဲ့အေဆာင္သူတခ်ိဳ႕နဲ အေဆာင္မႈးက ဝိုင္းေမးၾကတယ္။ ဘယ္ျမိဳ႕ကလာတာလဲတဲ့။ အေဝၾကီးကလာတက္လို႔လားတဲ့။ “ဒီျမိဳကဘဲ လာတတ္တာလို႔” ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အားလံုးက ေကာင္ခ်ီးေပးၾကတယ္။ အားလံုးက အေဝၾကီးက လာၾကတာ သမီးကအနီးဆံုးလူဘဲလို႔ အေဆာင္မႈကေတာ့ အားေပးပါတယ္။ </span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္ရဲ႕ စာသင္ခ်ိန္ေတြက တဆိတ္မ်ားလြန္းတယ္လို႔ေျပာရမလားဘဲ။ မနက္(ရ)နာရီ ကေန ညေန (၆)နာရီအထိကို စာသင္ခ်န္ကဆက္တိုက္ ေန႔လည္ထမင္းစားခ်န္ (၁)နာရီဘဲ နားတယ္။ ထမင္းစားခ်န္တစ္နာရီအတြင္းမွာ ေရခ်ိဳးခ်င္ရင္ ေရခ်ိဳးၾကေတာ့ တခ်ိဳ႕က ေရးခ်ိဳးရင္ ထမင္းမစားရဘူး၊ ထမင္းစားရင္ေရမခ်ိဳးရဘူး။ တစ္နာရီအတြင္းမွာ စာသင္တဲ့အေဆာင္ကို လမ္ေလွ်ာက္သြားရတဲ့အသြား၊အျပန္အခ်ိန္ ဆယ္မိနစ္လည္း ပါေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ အခ်ိန္ကသိပ္မရဘူး။ အိေဝျဖိဳးတို႔ကေတာ့ ဘယ္ရမလဲ ႏွစ္ခုလံုးကို တစ္နာရီအတြင္းအျပီးလုပ္တယ္။ အေဆာင္မွရခဲ့တဲ့အက်င့္ေၾကာင့္ အဲ့ဒီႏွစ္ခုက အရမ္းျမန္တယ္။ အေဆာင္ေၾကာင့္ ေကာ္ဖီၾကိဳက္တတ္တဲ့ အက်င့္လည္းရခဲ့တယ္။ မေသာက္လို႔လည္းမရဘူးေလ။ စာသင္ေနတုန္း အတန္းထဲမွာ အိမ္ငိုက္လို႔ အခန္းမွာေဘးကေစာင့္ေနတဲ့ ဆရာမေလးေတြက report တင္လိုက္ရင္ ၾကိမ္လံုးစာ မိျပီသာမွတ္။ တခါတေလ အိပ္ငိုက္ရင္ သို႔မဟုတ္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေသာက္ဖို႔အခ်ိန္မရရင္ ေကာ္ဖီမစ္ထုတ္ကို ဒီအတိုင္းေမာ့ၿပီးစားလိုက္တယ္။ အနည္းဆံုး အိိပ္ငိုက္ေတာ့ေျပသြားတာဘဲ။</span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္မွာ ေန႔စဥ္တစ္ေန႔လံုးစာေတြသင္တယ္။ စာသင္ခ်ိန္မ်ားတာလည္းမေျပာနဲ႔ တစ္ဘာသာကို အနည္းဆံုးႏွစ္ေယာက္သင္ျပီး အခ်ိန္ေတြကလည္းေန႔တိုင္းလိုလိုပါတယ္။ တေနကုန္သင္တဲ့စာေတြကို ညဘက္ ထမင္းစာခ်ိန္ျပီးတာနဲ႔ study time မွာအကုန္ျပန္က်က္ရတယ္။ မက်က္ခ်င္လို႔လည္းမရဘူး ေနာက္ေန႔မွာ Tutorial ေျဖလုိ႔ မေအာင္ရင္ တစ္ဘာသာကို ၾကိမ္ဒဏ္တစ္ခ်က္။ ညေနဘက္ ေဒါက္တာေက်ာ္ေဇာ(သူက Bio သင္တယ္။ သူ႔ကို တပည့္ေတြကခ်စ္စႏိုးနဲ႔ ေဒါက္ေက်ာ္လို႔သူ႔ ေနာက္ကြယ္မွာေခၚၾကတယ္္) အခ်ိန္ၿပီးလို႔ ကေလးေတြဇတ္လမ္းစမယ္ဆိုရင္ ရင္ခုန္ရၿပီသာမွတ္။ Tutorial က်တဲ့သူေတြကို နာမည္ေခၚျပီး stage ေပၚတက္ခိုင္ျပီး ထမိန္ကို ဒူးအထက္လွန္ခိုင္တယ္။ ျပီးေတာ့ ၾကိမ္နဲ႔ အားကုန္လႊဲျပီးရိုက္ေတာ့တာဘဲ။ ရိုက္ျပီးတာနဲ႔ အရိႈးရာၾကီးက မည္းေနတာ။ ဒဏ္ေက်လိမ္းေဆး မလိမ္းဘဲထားလိုက္္ရင္ တသက္လံုးအတြက္ အမွတ္တရ အရာေလးေတြထင္သြားမယ္။ တစ္ေန႔မွာ သံုးဘာသာက်လို႔ကေတာ့ ေသျပီဆရာဘဲ။ ေနာက္ပိုင္း ေဒါက္တာလည္းမရိုက္ႏုိင္လို႔ထင္တယ္။ တစ္ဘာသာက်ရင္ ထိုင္ထတစ္ရာ လုပ္ခိုင္းတယ္။ သံုးေလးဘာသာက်လို႔ကေတာ့ အေဆာင္ေလွခါးကို ေလးဘက္ေထာက္တက္ရျပီသာမွတ္္။ ေခ်ေထာက္ေတြက ကြေနျပီး ရိုးရိုးမတက္ႏိုင္ေတာ့လို႔။ </span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္မွာေနရတဲ့ ေတြ႔အၾကံဳကလည္း စံုေနတာဘဲ။ အခန္ထဲမွာ သူမ်ာပစၥည္း ယူတတ္တဲ့ တစ္ေယာက္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ျပစ္မွတ္ေတြကို အမ်ားဆံုးခံရတာ ကိုယ္ဘဲ။ အျမဲတမ္း ဟိုဟာေပ်ာက္လိုက္ ဒါေပ်ာက္လိုက္နဲ႔။ ဘယ္သူ႔လက္ခ်က္လဲဆိုတာက ေဗဒင္ေမးဖို႔မလိုဘူးေလ။ ဟီးဟီး သူဆီကေနျပန္ခိုးဖူးတဲ့ ပစၥည္းေလးေတာ့ရိွတယ္။ EVA ေလ။ ကိုယ္မွာလည္းမရိွ ျပန္ဝယ္ဖို႔ကလည္း အလြယ္တကူမရႏိုင္ေတာ့ သူမရိွတုန္းသူဆီကေန ျပန္ခိုးလုိက္တယ္။ အားလံုးေတာ့ျပန္မယူပါဘူး။ တခိ်ဳ႕တဝက္ကို သူသံုးဖို႔ထားေပးခဲ့လိုက္တယ္။ :P</span><br /><span id="fullpost">တစ္ႏွစ္လံုးမွာေက်ာင္တက္ရတဲ့ေန႔ဆိုတာခပ္ရွားရွားရယ္။ ေက်ာင္ဆိုတာကဟန္ျပဘဲတက္ရတာကိုး။ ေက်ာင္တက္ရတဲ့ေန႔ဆိုသိပ္ေပ်ာ္တာ။ တစ္ေနကုန္ ေက်ာင္းမွာ အိပ္လိုက္၊ မုန္႔စားလိုက္နဲ႔ စာမသင္ရဘူး။ ေက်ာင္းကျပန္လာျပီဆိုရင္ေတာ့ အေဆာင္မွာစာသင္ခ်ိန္က ပံုမွန္အတိုင္းျပန္ျဖစ္သြားတယ္။ </span><br /><span id="fullpost">အေဆာင္မွာေနတဲ့ အကိ်ဳးေက်းဇူးအေနနဲ႔ လူတိုင္သိပ္ျပီးမရတဲ့ ဂုဏ္ထူးကိုရတဲ့အတြက္ အရမ္းေက်နပ္မိပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးၾကိဳစားခဲ့ရတဲ့အတြက္ ရခဲ့တဲ့အသီးအပြင့္ေတြပါ။ အေဆာင္မွာခင္ခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံးကို သတိရမိတယ္။ အေဆာင္ျပန္လာ ျပီးကတည္းက သူတို႔လည္းသူတို႔ၿမိဳ႕ေတြကို ျပန္သြားေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြားတယ္။ တခိ်ဳ႕လည္း အိမ္ေထာင္ေတြက်ေနျပီေလ။ </span><br /><span id="fullpost">သတိရပါတယ္သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ….သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက ဒီ post ေလးဖတ္မိျပီး ဆက္သြယ္လာခဲ့ရင္ေတာ့ အတိုင္းထက္အလြန္ ဝမ္းသာမိမွာပါ…..</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-6107262283600210177?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-51356634713746943532008-10-12T20:16:00.010+08:002008-10-29T16:00:25.274+08:00သီတင္းကြ်တ္ လၿပည့္ ( အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန ့)<span style="color:#000000;"><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">...ဆီမီးရယ္ထိန္ ၊ အိုင္မင္းေရၾကည္က .. ၊</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">...ၾကာငါးမည္ ငံုအာစြင့္တယ္.. ၊ ဖူးပြင့္ခ်ိန္ခါ .. ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">...အႆ၀ဏီ ယွဥ္ကာခ်ဥ္းပါလို ့.. ၊ လင္းလာတဲ့ ေငြတာရိန္ရယ္.. ၊ </span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">...ၿပာမွိန္လ်က္ ၿမဴေခ်ဆိုင္း .. ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">...ဂါရေ၀ ၊ သဒၵါေၿခြ ကန္ေတာ့ပဲြကိုလ .. ၊</span><br /></span><span style="COLOR: rgb(51,51,255);" >...မစဲေပါင္ ကုသိုလ္ႏိႈးၾကတယ္ .. ၊ မ်ိဳးၿမန္မာတိုင္း ............ ။<br /><br /></span><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;"><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">သီတင္းကြ်တ္လသည္ ၿမန္မာတို ့၏ ၁၂ လရာသီတြင္ သတၱမေၿမာက္လၿဖစ္ၿပီး ၀ါတြင္းကာလ၏ ေနာက္ဆံုးလၿဖစ္ပါသည္ ။ ရာသီခြင္မွာ တူရာသီ ၿဖစ္ၿပီး အႆ၀တီ ၾကယ္ႏွင့္ လမင္းတို ့စန္းယွဥ္ကာ မြန္းတည့္ၾကသည္ ။ ရာသီပန္းမွာ ၾကာၿဖဴပန္း ( <b>Nymphaea Lotus </b>) ၿဖစ္ပါသည္ ။</span><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: center"><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;"></span></div><div style="TEXT-ALIGN: left"><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;"></span></div><span style="color:#000000;"><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">သီတင္းကြ်တ္လကို ေရွးၿမန္မာေက်ာက္စာမ်ား၌ `သႏ ၱဴလ´ ဟုေရးထိုးၾကသည္ ။ ခ်ိန္ခြင္ပံု ၾကယ္တာရာ </span><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">နကၡတ္တို ့ စုေ၀းေသာ မိုးကာလဟု လည္းေကာင္း ၊ ေတာင္သူလယ္သမားတို ့စိုက္ပ်ိဳးထားေသာစပါးပင္မ်ား သန္စြမ္းစြာေထာင္မတ္ေသာလ ဟု လည္းေကာင္း ပညာရိွမ်ား ဖြင့္ဆိုၾကပါသည္ ။ၿမန္မာတို ့သည္ စိတ္ရင္းရိုးသားတည္ၾကည္ၾကသူမ်ား ၿဖစ္သည္ႏွင့္အညီ စစ္မွန္ေသာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ပုဂံေခတ္ အေနာ္ရထာမင္းတရား ႏွင့္ ရွင္အရဟံ တို ့၏ ေက်းဇူးတရားေၾကာင့္ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ခြင့္ ရၾကၿပန္ေသာအခါ ဗုဒၶၿမတ္စြာ ၏ အဆံုးအမ တရားေတာ္မ်ားႏွင့္လိုက္ေလ်ာညီေ<wbr>ထြစြာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ လူေနမႈ ဘ၀မ်ားၿဖင့္ ေလာကဓံတရားမ်ားကို ရင္ဆိုင္ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေသာ ၊ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္တတ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးကို ေခတ္အဆက္ဆက္ ပိုင္ဆိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားၿဖစ္သည္ ။</span><br /></span><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="color:#000000;"><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ဤစိတ္ဓာတ္မ်ား အရင္းခံၿဖင့္ ၁၂ လရာသီရိွသည့္ အနက္ လၿပည့္လကြယ္ ေန ့တိုင္းတြင္ ရတနာ သံုးပါးအား ရည္စူး၍ အလွဴအတန္းမ်ား ၊ ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္မ်ား ၿပဳလုပ္ေလ့ရိွၾကသည္ ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">သီတင္းကြ်တ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္သည္ ၿမန္မာတို ့၏ ၁၂ ရာသီ ပြဲေတာ္မ်ားတြင္ ထင္ရွားေသာပြဲေတာ္ တစ္ခုၿဖစ္ၿပီး ပြဲေတာ္စတင္က်င္းပခဲ့သည္ အစဥ္အလာမွာ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိခဲ့စဥ္ အခါကပင္ ၿဖစ္ပါသည္ ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ဗုဒၶၿမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သတၱမေၿမာက္၀ါကို တာ၀တိ ံသာ နတ္ၿပည္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူၿပီး မယ္ေတာ္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏ ၱဳႆီတ နတ္သားအားအမႈးၿပဳ၍ စၾက၀ဠာေနရာ အႏံွ ့မွ နတ္ၿဗဟၼာ အေပါင္းတို ့အား အဘိဓမၼာ တရားေတာ္ၿမတ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ ။သီတင္းကြ်တ္လၿပည့္ေန ့ ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားရွင္သည္ နတ္ၿဗဟၼာ အေပါင္းၿခံရံကာ ေရႊေစာင္းတန္း ၊ ေငြေစာင္းတန္း ၊ ပတၱၿမားေစာင္းတန္း မ်ားၿဖင့္ စီခ်ယ္ အပ္ေသာ ရတနာ ေစာင္းတန္းၿဖင့္ လူ ့ၿပည္ၿဖစ္ေသာ သကၤႆနဂိုရ္ ၿပည္သို ့ၿပန္လည္ဆင္းသက္ၾကြၿမန္းေတာ္မူ<wbr>သည္ ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ထိုအခါ သမယတြင္ ၿပည္သူၿပည္သားအေပါင္းတို ့က မီးရွဴး မီးတိုင္မ်ား ၊မီးပန္းမ်ား၊ ဆီမီးမ်ား ၊ဆြမ္းပန္းေရခ်မ္း မ်ားၿဖင့္ ကပ္လွဴပူေဇာ္ၾကသည္ ။ တာ၀တိ ံသာနတ္ၿပည္ရိွ စူဠာမဏိ ေစတီေတာ္ကိုလည္း ပူေဇာ္သည့္ အထိမ္းအမွတ္ၿဖင့္ မီးပံုးမ်ားၿပဳလုပ္၍ ေကာင္းကင္သို ့လႊတ္တင္ ပူေဇာ္ၾကသည္ ။ထိုကဲ့သို ့ပူေဇာ္ၾကသည္ကို အေၾကာင္းၿပဳကာ ယေန ့ေခတ္အခါတိုင္ေအာင္ ၿမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး၌ ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿပဳလုပ္ၿမဲ ၿဖစ္သည္ ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ဗုဒၶ ၏ အဆံုးအမ၌ တည္ၾကေသာ ၿမန္မာတို ့သည္အသက္ဂုဏ္၀ါၾကီးသူ ၊ ၿမင့္ၿမတ္သူတို ့အေပၚတြင္ ငယ္သူ ၊နိမ့္က် သူတို ့က ရိုေသေလးစား၍ ပူေဇာ္ ကန္ေတာ့ေလ့ရိွၾကသည့္အတိုင္း ၀ါကြ်တ္ေသာ အခ်ိန္ ဤထူးၿမတ္ေသာ အခါသမယတြင္ တတ္ႏိုင္သမွ် ပူေဇာ္္ သကၠာရတို ့ၿဖင့္ သက္ၾကီး၀ါၾကီးမ်ား ၊ မိဘဆရာမ်ားကို ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ၾက၏ ။</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">ထို ့အၿပင္ ဤအခ်ိန္ကာလသည္ ၿမန္မာတို ့၏ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ရိုေသေလးစားတတ္ေသာသေဘာ ၊မာန္မာနကုိ ႏိွမ့္ခ်တတ္ေသာ သေဘာ ၊ အၿပန္အလွန္ ေမတၱာေစတနာထားတတ္ေသာသေဘာ စသည့္ အမ်ိဳးေကာင္း သားသမီးတို ့၏ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့ေသာ စိတ္ေနစရိုက္ ကိုေဖာ္က်ဴးၿပသေနေသာ အမ်ိဳးဂုဏ္ကို ၿမွင့္တင္ေပးေနသည့္ ရိုးရာ အစဥ္အလာ အခ်ိန္အခါ ၿဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ကြ်န္ေတာ္၏ အစ္ကို၊အစ္မ မ်ား ညီငယ္ ညီမငယ္မ်ားအားလံုးတို ့သည္လည္း ..`ေကာင္းေသာအၾကံ ၊မွန္ေသာအက်င့္ ၊သင့္ေသာအယူ ၊ၿဖဴေသာႏွလံုး ´ တို ့ၿဖင့္ သီတင္းကြ်တ္လ မီထြန္းပြဲေတာ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲ ႏိုင္ၾကပါေစ..ဟု ဆုေတာင္းဆႏၵၿပဳလိုက္္ပါသည္..။</span><br /></span></div><span style="color:#000000;">*** အဘိဓ</span><span style="font-size:0;"><span class="VrHWId" id=":fs" style="font-size:100%;color:#000000;">မၼာ အခါေတာ္ေန႔ လက္ေဆာင္ေလးပို႔ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br /></span></span><h1 class="YfMhcb" style="FONT-WEIGHT: normal"><span class="VrHWId" id=":fs" style="font-size:100%;"><br /></span></h1><h1 class="YfMhcb"><span class="VrHWId" id=":fs"><br /><span style="color:#000000;"></span></span></h1><br /><br /></div></div><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-5135663471374694353?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-19544325477832627202008-10-09T23:06:00.002+08:002008-10-09T23:07:42.004+08:00ႏႈတ္ဆက္ခ်ိန္<div style="text-align: justify;">ကိုယ္နဲ႔ရင္းႏီွးတဲ့သူတစ္ေယာက္ ကိုယ့္ကိုခြဲသြားတဲ့အခါမွာ ရင္ထဲမွာ အတိုင္ဆမရိွ ၀မ္းနည္းမိပါတယ္... တစ္ႏွစ္ဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ၾကိဳးက ေတာ္ေတာ္ေလးခိုင္ၿမဲေနၿပီေလ..<br /><br /><span id="fullpost">ရံုမွာ အလုပ္တူတူတြဲလုပ္တဲ့ Singaporian လုပ္ေဖာ္ကိုင္တစ္ေယာက္ရိွတယ္။ သူရဲ႕စိတ္ဓာတ္ေလးကလည္း ေတာ္ေတာ္ေကာင္တာ။ Project တစ္ခုမွာ အတူတူလုပ္ရင္း သူနဲ႔ ရင္ႏီွးမႈက ညီအမလိုျဖစ္လာတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ အာနည္းခ်က္၊အားသာခ်က္ေတြကိုလည္း အျမဲေထာက္ျပတယ္ေလ။ တခါတေလ ရံုဆင္ခ်ိန္မွာ ညစာသြာစားၾက၊ Gym အတူတူသြားကစားၾကနဲ႔ တကယ့္ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ေတြလိုဘဲ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ သူ႔အက်င္းေလးကလည္း ကိုယ္စရိုက္နဲ႔ကိုက္ညီေနေတာ့ သူနဲ႔ေပါင္းျဖစ္တာ အဆန္းေတာ့မဟုတ္ပါဘူ။ သူကိုျမန္မာစကား တစ္လံုးစႏွစ္လံုးစ သင္ေပးထားေတာ့ မပီကလားေလသံနဲ႔ ေျပာတာ ရယ္ခ်င္စရာေတာ့အေကာင္းသား။ သူငယ္ခ်င္တစ္ေယာက္ကို သူျမန္မာလိုေခၚတဲ့ နာမည္က "အခ်စ္"တဲ့။ ဒါေပမဲ့ သူေ</span><span id="fullpost">ခၚတာကမပီေတာ့ </span><span id="fullpost">"အခ်ီး" </span><span id="fullpost">"အခ်ီး" နဲ႔ ျဖစ္ေနေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရယ္စရာေကာင္းတယ္။</span><br /><span id="fullpost">သူအလုပ္ကထြက္ေတာ့မယ္လို႔ေျပာခါစကေတာ့ သိပ္ၿပီး မတုန္လႈပ္မိေသးဘူး။ တကယ္တမ္း ေနာက္ဆံုေန႔ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး၀မ္းနည္းမိတယ္။ သူအားလုံုးကို email ပို႔ၿပီးႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သူကို </span><span id="fullpost"> email ျပန္ပို႔ရင္း အရမ္းငိုခ်င္လာတယ္။ သူရံုးကေနထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္ lift နားကိုလိုက္အပို႔မွာေတာ့ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်က္ရည္ေတြ၀ဲလာလို႔ toilet ထဲ့သြားျပီး မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္လိုက္ရတယ္။ Project Manager ေတာ့လာၿပီးအားေပးတယ္။ ၿဖိဳးအဆင္ေျပလားတဲ့။ Christine ထြက္သြားၿပီဆိုေပမဲ့ သူတို႔ေတြလည္း ရိွေသးတယ္တဲ့။ အတူတူဆက္ၿပီး လုပ္သြားၾကမယ္တဲ့။</span><br /><br /><span id="fullpost">ေတြ႔ၾကံဳဆံုကြဲဘ၀ၾကီးမွာ အရာရာကိုရင္ဆိုင္တတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာေပါ့ေလ။ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ သံသရာရထားတစ္စင္းပါဘဲ။ လူေကာင္ေတြနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလို မေကာင္တဲ့သူေတြနဲ႔ ေတြလာရင္လည္း စိတ္ပ်က္ေလာက္ေအာင္ ခံစားရပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကလည္း လူထဲက လူတစ္ေယာက္မို႔ ခံစားမႈရသေတြ ေပါင္းစံုနဲ႔ ရပ္တည္ေနဆဲ.......</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-1954432547783262720?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-19592188657416066362008-10-06T16:59:00.005+08:002008-10-09T23:23:29.442+08:00Busy as a Bee?<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">In today’s fast-moving business environment, how many times have you heard: “Sorry, I’m too busy!” It is a sad fact but how busy are we really? Indeed, many people put in long hours. They are certainly dedicated but how efficient are they? More often than not, people do not prioritise their activities and get overloaded with mundane details.<br /><br />Here are some quick tips that will help prioritise work and which will lead to more efficiency, less stress and more accountability. In order to focus on the essential, organize your activities in four simple categories.<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Urgent and important </span><span style="font-size:100%;"><br />Action is necessary because activities in this category will prove to be essential not only for the good of the business in general but will help keep deadlines.<br /><br />It also improves the knock-on effect experienced by colleagues and subordinates who have a role to play in the bigger picture.<br /><br />The actions under this heading are usually characterized by important deadlines and if the latter are not met, unfortunate consequences will be the result.<br /><br />One example is providing an input which is vital for a major decision to be taken. This is especially true for projects where inter-dependency of team members is essential.<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Not Urgent but Important </span><span style="font-size:100%;"><br /><br />These activities are more strategic in nature, requiring more thought and possibly the involvement of subject experts.<br /><br />Due process will have to take place to gain the commitment of key stakeholders.<br />Quality time needs to be devoted to these activities as ultimately, they will migrate to the first category.<br />An example is the re-engineering of a product portfolio to ensure market share growth and meeting the expectations of ever more demanding clients.<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Urgent but not important </span><span style="font-size:100%;"><br /><br />You may wish to consider delegating these activities to a competent administrator.<br />Make sure you choose someone who has demonstrated a punctilious attention to detail.<br />You will be delegating to peoples’ strengths and the probability of expediting these activities with precision will be increased.<br /><br />An example of this is responding to an overdue query on a minor issue.<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >Not urgent and not important </span><span style="font-size:100%;"><br /><br />These activities should be scrutinized because they will constitute the bulk of unnecessary interference that will lead to a waste of time and will make people “just busy”.<br /><br />An example is shifting through all the emails that are copied “for information only”, that results in so many emails copied to so many people that create confusion as to who has to do what.<br /><br />Streamlining communications so that only those who are accountable get a copy should be the rule.<br /><br />In order to increase productivity, it is well worthwhile asking yourself in which category does your activity fall. Simply prioritizing activities will cut through the chaff and help you focus on what you really have to do, rather than keeping yourself busy with unnecessary clutter.<br /><br />Over a period of time, things will look simpler, more focus will emerge, details will not be overlooked and teamwork will be of the essence. These will lead to increased productivity, less frustration and stress and a higher sense of achievement and pride.<br /><br />*** Extract from The Straits Times (RECRUIT), Thursday, September 04, 2008</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-1959218865741606636?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-88404120941045348182008-10-01T02:31:00.009+08:002011-01-03T15:01:14.191+08:00Share your Feeling ျဖစ္လာရျခင္းအေၾကာင္း<div style="text-align: justify;">တစ္ေန႔က အစ္ကိုတစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္ၿပီးေမးလာတယ္။ ဟဲ နင့္ဟာက Share my Feeling မဟုတ္ဘူးလားတဲ့။ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားမႈေတြကို သူမ်ားကိုShareတာမဟုတ္ဘူးလားတဲ့။ ဒါနဲ႔ဘဲ မဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္းျပန္ရွင္ျပလိုက္တယ္။ ေနာက္ထပ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလည္း ထပ္ေမးလာေတာ့ ေျဖရွင္းခ်က္ကေလးေပးဦးမွဆိုၿပီး ဒီ blog ေလးေရးျဖစ္ပါတယ္။<br />blog ေတြကို စၿပီးဖတ္တာက ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ေလာက္ MCC(Myanma Computer Company)မွာအလုပ္ဝင္ေနကတည္းကဘဲ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက Friendster ေတြကလည္း ေခတ္စားေနတယ္ေလ။ မထင္မွတ္ဘဲ Blogger ႏွစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ တစ္ေယာက္က <a href="http://nyilynnseck.blogspot.com/">ညီလင္းဆက္</a> ေနာက္တစ္ေယာက္က <a href="http://www.komg.blogspot.com/">ကိုရဲဝင့္ၿငိမ္း</a>။ ညီလင္ဆက္နဲ႔ အရမ္းမခင္ျဖစ္ေပမဲ့ ကိုရဲနဲ႔က ေတာ္ေတာ္ေလးခင္မင္ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ဘဲ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ blog ေတြကို စၿပီးဖတ္ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ကိုရဲ႕ႏွင့္ကံဆံုပံုမ်ား စကၤာပူကိုေရာက္ေတာ့ အလုပ္စေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္လိုက္တဲ့အလုပ္မွာ ခ်က္ခ်င္းရတယ္။ ကိုရဲလုပ္ေနတဲ့ company ျဖစ္ေနမွန္းေနာက္မွသိရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလမွာဘဲ သူျမန္မာျပည္ကို မိန္းမျပန္ယူၿပီး အလုပ္လည္းေျပာင္းသြားပါေတာ့တယ္။ မိန္မလည္းယူၿပီးေရာ သူလည္းblog ေတြအေရးက်ဲသြားပါတယ္။ ဖတ္ခ်င္ပါေသးတယ္ ကိုရဲ၏အေရးအသားေတြကို။ ေနာက္ထပ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ <a href="http://www.wphtut.blogspot.com/">ေဝၿဖိဳးထြတ္</a>ရဲ႕ blog ကိုလည္း အျမဲလိုလိုဖတ္ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ connection အေနအထားေၾကာင့္ သူလည္း blog အေရးက်ဲသြားျပန္ပါတယ္။ စလံုကBloggerေတြကေတာ့ လက္စြမ္းျပတယ္ဗိ်ဳ႕။ စိတ္ရိွတိုင္း တစ္ပိုစ့္ၿပီး တစ္ပို႔တင္ႏိုင္ၾကတယ္။ connection ကိုစိတ္ပူစရာမလိုဘူးေလ။<br />ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔အလုပ္ထဲမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ျပင္းျပင္းပ်ပ်သတိရမိတယ္။ အလုပ္ကလည္း နည္းနည္းပါးေနေတာ့ သတိရခ်ိန္ရိွတာေပါ့ေလ။ ဒါနဲဘဲ blog တစ္ခု create လုပ္လိုက္တယ္။ ၂၀၀၇ ခုနွစ္ ႏိုဝင္ဘာလေလာက္ကေပါ့။ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားခ်က္ေတြကို blog မွာေရးလိုက္တယ္။ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကိုလည္း သူသိလာၿပီး သူ႔ရဲ႕ Feeling ေတြကို္္္လည္း ျပန္ျပီး Share ေစခ်င္တယ္ေလ။ ဒီလိုအေၾကာင္းနဲ႔ဘဲ Share your Feeling ဆိုတာျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ Feeling ေတြလည္း မ Share ျဖစ္၊ သူ႕ Feeling ေတြလည္းကိုယ္မသိေတာ့ဘဲ blog နဲ႔ေဝသြားပါေတာ့တယ္။<br />ဒီလိုနဲ႕ ၂၀၀၈ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၁ရက္ေန႔က ညီလင္းဆက္ဆီမွ <a href="http://myanmarbloggersociety.ning.com/">MBS</a> မွာ Member ဝင္ဖို႔ Invitation ေလးရလာတာနဲ႔ MBS မွာ Member ဝင္ရင္း blog ေသြးမ်ားျပန္ၾကြလာပါတယ္။ စက္တင္ဘာ ၆ရက္ေန႔ စကၤာပူမွာ Blogger မ်ာ၏ေတြ႕ဆံုပြဲးအၿပီးမွာေတာ့ blog ေရးခ်င္တဲ့စိတ္က အထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ဘဲ Share your Feeling ေလးျပန္အသက္ဝင္လာၿပီေလ။ စိတ္ထဲမွာရိွေနတဲ့အရာေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဖုန္းဆက္ၿပီးေျပာတဲ့အက်င့္ကေန blog ေလးေပၚမွာ Share တတ္တဲ့ အက်င့္ေလးျပန္လုပ္ယူေနပါတယ္။ တျခားသူရဲ႕အျမင္ေတြကိုလည္း Share ခဲ့ရင္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မိမွာပါ......</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-8840412094104534818?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-54101696080834015842008-09-29T23:35:00.006+08:002008-10-09T14:18:50.853+08:00ရည္းစားေဟာင္း(၁) ရည္းစားေဟာင္းနဲ႔ေတြ႔ရင္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနပါ။<br /><br />(၂) အလိုက္မသိ စကားလာေျပာပါက ပါးပိတ္ရိုက္ပါ။<br /><br />(၃) ျပန္ၿပီးဆက္သြယ္မယ့္ အရိပ္အေယာင္ေတြ႔ရင္ ေစ့ေစ့ၾကည့္ၿပီး<br />အရွက္နည္းလွခ်ည္လားဟု ပိတ္ေျပာပစ္ပါ။<br /><br />(၄) ရည္းစားေဟာင္းအေၾကာင္း လာေျပာသူမ်ားရွိရင္ သူ႔ထိုက္နဲ႔သူ႔ကံပဲဟု<br />သနားေသာေလသံျဖင့္ေျပာပါ။<br /><br />(၅) ရည္းစားေဟာင္းကို တစ္ခါတစ္ေလအိပ္မက္မက္ပါက ငါကံဆိုးလိုက္ေလျခင္းဟု ညီးတြားပါ။<br /><br />(၆) ရည္းစားေဟာင္းအိမ္နားမွ မတတ္သာ၍ ျဖတ္သြားရရင္ေတာင္<br />ဆိုးလိုက္တဲ့လမ္းဟု သုံးခါတိတိ ေရရြတ္ပါ။<br /><br />(၇) ရည္းစားေဟာင္းကို ျပန္ၿပီးစိတ္၀င္စားခ်င္လာပါက<br />ငါစိတ္ကစားတာေနမွာပါေလဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ဆံုးမပါ။<br /><br />(၈) ရည္းစားေဟာင္းႏွင့္ သြားခဲ့ဖူးေသာေနရာမ်ားေရာက္မိ၍<br />သတိရခ်င္သလိုလိုျဖစ္လာပါက ၀ဋ္ေၾကြးေတြ ေျပပါေစေတာ့ဟု ထပ္ခါတလဲလဲ<br />ဆုေတာင္းပါ။<br /><br />(၉) ရည္းစားေဟာင္းဆီမွ လက္ေဆာင္ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ လက္ခံရရွိပါက ေၾသာ္….<br />တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း ရွိပါေစေတာ့ဟု စဥ္းစားၿပီး ခပ္တည္တည္လက္ခံထားလိုက္ပါ။<br /><br />(၁၀) ရည္းစားေဟာင္းကို အခုထိခ်စ္ေနမိတုန္းပဲဟု ေသခ်ာသြားပါက တိန္..တိန္..<br />တိန္ ဟု သံုးခါေအာ္၍ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသပစ္လိုက္ျခင္းသာ<br />အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါသည္။<br /><br />*** My Friend send to me and just remind me:P ***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-5410169608083401584?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-47631314412838528312008-09-27T22:24:00.009+08:002008-12-11T22:14:32.369+08:00ပထမဆံုးမ်ားေတာင္းဆိုလာၿပီဆိုေတာ့ ေျဖရေတာ့မွာေပါ့။ ေဗဒင္ဆရာကေတာ့ေျပာတယ္ အပိ်ဳၾကီဇာတာမပါဘူးတဲ့။ အဲဒီေတာ့မပူပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ မုဆိုးဖိုနဲ႔ ညားမွာဆိုးလို႔ ျမန္ျမန္ေျဖလိုက္ပါတယ္..<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ေနခဲ့တဲ့ၿမိဳ႕ </span>— ေမၿမိဳ႕ ဇာတိေလ..<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး တက္ခဲ့ရတဲ့ေက်ာင္း</span> — အ.လ.က (၃) ျပင္ဦးလြင္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး အတန္း</span> — သူငယ္တန္းဟုတ္ဘူးလား<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး သူငယ္ခ်င္း၊ ပထမဆံုး ရတဲ့ ေက်ာင္းသူငယ္ခ်င္း</span> — ေက်ာ္ေနဇင္ဦး၊ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ခင္တာ။ မူၾကိဳလည္းတူတူတက္ခဲ့တာ။ ဒါေပမဲ့ၾကီလာေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္က မေခၚၾကေတာ့ဘူး။ ဘာျဖစ္သြားလည္းဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္းမသိဘူး။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ဖတ္ဖူးတဲ့စာအုပ္</span> — ဖတ္ဖူးတာေတာ့အမ်ားၾကီးဘဲ။ မွတ္မိေတာ့ဘူး။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး အလြတ္ရတဲ့ ေက်ာင္းစာ</span> — က၊ ခ၊ ဂ ဘဲျဖစ္မွာေပါ့။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး အ႐ိုက္ခံရျခင္း</span> — ငယ္ငယ္ကေတာ့သိပ္အရိုက္မခံရဘူ။ အခုခ်ိန္ထိမွတ္မိေနတဲ့ ရိုက္ခံရတာေတာ့ရိွတယ္။ ဆယ္တန္တုန္းက စာပန္အိမ္ေဘာ္တာမွာ Tutorial ေျဖတုန္ကႏွစ္ဘာသာက်လုိ႔ ေဒါက္တာေက်ာ္ေဇာက Stage စင္ေပၚမွာ ထမိန္လွန္ခိုင္းၿပီး ေျခသလံုးကို ႏွစ္ခ်က္ခ်တာ။ ရိုက္ခံျပီးျပီးခ်င္ဘဲ အရႈိးရာၾကီးႏွစ္ေၾကာင္း မည္းေနတာဘဲ။ အတန္းထဲးမွာ ကုိယ္ကို ၾကည့္ၾကည့္ေနတဲ့ေကာင္ေလးကလည္းရိွေနေတာ့ ပိုရွက္တာေပါ..ဟီး ဟီး.. ေနာက္ပိုင္းေတာ့မရွက္ေတာ့ပါဘူး..ေနာက္ပိုင္း ေဒါက္တာလည္းမရိုက္ႏိုင္ေတာ့လုိ႔ထင္တယ္ တစ္ဘာသာက်ရင္ထိုင္ထ တစ္ရာ အတန္းေရွ႕မွာလုပ္ရတာ..သံုးဘာသာက်တဲ့ေန႔ကေတာ့ ေသၿပီဆရာဘဲ။ ေျခေထာက္ေတြကြေနၿပီး အေဆာင္ေလွခါးေပၚလည္း မတက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး...တစ္ႏွစ္လံုးဆို တစ္ေထာင္မကေလာက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ဒီကိုယ္လံုးျဖစ္လာတာေပါ့.. :P<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ရတဲ့ဆု</span> — တစ္ခါမွမရဘူးဖူး။ အလည္အလတ္တန္းမွာဘဲေနတာဆိုေတာ့။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး သြားဖူးတဲ့ခရီး</span> — ငယ္ငယ္တုန္းက အဘိုးအဘြားေတြေနတဲ့ ရြာကိုသြာလည္တယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး စီးဖူးတဲ့ကား </span>— ခရီးသြားတဲ့ express ကားျဖစ္မယ္ထင္တယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ဆုိတဲ့သီခ်င္း</span> — မူႀကိဳမွာဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြျဖစ္မွာေပါ့။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ေရးတဲ့ကဗ်ာ</span> — ကဗ်ာနာမည္က “ေဝးကြာျခင္ = ကြာေဝျခင္း” တဲ့.. ဘေလာ့မွာတင္ထားၿပီးသားေလ။ ရင္ထဲမွာ format ရိုက္လို႔မရတဲ့ကဗ်ာေလးေပါ့။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ေရးခဲ့ေသာ ရည္းစားစာ</span> — ရည္းစားစာကေတာ့အမ်ားၾကီးေရးခဲ့ဘူးတယ္။ ဘယ္စာကပထမျဖစ္မလဲမသိေတာ့ဘူး။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ရည္းစားထားခဲ့ဖူးေသာႏွစ္ </span>— ၁၀တန္းေအာင္ၿပီး တစ္ႏွစ္။ အေျဖလည္းေပးၿပီးေရာ သူနဲ႔လည္းေဝးသြားေရာ။ သူနဲ႔ျပတ္သြားေတာ့ ရည္းစားစာေတြ အကုန္ျပန္ေတာင္းၿပီး ေရထဲေမ်ာလိုက္တာ မရိွေတာ့ဘူ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ခ်စ္သူ</span> — သူေပါ့။ အခုခိ်န္ထိမွတ္မိတာက ကိုယ့္ကိုမွမရရင္ မိန္းမ မယူေတာ့ဘူးတဲ့..ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ၀ယ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္</span> — ေဖျမင့္ရဲ႕ စိတ္၏စြမ္းအားသတၱိမ်ား။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ၀ယ္တဲ့သီခ်င္းေခြ </span>— မွတ္မိသေလာက္ေျပာရရင္ ကိုယ္တိုင္မဝယ္ဖူးဘူး။ အမ်ားအားျဖင့္ Internet က downlod လုပ္တယ္။ email ကေန အျမဲပို႔ေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကလည္း ရိွေနေတာ့။ သူက ကိုယ္ၾကိဳက္တာေတြကိုဘဲ ပို႔ေပးတာကိုး။ အခုေတာ့ အဆက္အသြယ္ျပတ္သြားၿပီ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး တကၠသုိလ္ေရာက္တဲ့ေန႔</span> — ၂၀၀၁ စက္တင္ဘာလမွာ ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသိုလ္စတက္ခဲ့တယ္။ ေန႔ေတာ့မသိေတာ့ဘူး။ ပထမဆုံးေန႔က တစ္ေယာက္တည္းေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေလးေပါ့။ မၾကာပါဘူး သူငယ္ခ်င္းေျခာက္ေယာက္ေပါင္းမိသြားၿပီး ေလာင္စိန္လုပ္ေတာ့တာဘဲ။ စီပြားေရးတကၠသိုလ္ဆိုတာကလည္ သိတဲ့အတိုင္ဘဲ ေယာက်ၤားေလးဆိုတာအရွာသာ။ မိန္မလွကႊၽန္းကိုး..:P ေယာက်ၤားေလးတစ္ေယာက္တည္းလာၿပီဆိုရင္ ေလာင္ၿပီသာမွတ္။ Eco majar ကေျခာက္ေယာက္အဖြဲ႔ဆို မသိတဲ့သူ ရွားတယ္။ အရင္အခ်ိန္ေတြကိုသတိရပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ရဖူးတဲ့လက္ေဆာင္</span> — ဝက္ဝံအ႐ုပ္အၾကီၾကီးဘဲ။ သူလက္ေဆာင္ေပးတာ။ မွတ္မိေသးတယ္ မန္ေလးကေန ရန္ကုန္ကိုလာတဲ့ ရထားေပၚမွာ အရုပ္ၾကီတစ္ရုပ္နဲ႔ ကို႔ရိုကားရား။ အခုေတာ့ကေလးေတြလက္ခ်က္မိသြားၿပီထင္တယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး အလုပ္ </span>— MCC(MICT Park) ထဲမွာ SA(System Analyst)စလုပ္ခဲ့တယ္။ လစာေတြအမ်ားၾကီးဘဲ..:P ေျပာင္ျပန္...<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး တစ္ေယာက္ထဲခရီးသြားျခင္း</span> — ရန္ကုန္ကေန ေမၿမိဳ႕ကိုျပန္တုန္းက။ ညဘက္ကားစီးရတာကိုၾကိဳက္တယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးတဲ့ေဆးလိပ္၊ ပထမဆံုး ေသာက္ဖူးတဲ့အရက္</span> — ေဆးလိပ္ေကာ အရက္ေကာ မေသာက္တတ္ဘူး။ အဲ ဘီယာေတာ့ ေသာက္ဖူးတယ္။သၾကၤန္လည္တုန္းက ဦေလးက ေသာက္ဖူးေအာင္ေသာက္ၾကည့္ပါလာလိုေျပာလို႔ တစ္ငံုေသာက္ဖူးတယ္။ တေလာက ရံုကတစ္ေယာက္ထြက္ေတာ့ ညစာသြားစားၾကတာ ဘီယာအတင္းတိုက္လို႔ တစ္ငံုေတာ့ေသာက္လိုက္တယ္။ ႏွစ္ငံုရိွသြားၿပီ.. ဟီး..ဟီး..<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး တက္ဖူးေသာ ေဆး႐ံု</span> — ၂၀၀၂ ခုႏွစ္က ေအာင္ရတနာေဆးရံုမွာ Typhoid ျဖစ္လို႔။ ခုႏွစ္ရက္ေလာက္ ဘာမွမစားလိုက္တာ နဲနဲေတာ့ပိန္သြားတယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ဘေလာ့ပို႔စ္</span> — You Know..?<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold"><br />ပထမဆံုး ခင္တဲ့ ဘေလာဂ့္မိတ္ေဆြ</span> — ညီလင္ဆက္။ ဘေလာ့ဘယ္လိုျဖစ္လာတယ္ဆိုတာကိုေရးေတာ့မွ အက်ယ္တဝင္႔ေရးေတာ့မယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆုံး ကုိယ္ရွာတဲ့ပုိက္ဆံကုိယ္သံုးျခင္း</span> — <span style="FONT-WEIGHT: bold">SA </span>လုပ္လို႔ရတဲ့ ပထမဆံုးလခကို အေဖနဲ႔အေမကို ကန္ေတာ့တယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး အၾကိမ္ ရန္ၿဖစ္ၿခင္း</span> — ရန္ေတာ့မျဖစ္ဖူးဘူထင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အရမ္းရင္းႏီွးတဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ေကာက္တယ္။ စိတ္ေကာက္တာကလည္း လူေရြးေသးတယ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆုံး အၾကိမ္ ထီေပါက္ျခင္း (ခ်ဲထီ)</span> — တခါမွမေပါက္ဖူးေသးဘူး။ ေလာင္ကစားနဲ႔အၾကိဳးမေပးဘူ။ မွတ္မိေသးတယ္ သူငယ္ခ်င္ေတြနဲ႔ Sein John Island သြားတုန္းက ဖဲရိုတ္ၾကတာ ထံုးစံအတိုင္း ရႈံးတာဘဲ။ ပြဲမၿပီးခင္ဝင္အိပ္လိုက္လို႔ ပါသြားတာေလးကုန္မသြားဘူး ေတာ္ေသးလို႔။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">ပထမဆံုး ရင္ခုန္ဖူးျခင္း</span> — တစ္ခုခုကို ခိုးလုပ္တိုင္း အၿမဲလိုလိုခုန္ပါတယ္။ ဘယ္အၾကိမ္စခုန္ခဲ့လည္းေတာ့မမွိေတာ့ဘူး။<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold"><br />ပထမဆံုး တီးဖူးတဲ့ဂစ္တာ</span> — ဂစ္တာ မတီးတတ္ဘူး။ တီတတ္တဲ့သူကိုၾကိဳက္တယ္။<br /><span style="FONT-WEIGHT: bold"><br />ပထမဆံုး ေရာက္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခား </span>— အခုေရာက္ေနတဲ့ စကၤာပူေပါ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-4763131441283852831?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-45756471350827379872008-09-25T19:02:00.011+08:002008-10-09T23:33:48.580+08:00အတၱကို အေရာင္တင္ၾကသူမ်ား<div style="text-align: justify;">လူအေၾကာင္းေပါင္းၾကည့္မွသိတဲ့။ သိပ္မွန္တဲ့စကားတခြန္းပါဘဲ။ အမွတ္မထင္ေတြ႔ခဲ့ၾကၿပီး အရမ္းခင္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရိွသလို ေပါင္းလာတာၾကာၿပီးမွ မိတ္ပ်က္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္းရိွပါတယ္။ ပိုက္ဆံေၾကာင့္မိတ္ပ်က္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ရိွသြားျပီ။ လူဆိုတာလည္းအခက္သား ေငြမ်က္ႏွာတစ္ခုကိုၾကည့္မိၿပီဆိုရင္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြဆိုတာ မရိွေတာ့ဘူး။ ေငြေၾကးေနာက္ကြယ္မွာ ဆံုးရႈံးသြားတဲ့အရာေတြကို သူတို႔ မျမင္လိုက္ၾကဘူး။ ငါဆိုတဲ့အတၱကို အေရာင္ေတာက္လာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရင္း အခ်ိန္ေတြကုန္သြားၾကတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီေပၚမွာရတဲ့ ခံစားမႈေတြကေတာ့ မတူညီဘူး။ သူတို႔ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာ့ ျပန္သံုးသပ္မိတယ္။ ငါသူတို႔ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုသင္ခန္းစာရလဲ ဆိုၿပီးေပါ့။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကိုယ့္စိတ္ကို ေျဖသိမ့္ႏိုင္ေအာင္ဘဲ ၾကိဳးစားရမယ္။ ငါးရာနဲ႔တန္ဖိုးျဖတ္တဲ့သူက ငါးရာတန္သူငယ္ခ်င္း၊ ငါးဆယ္နဲ႔တန္ဖိုးၿဖတ္တဲ့သူက ငါးဆယ္တန္သူငယ္ခ်င္းေပါ့။ ကိုယ့္တန္ဖိုးကို ကိုယ္တိုင္ သတ္မွတ္လိုက္ၾကတယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ အေတြ႔အၾကံဳမ်ိဳးစံုေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br />ဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္စဥ္းစာမိတာက သူတို႔ေနရာမွာငါဆိုရင္ေကာ အဲဒီလိုလုပ္မွာလား????<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-4575647135082737987?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-85968002159695489792008-09-15T00:32:00.005+08:002008-10-09T23:35:40.739+08:00၀မ္းနည္းမိတဲ့ေန႔<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">ဒီေန႔ စိတ္ထဲမွာအရမ္း၀မ္းနည္းလာတာေၾကာင့္ ငိုမိတယ္။ စိတ္ညစ္လာရင္ ကမ္းစပ္တစ္ခုခုကို သြာၿပီထိုင္ခ်င္တာကလည္း အက်င့္တစ္ခုျဖစ္ေနျပီ။ ဒါနဲ႔ အိမ္နဲ႔ နီးနီနာနား ဘယ္နားကို သြားထိုင္ရမလဲ စဥ္းစာလိုက္ေတာ့ ေနရာတစ္ခုကို စဥ္းစားမိတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းထြက္လာခဲ့တယ္။<br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >အဲဒီေနရာေလးက စလံုးမွာ အရင္တခိ်န္က အရမ္းစည္ကားတဲ့ေနရာေလးလို႔ သူတို႔ႏိုင္ငံသားေတြကေျပာတယ္။ wedding လိုမ်ိဳး အထိမ္းအမွတ္ပြဲတစ္ခုခုလုပ္ရင္ အဲဒီေနရာေလးကိုအျမဲသြားၾကတယ္တဲ့။ ႏွစ္ေတြၾကာလာၿပီး အခုေတာ့ ဘယ္သူမွ မသြားၾကေတာ့ဘူးလို႔ေျပာတယ္။ ေရကန္ထဲမွာ ၾကာပန္းေတြလညး္ရိွတယ္။ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >သစ္သားတံတားေလးလည္းရိွတယ္။ </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >မရိတ္တာၾကာလို႔ရွည္ေနတဲ့ျမက္ေတြလည္းရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေအးခ်မ္တဲ့ေနရာေလးပါဘဲ။ ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့သူေတြလည္း အဲဒီေနရာေလးကို ေရာက္ဖူးၾကမွာပါ။ သတိမထားျဖစ္ၾကရင္ေတာ့ မသိဘူး။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ေရကန္ေလးေဘးမွာထိုင္ၿပီေတာ့ စိတ္လိုလက္ရေတြးလိုက္ မ်က္ရည္က်လိုက္ေပါ့။ မိုကလည္းဖြဲဖြဲေလးရြာေနေသတယ္။ စိတ္ညစ္ေနတဲ့အခ်ိန္တိုင္း ဖုန္းေခၚေနၾက သူငယ္ခ်င္းေလးကို စကားေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ေက်းဇူးပါသူငယ္ခ်င္း။</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >တစ္နာရီေလာက္ၾကာေတာ့ ေရျပင္ကိုလေရာင္ေလးလႊမ္းမိုလာတယ္။ေအာ္.. ဒီေန႔ ေတာ္သလင္းလျပည့္ေနကိုး။ လွ်ပ္စစ္မီေရာင္ေတြကို လေရာင္ကမလႊမ္ႏိုင္ေပမဲ့ လေရာင္ကလည္း သူအလွနဲ႔သူ ထိန္လင္းစြာေတာက္ပေနပါတယ္။ ဒီကိုေရာက္ေနတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ေပမဲ့ လေရာင္ကိုအခုေလာက္ၾကာၾကာမခံစာဘူးေသးဖူး။ လေရာင္ေအာက္မွာလမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ အရသာကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ လေရာင္ေအာက္မွာလမ္းေလွ်ာက္ေနရင္း စိတ္ထဲမွာၾကည္ႏူးလာတယ္။ ေအာ္.. ထိခိုက္ခံစာလြယ္လြနး္တဲ့ ငါ့စိတ္ပါလား…</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-8596800215969548979?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-83070465159260842892008-09-14T01:18:00.006+08:002008-10-09T16:15:15.939+08:00သစ္ပင္,သစ္ရြက္,ေလေျပMail ထဲကိုေရာက္လာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးပါ.. အရမ္းၾကိဳက္လြန္းလို႔ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္..<br /><div style="font-style: italic; text-align: justify; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သစ္ပင္</span><br /></span></div><div style="text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ကို သစ္ပင္လို႔ ေခၚၾကတဲ့အေၾကာင္းက ကြ်န္ေတာ္က ပန္းခ်ီဆဲြတာကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">၀ါသနာပါတယ္။ က်ြန္ေတာ့္ အၾကိဳက္ဆံုးက သစ္ပင္ေတြ ဆဲြရတာကိုပဲ။ ၾကာလာေတာ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ ပန္းခ်ီကားေအာက္မွာ သစ္ပင္ေလးတစ္ပင္က ကြ်န္ေတာ္ထိုးေနက်</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆိုင္း(Sign) အစား ၀င္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းတုန္းက ကြ်န္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရည္းစားအမ်ားၾကီး ထားခဲ့့ဖူးတယ္။ ရည္းစားေတြ အမ်ားၾကီးထဲက ကြ်န္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အရမ္းခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္ေၾကာင္း ဖြင့္မေျပာျဖစ္ခဲ့ဘူး။ သူမ မွာ တစ္ဖက္သားကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆဲြေဆာင္နိုင္တဲ့ လွပတဲ့ရုပ္ရည္ ကိုယ္လံုးမရွိဘူး။ သာမန္မိန္းကေလးထဲက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တကယ့္သာမန္တဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပါ။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ သူမကို ခ်စ္တယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တကယ့္ကိုခ်စ္တယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမရဲ့ ရိုးသားမႈကို ခ်စ္တယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမရဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူ၊ သူမရဲ့ အားနည္းခ်က္၊ သူမရဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အားငယ္မႈေတြကို ခ်စ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႔ သူ႔ကိုခ်စ္တယ္၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မထူးျခားတဲ့ သူမက ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မထိုက္တန္ဘူးလို႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ထင္မွာစိုးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ သူမကို ဖြင့္မေျပာခဲ့့တာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခ်စ္ခဲ့ၾကျပီးရင္လည္း ေနာက္ဆံုး ခဲြခြာရမွာစိုးလို႔၊ ခ်စ္ခဲ့ၾကျပီးရင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြ သူမကို ထိခိုက္ေအာင္ေျပာမွာ ေၾကာက္လို႔၊ တစ္ေန႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမကို ကြ်န္ေတာ္ လံုး၀ပိုင္ဆိုင္ရမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ယံုၾကည္ထားမိျပီး တစ္ျခားေကာင္မေလးေတြနဲ႔ တဲြခ်င္ေသးလို႔ သူမကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ ဖြင့္မေျပာေသးတာလည္းပါတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ တစ္ျခားေကာင္မေလးနဲ႔ တဲြေနတာကိုၾကည့္ျပီး သူမ ကြ်န္ေတာ္ေဘးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူငယ္ခ်င္းလို႔ (၃)နွစ္အတူရွိ ေနခဲ့တယ္။ (၃)နွစ္္လံုးလံုး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမခံစားခဲ့ရတယ္။ ခံစားေနတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္ မသိေအာင္ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ သူမၾကိဳးစားခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ြန္ေတာ္က ပါးနပ္တဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါရိုက္တာတစ္ေယာက္ပဲေလ.. တစ္ခါက ကြ်န္ေတာ္႔ေကာင္မေလးနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေက်ာင္းအေဆာင္ေဘးမွာ ခ်ိန္းေတြ႔ျပီး နမ္းေနၾကတာကို သူမနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ပက္ပင္းတိုးမိတယ္။ သူမက ဟန္ေဆာင္ရယ္ရင္း go on ဆိုျပီး ထြက္ေျပးသြားတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေနာက္တစ္ေန႔မွာ သူမရဲ႔ မို႔ေမာက္ေနတဲ့ မ်က္လံုးဟာ ညတုန္းက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္ေလာက္ခံစားျပီး ငိုထားရတယ္ ဆိုတာကို သက္ေသျပေနပါတယ္။</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာေၾကာင့္ မ်က္လံုးမို႔ေနတာလည္းဆိုတာကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မသိက်ဳိးကြ်ံျပဳျပီး မေမးတဲ့အျပင္ သူမကို ေလွာင္ရီေနမိတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေက်ာင္းဆင္းလို႔ လူေတြအားလံုးျပန္ၾကေတာ့မွ သူမ စာသင္ခန္းထဲမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခိုးငိုေနတာကို ေဘာလံုးက်င့္ရင္း ပစၥည္းတစ္ခု ေမ့က်န္လို႔ ျပန္လာယူတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ စာသင္ခန္း အျပင္ဖက္မွာ သူမငိုေနတာကို တစ္နာရီနီးနီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရပ္ၾကည့္ေနတယ္ဆိုတာကို သူမ မသိခဲ့ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ နံပတ္(၄)ေယာက္ေျမာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္မေလးက သူမကို မလိုလားမနွစ္ျမိဳ႔ခဲ့ဘူး။ တစ္ခါက သူတို႔နွစ္ေယာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အၾကီးအက်ယ္ စကားမ်ားၾကတယ္။ သူမရဲ႔သိမ့္ေမြ႔တဲ့ စရုိက္က လူေတြကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရန္မလုပ္တတ္ဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ ဒါေပမဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္မေလးဖက္ကေနျပီး သူမကို ေဟာက္လိုက္မိတယ္။ မ်က္ရည္ေတြက်ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမကြ်န္ေတာ္ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနတယ္။ သူမရဲ႔ မ်က္ရည္ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ေကာင္းမေလးလက္ကို ဆဲြျပီး စာသင္ခန္းျပင္ ဖက္ထြက္သြားလိုက္တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေနာက္ရက္ေတြမွာ သူမက ဘာမွမျဖစ္ခဲ့တဲ့ပံုစံနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စရင္းေနာက္ရင္း အရင္လိုပဲ ရွိေနခဲ့တယ္။ သူမ ဘယ္ေလာက္ ခံစားရမယ္ဆိုတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္နားလည္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ပုိခံစားရတယ္ဆိုတာကို သူမ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မသိခဲ့ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္(၅)ေယာက္ေျမာက္ ေကာင္မေလးနဲ႔ လမ္းခဲြေတာ့ သူမကိုေခၚျပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ထြက္လည္ၾကတယ္။ "ငါ နင့္ကို ေျပာစရာရွိတယ္"ဆိုေတာ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အေတာ္ပဲ ငါလည္း နင့္ကို ေျပာစရာရွိတယ္လို႔ သူမက ဆိုတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"ငါ သူနဲ႔ လမ္းခဲြလိုက္ျပီ"</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"ငါ သူ႔ကို အေျဖေပးလိုက္ျပီ"</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"သူ"ဆိုတာ ဘယ္သူလည္းဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေကာင္ေလး သူမကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခ်စ္ခြင့္ပန္ထားတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနပါျပီ။ သန္မာဖ်တ္လတ္ျပီး သြက္လက္သြက္လက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခ်စ္စရာ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ သူမကို အသဲအသန္ ပိုးပန္းခဲ့ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ခံစားသြားရတယ္ဆိုတာ သူမ မသိေအာင္ဟန္ေဆာင္ရင္း၊ ၾကားရတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">၀မ္းသာေၾကာင္း ေျပာလိုက္တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ဟန္ေဆာင္မႈကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆက္မထိန္းနိုင္ေတာ့ဘူး။ ရင္မွာနာက်င္ေနတာေတြ ရင္၀မွာ တစ္ခုခုနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လာဖိထားသလို ခံစားရတယ္။ အသက္႐ွဳ မ၀ေတာ့ဘူး။ တအားေအာ္ဖို႔ ၾကိဳးစားတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အသံေတြက လည္ေခ်ာင္း၀မွာ ထစ္ဆို႔ေနခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ငိုမိတယ္...ခ်ံဳးပဲြခ် ငိုမိတယ္.....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမ ခ်ဳံးပဲြခ်ငိုတာကို အၾကိမ္ေပါင္းမနည္း ကြ်န္ေတာ္ ၾကည့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စာေမးပဲြေတြျပီးလို႔ ေက်ာင္းပိတ္ေတာ့မဲ့ ေနာက္ဆံုးတစ္ရက္မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ့္ဖုန္းထဲမွာ message ေလး တစ္ေစာင္ရွိ ေနတာကို သတိထားမိတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရက္စဲြကိုၾကည့္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့(၁၀)ရက္က ကြ်န္ေတာ္ခ်ံဳးပဲြခ်ငိုခဲ့တဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရက္ေလးပါ။ ဖြင့္ၾကည့္ဖို႔ ကြ်န္ေတာ္ေမ့ေနခဲ့တာပါ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"သစ္ရြက္ေလးေၾကြတာ ေလရဲ႔ ေခၚေဆာင္မႈေၾကာင့္လား သစ္ပင္က ေနခြင့္ မေပးလို႔လား"</span><br /><div style="text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></div><div style="font-style: italic; text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >သစ္ရြက္</span><br /></span></div><div style="text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေက်ာင္းတုန္းက သစ္ရြက္ေလးေတြ စုေဆာင္းတာကို ၀ါသနာပါခဲ့တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သစ္ရြက္ေလးေတြဟာ နွစ္ရွည္လၾကာ မွီခိုခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခဲြထြက္ရဲတဲ့ သတၲိရွိလို႔ပဲ။ ေက်ာင္းတုန္းက ကြ်န္မနဲ႔ အရမ္းခင္တဲ့</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့တယ္။ သမီးရည္းစားလို႔မဟုတ္ဘဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တကယ့္သူငယ္ခ်င္းေကာင္း တစ္ေယာက္လို ခင္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူပထမ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရည္းစားရေတာ့ ကြ်န္မမွာ မရွိအပ္တဲ့ သ၀န္တိုမႈ၊ ရင္ထဲက နာက်င္မႈေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခံစားခဲ့ရတယ္။ (၂)လေလာက္ေနျပီး သူတို႔ျပတ္သြားေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမသိေအာင္ ကြ်န္မ ထိန္းခ်ဳပ္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္လအၾကာမွာ သူ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒုတိယေျမာက္ရည္းစား ရသြားျပန္တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္မသူ႔ကို ခ်စ္တယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူလည္း ကြ်န္မကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသိတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေပမဲ့....သူဘာလို႔ ကြ်န္မကို ဖြင့္မေျပာေသးတာလဲ....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နွစ္ေယာက္စလံုးခ်စ္ေနလ်က္နဲ႔ သူဘာလို႔ မတုန္မလႈပ္လဲ....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူရည္းစားတစ္ေယာက္ ေျပာင္းတိုင္း ကြ်န္မရင္တစ္ခါနာရတယ္...ခံစားရတယ္....</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ခါခါ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္သံသယျဖစ္မိတယ္။ ကြ်န္မကပဲ သူ႔ကို တစ္ဖက္သတ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခ်စ္ေနမိတာလား..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္မကို မခ်စ္ဘူး ဆိုရင္လည္း ဘာလို႔ ကြ်န္မအေပၚ သေဘာေကာင္းေနတာလဲ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူသေဘာေကာင္းတာေတြဟာ ရိုးရိုးသူငယ္ခ်င္း ထက္ေတာင္ လြန္ေနျပီ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လူတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ရတာ ခံစားရလြန္းပါတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူရဲ့အၾကိဳက္ေတြ အက်င့္ေတြ ကြ်န္မအေပၚဆက္ဆံမႈေတြ ကြ်န္မ ေကာင္းေကာင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နားလည္နိုင္ခဲ့ေပမဲ့ မိန္းကေလးကပဲ အရင္စ ဖြင့္ေျပာရမလား ဆိုတာကုိ ကြ်န္မ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မခန္႔မွန္းတတ္ခဲ့ဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ.... သူဖြင့္ေျပာလာမဲ့ရက္ကို ေမွ်ာ္ရင္း ကြ်န္မသူ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">့ေဘးမွာပဲ ရွိေနခ်င္ခဲ့တယ္။ သူ႔ကိုပဲ ဂရုစိုက္ခ်င္တယ္ ခ်စ္ခ်င္တယ္။ ညည</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူ႔ဖုန္းသူ႔ message ကို ေမွ်ာ္ေနရသလိုေပါ့။ သူဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္ေတြ႐ွဳပ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မအားတဲ့ၾကားက ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ သူခ်န္ထားတတ္ေသးတယ္ဆိုတာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္မသိေနတယ္ေလ...</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီလိုနဲ႔ေစာင့္စားရင္း (၃)နွစ္လံုးလံုး သူ႔ေဘးမွာ ကြ်န္မရွိေနခဲ့တယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေစာင့္ေမွ်ာ္ရတာဟာ ပင္ပန္းလြန္းပါတယ္။ လက္လႊတ္ခ်င္ေပမဲ့လည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေရာက္ရွိလာမဲ့ ရက္ကို ၾကိဳေတြးျပီး ၾကည္နူးရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဆက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခ်င္တယ္။ ဒီလိုပင္ပန္းျခင္း၊ နာက်င္ျခင္း၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ေတြေ၀ျခင္းေတြဟာ (၃)နွစ္လံုးလံုး ကြ်န္မနဲ႔အတူ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရွိေနခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ဆံုးစာေမးပဲြ ေျဖဖို႔ နီးလာေတာ့ တျခားအခန္းက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ကြ်န္မကို အသဲအသန္ပိုးပန္းတယ္။ စစခ်င္းမွာ ကြ်န္မ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ျငင္းဆန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္ေလးဟာ ကြ်န္မ နွလံုးသားရဲ႔ ေနရာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္စိတ္တစ္ေဒသကို တေျဖးေျဖး စိုးမိုးလာခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္ေလးဟာ ေႏြးေထြးတဲ့ ေလလိုပါပဲ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္မရဲ႔ နွလံုးသားသစ္ရြက္ကို လႈပ္ခါေအာင္ တိုက္ခိုက္နိုင္စြမ္းတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ႔ နွလံုးသားတစ္ေနရာစာ မကေတာ့ပါဘူး ကြ်န္မရဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နာက်င္ျခင္း၊ ေစာင့္စားျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္နက္ေနတဲ့ နွလံုးသား</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သစ္ရြက္ေလးကို ေလနဲ႔အတူ ေပ်ာ္ရႊင္မဲ့ေနရာကို ေကာင္ေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေခၚေဆာင္သြားနိုင္လိမ့္မယ္လို့ ကြ်န္မယံုၾကည္လိုက္မိတယ္။ သစ္ရြက္ေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သစ္ပင္္ေပၚက ေၾကြက်သြားခဲ့ပါျပီ။ သစ္ပင္ကေတာ့ျပံဳးေနတယ္ ေနခဲ့ပါလို႔လဲ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မတားခဲ့ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"သစ္ရြက္ေလးေၾကြတာ ေလရဲ႔ ေခၚေဆာင္မႈေၾကာင့္လား သစ္ပင္က ေနခြင့္မေပးလို႔လား"</span><br /><div style="text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></div><div style="font-style: italic; text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေလေျပ</span><br /></span></div><div style="text-align: left; color: rgb(0, 102, 0);"><br /></div><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ေကာင္မေလးကို ခ်စ္စနိုးနဲ႔ သစ္ရြက္လို႔ေခၚခဲ့တယ္။ သူမက</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူခ်စ္တဲ့ သစ္ပင္တစ္ပင္မွာ ခံစားခ်က္ေတြ ဖံုးကြယ္ရင္း မွီခိုျပီးေနတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ ေလလုပ္ရေတာ့မယ္။ သစ္ရြက္ေလး ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ ေလလုပ္ရေတာ့မယ္။ ကြ်န္ေတာ္ သူမကို စျပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သတိထားမိတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကြ်န္ေတာ္ ဒီေက်ာင္းေျပာင္းလာျပီး တစ္လအၾကာမွာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေသးငယ္တဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ္လံုးနဲ႔ ေဘာလံုးကြင္းေဘးမွာ ထိုင္ရင္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မ်က္စိတစ္စံုဟာ ေဘာလံုးက်င့္ေနတဲ့ ေကာင္းေလးတစ္ေယာက္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စူးစိုက္ၾကည့္ေနတတ္တယ္။ သူမတစ္ေယာက္ထဲပဲျဖစ္ျဖစ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမအဲဒီေနရာေလးမွာ ထိုင္ျပီး ေငးၾကည့္ေနတတ္တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အားကစား အခ်ိန္တိုင္းပဲ။ ေကာင္ေလးက တစ္ျခားေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ရယ္ေမာေနရင္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမရဲ့မ်က္လံုးအိမ္မွာ မ်က္ရည္စေတြနဲ႔... ေကာင္ေလး သူမဖက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လွည့္လာျပီဆိုရင္ သူမရဲ႔ မ်က္လံုးအိမ္မွာ အျပံဳးစေတြနဲ႔... သူမ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲဒီေကာင္ေလးကို အျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနတတ္သလိုပဲ၊ သူမကို အျမဲေစာင့္ၾကည့္ရမ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဲ့အလုပ္ဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အက်င့္တစ္ခုလို ျဖစ္လာခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ေန႔ေတာ့ ထိုင္ေနက်ေနရာေလးမွာ သူမကိုမေတြ႔လို႔ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စိုးရိမ္မႈေတ ြ၀င္ေရာက္လာတယ္။ ဘယ္လို စိုးရိမ္မႈမ်ဳိးလည္းဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေျပာမျပတတ္ဘူး။ ေဘာလံုးကြင္းထဲမွာ သူမ အျမဲေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးလည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရွိမေနလို႔ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မခ်တာနဲ႔ သူမရဲ့ စာသင္ခန္းဖက္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေျပးလာခဲ့မိတယ္။ အထဲကိုၾကည့္လုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလးရဲ႔ ဆူပူသံ၊</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမရဲ႔ ရွဴိက္သံ ေကာင္ေလးရဲ႔ ထြက္ခြာသံကို ၾကားျမင္ခဲ့ရတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေနာက္ရက္ေတြမွာ သူမဟာ အရင္ကလိုပဲ ေဘာလံုးကြင္းေဘးမွာ ေကာင္ေလးကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေငးေနျပန္တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ သ႔ူေဘးကို ေလ်ာက္သြားျပီး ျပံဳးျပလိုက္တယ္။ ေနာက္</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စာရြက္တစ္ရြက္ ကမ္းေပးလိုက္တယ္။ သူမက အံၾသတဲ့ပံုစံနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကည့္တယ္။ ေနာက္ျပံဳးျပီး စာရြက္ကို ယူလိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔မွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စာရြက္ေခါက္ေလးကို ကိုင္လို႔ ကြ်န္ေတာ္နား သူမေရာက္လာတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"သစ္ရြက္ရဲ႕စိတ္ဟာ ေလးနက္ခိုင္ျမဲလြန္းတယ္။ ေလတိုက္တိုင္း မပါနိုင္ဘူး"</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"သစ္ရြက္ရဲ႔ စိတ္ဟာ ေလးနက္ခိုင္ျမဲတာ မဟုတ္ဘူး ... သစ္ရြက္က သစ္ပင္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မခဲြနိုင္တာပါ"</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အဲဒီလို သူမနဲ႔ စာအေပးအယူလုပ္ျပီး ေနာက္ပိုင္း သူမတစ္ျဖည္းျဖည္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ကို စကား ျပန္ေျပာလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ေတြကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လက္ခံတတ္လာတယ္။ ဖုန္းေခၚရင္လည္း ျပန္ေျပာတတ္လာတယ္။ သူမ ကြ်န္ေတာ့္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">မခ်စ္နိုင္ဘူးဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမ ကြ်န္ေတာ့္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခ်စ္လာနိုင္တဲ့အထိ ကြ်န္ေတာ္ ဇဲြလံုလရွိခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမနဲ႔ သိခဲ့တဲ့ (၄)လအတြင္း ကြ်န္ေတာ္႔ခ်စ္ေၾကာင္းေတြ ဖြင့္ေျပာခဲ့တာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အၾကိမ္ေပါင္း မေရမတြက္နိုင္ခဲ့ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ဖြင့္ေျပာတိုင္း သူမ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စကားလွမ္းေၾကာင္း လဲႊပစ္တတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြ်န္ေတာ္ လက္မလႊတ္ေသးပါဘူး။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ ္သူမကို အရမ္းခ်စ္ေနမိျပီေလ.. ခ်စ္မိရင္ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္လာတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမရဲ့ အခ်စ္ကို ရေအာင္ယူမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ထားလိုက္မိတယ္။ သူမ မခ်စ္မွန္း</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သိလွ်က္နဲ႔ သူမအေျဖေပးလာမဲ့ ရက္ကို ေစာင့္စားရင္း ကြ်န္ေတာ္သူ႔ေဘးမွာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ရွိေနခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"ဘာလုပ္ေနတာလဲဟင္...ကြ်န္ေတာ္ေျပာတာေတြ ၾကားလား.. ဘာလို႔ ကြ်န္ေတာ္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စကားျပန္မေျပာတာလဲ.. ေမးတာလဲ ေျဖအုန္းေလ"</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"ကြ်န္မ ေခါင္းျငိမ့္ေနတယ္"</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"ဟင္"</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္နား ကြ်န္ေတာ္ မယံုၾကည္နိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"ကြ်န္မေခါင္းျငိမ့္ေနပါတယ္" သူမ ျပန္ေအာ္ပါတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ကြ်န္ေတာ္ ဖုန္းကို ပစ္ခ်လိုက္တယ္။ အေပၚအကၤ်ီကို ေကာက္စြပ္ျပီး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူမအိမ္ဖက္ ဆိုင္ကယ္ အျပင္း ေမာင္းထြက္ခဲ့တယ္။ အိမ္ေရွ႔ဘဲလ္ကို</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">နိုက္လိုက္ျပီး သူမ ထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သူမကို တင္းတင္းေလး</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဖက္ထားလိုက္မိတယ္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">"သစ္ရြက္ေလးေၾကြတာ ေလရဲ့ ေခၚေဆာင္မႈေၾကာင့္လား သစ္ပင္က ေနခြင့္မေပးလို႔လား"</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-8307046515926084289?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-71427805034201704862008-09-13T02:21:00.004+08:002011-01-18T14:23:46.386+08:00ေ၀းကြာျခင္း=ကြာေ၀းျခင္း<span style="color: white;"><span style="color: black;">ေ၀ကြာျခင္းဟာ</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">အခ်စ္ကိုေသြးေအးသြားေစသတဲ့လား..</span> </span></span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">ငါဟာမင္းရဲ႕ ဖေယာင္းရုပ္တစ္ရုပ္ေလ..</span></span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">မင္းရဲ႕အခ်စ္မီးနဲ႔ ေတြလိုက္ရင္..</span></span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">အရည္ေပ်ာ္သြားတယ္ဆိုတာ </span></span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">မင္းမသိတာလား ...</span></span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား ...<br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">မင္းကေတာ့မသိဘူး..</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">ငါကေတာ့ ..</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">မင္းအသံကိုၾကာတို္င္း ရင္ခုန္ေနွဆဲပါ..</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">ရွတတ မ်က္၀န္တစ္စံုကို</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">တမ္းတေနဆဲပါ..</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">ဒါေပမဲ့ေလ..</span><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">ငါ့မွာ အခ်စ္နဲ႔ညီမွ်တဲ့ မာနတစ္ခုက ရိွေနျပန္တယ္..</span><br /><br /><br /><span style="color: white;"><span style="color: black;">ရန္ကုန္စီးပြားေရးတကၠသိုလ္မွာ အမွတ္တရကဗ်ာစာအုပ္ထုတ္ၾကတုန္းက ထည့္လိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ေရးထားျဖစ္တဲ့ကဗ်ာေလးပါ။ ခံစားခ်က္ေတြ ျပင္ပ်ေနတဲ့ အခိ်န္တုန္းကေပါ့။ အဲဒီတုန္းက ကဗ်ာေတြအမ်ားၾကီးေရးျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ Hard-disk ေလး format ရိုက္လိုက္ေတာ့ အားလံုးေျပာင္သြားတယ္။ ဒီတစ္ပုဒ္ပဲ ရင္ထဲမွာ format ရိုက္လို႔မရဘဲ က်န္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ေျပာၾကတယ္။ တစ္ပုဒ္တည္း ထည့္လိုက္ေပမဲ့ အရမ္းေကာင္းတယ္တဲ့။ ေကာင္းမွာေပါ့ ရင္တြင္ျဖစ္ စစ္စစ္ေလးကိုး။ ဒီကဗ်ာေလးကို ျပန္ေရးေနရင္း MPA က သူငယ္ခ်င္းေတြကို သတိရပါတယ္။</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-7142780503420170486?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-44752562805917151802008-09-12T11:14:00.002+08:002008-09-14T13:43:16.995+08:00ေယာက်ၤားေလးေတြရဲ႕အခ်စ္<span style="color: rgb(0, 102, 0);">MBS မွာတင္ထားတဲ့ post ေလးပါ..စုစုစည္းစည္းေလးျဖစ္သြားေအာင္ဒီမွာျပန္တင္ထားလိုက္တာ...</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အရမ္းခင္တဲ့သူငယ္္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရိွတယ္..အစစအရာရာ ဆိုးတိုင္ပင္ေကာင္းတိုင္ပင္ေပါ့.. တစ္ေန႔ေတာ့သူ႔မွာခ်စ္သူရသြားတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဘယ္လိုေတြ႔ျပီးခ်စ္သြားတယ္ဆိုတာေတာ့မသိလိုက္ဘူး..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခိ်န္တိုေလးအတြင္းမွာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္သြားၾကတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူငယ္ခ်င္းကေျပာတယ္သူ႔ေကာင္မေလးကို အရမ္းခ်စ္တာတဲ့…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး..အဲေလာက္သိပ္ခ်စ္သြားလဲဆိုတာ သူလည္းမသိဘူူးတဲ့…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒီလိုနဲ႔စလံုးမွာေနတဲ႔ အတြဲးေတြရဲ႕ထံုးစံအတိုင္သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ living together ေနလိုက္ၾကတယ္ေပ့ါ(အားလံုးကိုမဆိုလိုပါ)</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူငယ္္္ခ်င္းကိုတိုက္တြန္းပါတယ္..ေကာင္မေလးကုိတရား၀င္ယူုဖို႔အတြက္ေပါ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါေပမ့ဲ သူကပဲတရား၀င္မယူခ်င္တာလား..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေၾကာင့္တရား၀င္မယူူၾကတာလဲေတာ့မသိဘူး ႏွစ္ဦးသေဘာတူဘဲတူတူေနလိုက္ၾကျပီးတရား၀င္မယူျဖစ္ၾကဘူး..အတူေနတာၾကာလာေတာ့ သူတို႔မွာျပႆနာေလးေတြရိွပံုရတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခိ်န္ၾကာလာတာႏွင့္အမွ်သူတို႔မွာအခ်စ္ေတြေရာ႔လာတယ္… ေကာင္ေလးကေကာင္မေလးကိုသိပ္စိတ္မ၀င္စားတဲ့ပံုစံမ်ိဴးေတြျဖစ္လာတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">လအနည္းငယ္ၾကာျပီးေနာက္…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ေနတဲ့အိမ္မွာအိမ္ရွင္နဲ႔ျပႆနာအနည္းငယ္ျဖစ္ျပီးေတာ႔အဲဒီအိမ္ကေနေၿပာင္းဖို႔လုပ္တယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အိမ္ရွာဖို႔အတြက္အခိ်န္သိပ္မရတာေၾကာင့္လား..တူတူမေနခ်င္ၾကေတာ႔တာေၾကာင့္လာ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာေၾကာင့္လည္းေတာ့မသိဘူးသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ခြဲေနလိုက္ၾကတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္မေလးကျမန္မာျပည္ျပန္ဖို႔လုပ္ေနတယ္..ဒီမွာအလုပ္မလုပ္ခ်င္ေတာ႔လို႔တဲ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ေန႔ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေကာင္မေလးအေၾကာင္းေမးေတာ့ သူမသိဘူးတဲ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူအေျဖကိုၾကာေတာ့ အရမ္းစိတ္တိုသြားတယ္..သူကိုေျပာလိုက္တယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘာလို႔နင္မသိရတာလဲလို႔..တကယ္ဆိုရင္အဲဒီအေၾကာင္းအရာကိုသိရမွာေပါလို႔..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူေျပာတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြက ေကာင္မေလးန႔ဲပတ္သက္ျပီးသိပ္စိတ္မ၀င္စားတဲ့ပံုစံနဲ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္ေလးရဲ႕စကားအရေကာင္မေလးနဲ႔ကြဲသြားလို႔လည္းသူဘာမွျဖစ္မသြားေတာ့ဘူူးတဲ့..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူကိုေျပာလိုက္တယ္..နင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ငါေေတာ္ေတာ္တရားရတယ္လို႔…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">စဥ္စားၾကည္႔ေပးပါဦး…သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သိပ္ခ်စ္ၾကတယ္ဆို..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ခုခ်ိန္မွာသူတို႔အခ်စ္ေတြကဘယ္ေရာက္သြားလဲ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခိိ်န္တိုေလးအတြင္းမွာအခ်စ္ကျပက္ပ်ယ္သြားတာလား…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဘယ္အရာကိုသူတို႔ ခ်စ္ခဲ့ၾကတာလဲ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခုခ်ိန္မွာနစ္နာမယ္ဆို ေကာင္မေလးဘက္ကၾကည္းဘဲ..ေကာင္ေလးဘက္ကနစ္နာဖို႔မရိွဘူးေလ..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေကာင္ေလးေတြရဲ႕အခ်စ္ကဘာလဲ…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ေယာက်ၤားေလးေတြရဲ႕အခ်စ္က အဲဒီလိုဘဲအခ်ိန္ႏွင့္အမွ်ေျပာင္းလဲသြားၾကတာလား…</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">ၾကာလာရင္ရိုးသြားတာလား… ေကာင္မေလးကိုတန္ဖိုးမထားေတာ့တာလား…</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-4475256280591715180?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-60104194711968856202008-09-06T01:12:00.002+08:002011-01-03T15:04:12.692+08:00So called Professionals<span style="color: #006600;">1) Project Manager is a Person who thinks nine women can deliver a baby in One month.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">2) Developer is a Person who thinks it will take 18 months to deliver a Baby.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">3) Onsite Coordinator is one who thinks single woman can deliver nine babies in one month.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">4) Client is the one who doesn't know why he wants a baby.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">5) Marketing Manager is a person who thinks he can deliver a baby even if no man and woman are available.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">6) Resource Optimization Team thinks they don't need a man or woman; they'll produce a child with zero resources.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">7) Documentation Team thinks they don't care whether the child is delivered, they'll just document 9 months.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">8) Quality Auditor is the person who is never happy with the PROCESS to Produce a baby.</span><br /><br /><span style="color: #006600;">9) Tester is a person who always tells his wife that this is not the Right baby.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-6010419471196885620?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-50027475260667978682008-04-06T01:17:00.001+08:002008-09-14T13:44:07.286+08:00စိတ္ဆႏၵ<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">အခိ်န္ရတိုင္း သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ blog ေတြကို ၀င္ဖတ္ျဖစ္တယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူတို႔ ေတြကို ဖတ္ၿပီးတိုင္း blog ေရးခ်င္လာတယ္ ဒါေပမဲ့ ဘာေရးရမွန္းမသိဘူး..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေရခ်င္တာေတြသာေရးလို႕ အားေပးတယ္..</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">တစ္ခါတေလမွာ ရင္ထဲမွာရိွတာေတြကို ဖြင့္ဟခ်င္တယ္.. မြန္းၾကပ္မႈေတြ ေျပေပ်ာက္မလားလို႔ေပါ့...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-5002747526066797868?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-25148932449084245672007-12-31T05:38:00.002+08:002011-01-18T14:24:30.980+08:00Missing<div style="color: black; text-align: left;">တခါတေလ<br />စိတ္ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈတစ္ခုကို<br />ပ်ံသန္းခြင့္ေပးလိုက္ရင္<br />ေလာကၾကီးဟာ<br />သာယာလွပ လိမ့္မလား ...<br />မထင္မွတ္တဲ့အရာတစ္ခုဟာ<br />ရင္ခြင္အစံုကို<br />တေငြ႔ေငြ႔ေလာင္ကၽႊမ္းလာတဲ့အခါ<br />ခံႏိုင္ရည္ မရိွခဲ့ပါလား ...<br />ရွတတ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို<br />လြမ္းဆြတ္မိတဲ့ အခါတိုင္း<br />ငိုခ်င္ေလာက္ေအာင္ ခံစာရတာေတြ<br />ရင္ထဲက မြန္းၾကပ္မႈေတြကို<br />လြယ္လြယ္နဲ႔ ေမ့ေပ်ာက္ေအာင္<br />စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့<br />ခြန္အားမ်ိဳး မရိွခဲ့ပါလား ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-2514893244908424567?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2438800125474881549.post-11181352933189893142007-11-06T01:19:00.001+08:002008-09-14T13:46:04.924+08:00You know .....?<span style="color: rgb(0, 102, 0);">You know it's love when forever is not long enough.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">It's true we don't know what we've got until its gone,but we don't know what we've been missing until it arrives.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Love is the shortest distance between hearts.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Life and love are like hide and seek. People spend their whole lives looking for love, but when they finally forget to look for it, they find it.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">See there's this place in me where your fingerprints still rest, your kisses still linger, and your whispers softly echo. It's the place where a part of you will forever be a part of me.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">The bad things in life open your eyes to the goodthings you weren't paying attention to before.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">If you love someone, do not put their name in a heart because hearts can be broken, instead put their name in a circle, because circles go on forever.</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Love is just a word until someone you meet gives it a proper meaning.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2438800125474881549-1118135293318989314?l=ewphyo.blogspot.com' alt='' /></div>Than Yaw Zinhttp://www.blogger.com/profile/07684942076785372918noreply@blogger.com0